Allerlei.

Langs wegen van smart.

Zooals de steenen voor Salomo's tempel in de donkere groeven behouwen en bewerkt werden, om daarna voltooid aan het licht gebracht en zonder hamerslag in Sions muren ingevoegd te worden, zoo worden de levende steenen voor 's Heeren gemeente pasklaar gemaakt in de diepe mijnen der smart, om eenmaal een plaats te vinden in de muren van het hemelsch Jeruzalem op de blinkende hoogte van Sion, waar alles vrede ademt, omdat het er de eeuwige sabbat is.

In den dienst des Konings.

Ik had eens — zoo verhaalt een prediker — iets te doen in het kabinet des konings. Daar trof het mijn aandacht, dat ieder vel papier 't welk gebruikt werd, gestempeld was met het opschrift: „In den dienst des Konings."

Toen ik dien avond thuis kwam, klaagde mijn vrouw over de nietigheid van haar leven. , „Daar ben ik nu den geheelen dag bezig geweest met de huishouding en met de kinderen, met niets dan kleinigheden. Dat is toch geen leven."

Ik antwoordde niet, want dezelfde gedachte woonde in mijn hart en ik wist, dat het een verkeerde gedachte was. Ik had zooveel uitwendige dingen te behartigen, ik had zooveel zorgen voor ons levensonderhoud, dat ik slechts zelden de gelegenheid had, rustig na te denken, of een ander de blijde boodschap te brengen.

In dien nacht lag ik lang wakker, en daar kwam mij opeens het woord te binnen: „Hetzij, dat gij eet, hetzij dat gij drinkt, hetzij dat gij iets anders doet, doet het al ter eere Gods." En het was mij, of op alle handelingen van het dagelijksch leven, op kinderverzorging en huishouding geschreven stond: „In den dienst des Konings."

Toen begreep ik, dat in ons leven geen kleinigheden bestaan, indien wij inderdaad alles verrichten in den dienst van onzen Heiland. Dan wordt ook een schijnbaar nietig leven een heerlijk leven.

Er zijn ook nu nog velen, die in de Kerk weinig meer zien, dan een verouderde instelling waarvan geen steen op den ander moest blijven.

Eigenaardige tevredenheid.

Een landheer had een bord op een stuk land gezet met de woorden: „Ik geef dit land aan dengene, die waarlijk tevreden is". Kwam er dan iemand om vragen, dan vroeg hij: „Zijt gij tevreden? " Het gewone antwoord was dan; „Dat ben ik." En onveranderlijk was dan zijn antwoord: „Waarom vroeg je dan om mijn land? "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen