Allerlei.

De Geref. belijdenis is voor velen iets dat in den modernen tijd der verlichting een brok van de duistere middeleeuwen vertegenwoordigt.

Kerkelijke vormen moeten er zijn. Het Christendom zou nooit een historische macht geworden zijn, indien het zich geen vaste vormen geschapen had.

Toen de heilige Apostelen met het Evangelie in de hand de heidenwereld binnentraden om er voor den Christus Gods beslag op te leggen, begonnen zij ongetwijfeld met het toebrengen van losstaande personen tot de kennis der waarheid; maar nauwelijks was er ergens een groep geloovigen aanwezig, of het nieuwe leven werd door hen in vaste banen geleid en aldus vruchtbaar voor de toekomst gemaakt.

Zij stichtten Kerken en stelden kerkelijke ambten in, overtuigd als zij waren, dat dit de van God verordende weg was om bijeen te houden, te bevestigen en te ontwikkelen wat anders allicht verstrooid zou worden en in die verstrooiing zijn bezielende warmte zou verliezen; — de weg ook, om den zegen des Evangelies tot het nageslacht te doen doordringen, zooals de wateren van een stroom door een vaste bedding vloeien en hun vruchtbaar-makende kracht aldus steeds die per de wereld indragen.

Het vernieuwde hart zegt niet, 't is waar, dat het God en den naaste haat of ook maar geneigd is te haten; het zingt veeleer met den Psalmdichter: „God heb ik lief." Doch wanneer het acht slaat op wat er van den ouden mensch nawoelt in de ziel, die met de reine wateren des Geestes besprengd werd, ja, dan belijdt het met den catechismus, dat het van nature nog steeds geneigd is God en den naaste te haten.

Adam is de eerste, die den heiligen God bedektelijk tot den auteur der zonde maakt, maar hij heeft tal van zonen en dochteren, want ook nu pleit menigeen zich nog vrij op dezen grond, dat God hem als een zondaar in het aanzijn heeft geroepen.

De genade wandelt niet vreedzaam met de zonde hand aan hand, maar zoodra zij het zondaarshart binnentreedt, begint de worsteling tusschen het vleesch en den Geest, die in den doodsnik eindigt met den volkomen triomf der genade.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen