Uit de Pers.

In verband met het geschrijf over wijziging van Zendingsterrein, in het midden van de broederen der Geref. Kerken gaande, is de driestar in „de Standaard" van Donderdag 12 Sept merkwaardig. Daar leest men:

Java nooit loslaten.

«Naar uit een artikel in de Bazuin en een resencie in het Theol. Geref. Tijdschrtft blijkt, komt er een streven op, om missionair "Java los te laten"

Beide schrijvers bezigen deze harde, krasse uitdrukking.

Hoog noodig is 't daarom, dat men zoo spoedig mogelijk de booze geesten noeme, die zoo schuldig ondernemen in 't zin hebben.

Ook al liet éen Javaan den Islam los, om het Evangelie te omhelzen, toch moet onze missie op Java onvoorwaardelijk stand houden.

Wijken, en Java loslaten, zou schuldig vergrijp aan de ons heilige zaak zijn.

Aan de bestrijding van dit ongeoorloofd pogen hopen we dan ook zoodra we maar weten, uit wat hoek het opkomt, met alle kracht deel te nemen.

Dat, nu de Buitenbezittingen een schoone kans van geheel exceptioneelen aard bieden, het verzaking van plicht zou zijn, zoo we hiervan niet, naar de mate van onze kracht partij trokken, spreekt vanzelf.

Maar daarom Java loslaten, nooit! Geen oogenblik.

Als een stad op den berg moet ook onze missiepost op Java heel het eiland tegenglanzen.

Met God en Oranje.

Het Christelijk Schoolblad — zoo schrijft Onze Courant — dringt er met reden op aan de leerlingen onzer Christelijke scholen ook thans te wijzen op de genadige hand des Heeren die ons vaderland onder de gezegende regeering onzer Koningin uit het huis van Oranje nog den vrede bewaart te midden der oorlogvoerende rijken, — en dat terwijl België door gruwelijk onrecht vertreden werd. Het schrijft daarover het volgende:

ledere week, die we verder gekomen zijn, zonder dat het oorlogsgeweld onze grenzen heeft overschreden, of een onvoorzien ultimatum, van welke zijde dan ook, ons tot eene ongewenschte beslissing dwingt, ja iederen dag, iederen nieuwen morgenstond, die voor ons den gewapenden vrede nog bestendigd ziet, welt uit onze ziel de dankbare erkentenis op: Tot hiertoe heeft ons de Heere geholpen.

De Scandinavische landen en ook Zuid-West-Europa zijn nog buiten de aantasting van den ontzettenden oorlogsbrand gebleven, o zeker, maar vergelijk nu eens onze ligging met die van die landen, om oog te krijgen voor de wonderbare beveiliging, waarmede wij bevoorrecht zijn — tot hiertoe.

Het Zuiderland, waar millioenen onze taal spreken en onze stamgenoten zijn; waaruit in vroegere dagen kloeke mannen, ter wille van de geestelijke vrijheid, naar onze lage landen getogen zijn om onze historische grootheid te helpen bouwen, zucht onder namelooze ellende.

En waar is nochtans de jammer grooter dan daar, waar het leven in vrede en rust verzekerd scheen, en waar thans eene ijzingwekkende gelijkenis aanschouwd wordt met de plaats, waar het doode lichaam is en de arenden vergaderd worden?

En daar ligt dan ons oude Nederland in ongeschondenheid, als ware het onaantastbaar, midden tusschen de strijdende machten en voor elke er van even begeerlijk. Geenerlei waarborg heeft het voor zijne onschendbaarheid. Kwetsbaar is het overal. Niet van wege zijne macht wordt het ontzien. Bondgenooten heeft het niet. Maar uitzonderende genade bewaakte tot hiertoe zijne erve. Dat we er oog voor hebben en eene tong om er van te getuigen!

Staan we nog niet steeds onder de afwerende beschutting van het verbond, dat de Vader des Vaderlands met den Potentaat der Potentaten gesloten heeft ?

Wordt Duitschlands Keizer, van wien het ons zoo onbegrijpelijk voorkomt, dat hij niet afgewacht heeft, of Frankrijk inderdaad Zuid-Nederland zou binnendringen, eer hij zelf de grenzen overschreed, nog niet steeds weerhouden van de schennis van onzen bodem, doordien hij in onze Koningin de nazaat eert van dien Willem van Oranje, wiens prinselijken titel hij zelf ook voert, en wiens nazaat hij op dezelfde wijze is als zij?

Herinnert zich Engelands Koning niet nog, dat het een Willem van Oranje was, die Engelands geestelijke en burgerlijke vrijheid heeft gered en voor het huis van Hannover den weg tot den Engelschen troon geopend heeft?

Ja, we erkennen het van ganscher harte, dat de schaduw van den Oranjeboom krachtiger waarborg voor de eerbiediging van onze neutraliteit is gebleken dan elk tractaat of verklaring. We waardeeren dien als een palladium. En we zullen ons gedrongen gevoelen om die waardeering ook in de harten onzer leerlingen over te storten.

Het blijft verheuging (met beving, danken met bidden, leven bij den dag, maar het blijve ook leeren in de school van de hoogemstige historie van den dag.

En die historie onderwijst ons nog veel meer, waarvan wij ook de vertolkers behooren te zijn bij de kinderen onzes volks.

Correspondentie.

J. B.teD. We hebben uw schrijven direct doorgezonden naar den geachten briefschrijver „Fortunatus" en hem te kennen gegeven, dat hij niet meer zulke landsgevaarlijke brieven mag schrijven. „De Waarheidsvriend" mag het Vaderland niet aan den rand van den afgrond breugen.

Een militair te X. Wij zenden ia vredestijd gaarne, op verzoek, een ex. van ons blad naar de Tehuizen voor militairen. Onderscheidene Tehuizen profiteeren daarvan. En dus nu in deze dagen van beroering willen we ook gaarne helpen aan een gratis-ex. als ons dat verzocht wordt uit plaatsen waar militairen liggen.

Een burger te M. Het geven van een kerkgebouw voor een vergadering door de week staat aan de Kerkvoogden, niet aan den Kerkeraad. Wel is het dikwijls gewoonte dat de Kerkvoogden den Kerkeraad advies vragen; maar noodzakelijk is dat niet. De Kerkvoogden hebben en houden de beslissing,

J, V, H. te L. Wij adviseeren beslist om de Unie-collecte op de gewone wijze te houden. Dat is veel beter.

Ds HOOFDREDACTEUR.

A. B. te D. (1), J. S. te D. (1), P. Br. te CJ. (1), vriendelijk dank voor de opgave van abonné's.

DE ADMINISTRATIE.

Maassluis, 24 Sept. 1914.

Gevraagde adressen.

De administratie vraagt vriendelijk opgave van het nieuwe adres van onderstaande, die — volgens mededeeling van de posterijen —: van het achter zijn naam vermelde adres is vertrokken zonder nieuw adres op te geven. H. P. Smouter, Putschelaan 26, Rotterdam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen