Uit de Pers.

„Gód roept tot verootmoediging".

Eén onzer lezers heeft op een handelsreis door Duitschland (Berlijn, Leipzig, Erfurt en Hannover) waarvan hij 7 November terugkeerde, een eindweegs met een trein van het Roode Kruis, vol van het slagveld terugkeerende gewonden, gereden in de richting van Berlijn.

Onder den overvloed dien de gewonden op alle stations ontvingen, van soep, cacao, koffie, melk, brood, sigaren, kranten, enz., was ook een strooibiljet, waarvan onze lezer een exemplaar meebracht. Den inhoud vond hij zóó treffend en bovendien ook grootendeels op ons eigen volk toepasselijk, dat hij ons verzocht het in zijn geheel, vertaald, op te nemen. l

Wij voldoen gaarne aan dit verzoek en drukken den inhoud van het biljet, ook geheel in den vorm van het origineel, af:

Het eerste overwinningstelegram van onzen Keizer.

Door George von Viebahn. Generalleut. z. D.

Onze Keizer telegrafeerde aan zijn Dochter: »God de Heere heeft onze brave troepen gezegend en hun de overwinning gegeven. Mogen allen bij ons thuis Hem op de knie«n dankgebeden brengen, moge Hij ook verder met ons zijn en met ons gansche volk".

Je liefhebbende vader Wilhelm".

Wie onzen Keizer kent, weet ook, dat hij zelf de knieën gebogen heeft, metterdaad en letterlijk, vóór hij dit telegram afzond.

Mocht ons geheele volk het vatten, wat het woord in zich sluit: de knieën te huigen voor dan Almachtigen, Heilige, Alomtegenwoordigen God. Twee krachtige roepstemmen gaan als geweldige klokslagen door ons geheele Duitsche volk: De Keizer riep te wapen. God roept tot verootmoediging.

Geheel Duitschland heeft aan den oproep des Keizers gevolg gegeven. Heerlijk, groot, voorbeeldeloos in de geschiedenis van Duitschland, ja in de wereldgeschiedenis is deze éénmoedige opheffing van ons geliefd Duitsch volk. Een natie van 66 millioen is besloten, alles, wat ze is, heeft en kan, voor de verdediging van haar voortbestaan in de waagschaal te stellen.

De voorbeeldeloos grootsche mobilisatie beteekende een volksverhuizing, die zich in een voorbeeldige orde voltrok; zij geleek een reusachtig toestel, dat met zijn kunstvol samengestelde machinerieën zonder horten of wrijven werkte. Daarbij is de eenmoedigheid van ons gansche volk een onuitsprekelijk wonder, een nooit vermoed geschenk van Goddelijke genade. Geen menschenverstand of - bemoeiing zou in staat geweest zijn om dit te bereiken. God alleen kon dit geven. Allen, hoog en laag, hebben begrepen, dat het gaat ever zijn of niet zijn van ons Vaderland, Staat, Volk en Huisgezin. Het gaat om alles wat ons dierbaar is op aarde.

Maar deze strijd om de goederen van onze hoogste aardsche belangen is ons door God opgelegd met het duidelijk oogmerk en doel: God roept tot verootmoediging.

Wat vele geloovige Christenen sedert jaren afgesmeekt hebben, wil God vervullen. Zij hebben gesmeekt om een tijd van verootmoediging, van omkeer voor ons geliefd volk, om een tijd in welke het Evangelie met macht alle harten zou aanraken. Zij hebben gesmeekt, dat een tijd komen mocht, in welken velen met de erkenning van schuld voor God en menschen mochten nederbuigen, opdat zij gered mochten worden door het geloof in het offer des Zoons Gods aan het kruishout van Golgotha.

Verootmoediging beteekent niet: vrome woorden, tranen, beloften, ook niet feestelijke ceremoniën van groote volksmassa's, maar verootmoediging is : Breken met de zonden, terugkeer tot God, levensvernieuwing

God had in 1813, 1814 en 1815, ons volk wonderbaarlijke genade en redding gegeven. God had in 1870/71 nog veel meer gedaan. Een triomph, zooals de wereld nog nooit beleefd had werd ons ten deel: Napoleon gevangen, het leger van Metz, het leger van Sedan krijgsgevangen gemaakt, met man en paard, met vaandels en geschut, en het laatste leger van Frankrijk het zuidelijke leger, in Zwitserland gedrongen en ontwapend. Op deze voorbeeldelooze overwinning volgden 43 jaren van vrede. Jaar op jaar kon ons volk in vlijtige vredesarbeid op het gebied van landbouw, handel en nijverheid, op het gebied der techniek en wetenschap zijn succes vermeerderen. Duitschland bloeide op een nooit tevoren gekende wijze. In de zorg voor de invaliden door den arbeid, voor de ouden van dagen en de zieken werd Duitschland een voorbeeld. Voor de scholen en de technische vorming der jeugd geschiedden groote dingen. Ziekenhuizen, scholen, hoogescholen, academies, wiesen als prachtgebouwen uit de aarde. De spoorwegstations en raadhuizen veranderden in grootsche monumentale gebouwen. Een verbazingwekkend verkeer ontvouwde zich, gestuwd door een voorbeeldigen spoorweg-en posterijendienst, geholpen door wereldomspannende stoomvaartlijnen. In het gebruik van draadlooze telegraphic en in de verovering van het luchtruim nam Duitschland de leiding onder de natiën.

Maar ach, te midden van het wassen in welstand en verzorging van de gansche natie, in levenseischen, levensgenot van eenigen, wies bij millioenen van onze landgenooten de ondank, het morren, de vijandschap tegen de beste regeer ing die ooit een volk genoot. En nog erger dan dit. Er wies ook in alle standen en lagen des volks de Godloochening, ja in vele plaatsen 't verklaarde, brutale anti-Christendom, de onbeschaamdheid der zonde, de goudaanbidding, de verwoesting van het familieleven, het loslaten van de geboden Gods en van Zijn Heilig Woord. Onder den schijn van wetenschappelijke overreding, ondergroeven ongeloovige, aan Christus vijandige geleerden en agitators in ons volk godsvrucht en geloof, beroofden ket verdwaasde hart van den eerbied van Gods Woord en van de toevlucht in het gebed.

. De treurige gevolgen konden niet uitblijven: Een zelfbewust verloochenen van het begrip der zonde, een verharding des harten greep dermate om zich heen, dat zelfs de schaamtelooze zonden van Sodem in het Duitsche volk duizendvoudige vertegenwoordigers vonden. Dat hoererij en echtbreuk zonde is, werd niet meer erkend. De onzedelijkheid toonde zich in den breede op de publieke straat, bij dag en bij nacht; onze jeugd verleerde het blozen der schaamte. Het aantal echtbreuken verdubbelde binnen tien jaren. De schrikaanjagende teruggang van de geboortecijfers leverde het bewijs, hoe hoog de zelfzucht en onnatuurlijke voldoening van zingenot gestegen waren.

Deze toestanden bewijzen, dat wij onherstelbare verliezen leden op dat gebied, wat het dierbaarste en meest ideale is in ons volk: Op het gebied van moederliefde en moeder trouw. De ontuchtige, schaamtelooze zinnenbekorende kleeding der vrouwen van alle standen, de winkelramen met halfontkleede vrouwelijke gestalten, hoonen het Duitsche gevoelen alle goede zeden.

Neem bovendien het moreel vergif, dat een onzedelijke, goddelooze spoorweglectuur, de huiveringwekkende romans, de duizenden kino's en tingeltangels dagelijks in het hart van ons volk brachten, dan is het geen wonder, dat het aantal der misdadigers (en vooral der jeugdige misdadigers) der krankzinnigen en der zelfmoordenaars op verschrikkelijke wijze van jaar tot jaar aanwies.

Dit is de ware toestand van ons volk, in hetwelk nu de krachtige roepstem Gods schalt: Duitsch volk komt tot bezinning, komt tot verootmoediging  Buigt u neder met de erkentenis van uw schuld.

God schenke, dat het werkelijk daartoe kome. Hij geve een ontwaken van het geweten, een erkenning van schuld, een levensbesluit tot vernieuwing. God geve ons volk de kracht, om met een geweldig: "Wij dulden het niet langer!" de zedelooze kleeding der vrouwen, de schaamtelooze winkelvensters, de goddelooze lectuur, de tuchtelooze kinovoorstellingen, de publieke huizen, enz. met één slag te verbannen. Daartoe heeft ons volk de macht, wanneer het wil.

Maar daarmede alleen zijn wij nog niet geholpen. Alleen dan zijn wij geholpen, wanneer wij ons in verootmoediging en geloof buigen voor den Heere Jezus, den Gekruiste, den Verrezene, den Verhoogde, den Alomtegenwoordige. Want: De zaligheid is in geenen anderen; want er is ook onder den Hemel geen andere Naam, die onder de menschen gegeven is, door welken wij moeten zalig worden dan deze eene Naam: Jezus Christus. (Hand. 4:12).

Het gaat om den terugkeer tot den reddenden Heiland. Daartoe roept God ieder, hoofd voor hoofd — u en mij. Hij roept oud en jong, rijk en arm, ouders en kinderen. Voor een ieder gaat het om het besluit: Buigt u met de oprechte belijdenis van uw schuld voor Jezus, den Zone Gods, den nabijzijnden Redder. Roept Zijn vergevende genade aan, vat hem in het geloof, dat Hij voor uwe zonde aan het kruishout het rechtvaardig oordeel Gods droeg. Erken het geschreven Woord Gods, den Bijbel, als dat wat hij is: de geopenbaarde Goddelijke waarheid.

Dan zal Gods genade uit uw leven een nieuw maken: «Gezegend en ten zegen".

Laat dit uw dank zijn jegens God, met het oog op ' de groote hulp en de verhooringen die Hij ons schonk. Waarlijk, God is bereid, ons volk met stroomen van genade te zegenen, wanneer het in ons volk velen ernst is weder te keeren van hun boozen weg. De dagen zijn aangebroken, in welke het voor ons allen geldt: zoekt den Heere terwijl Hij te vinden is, roept Hem aan terwijl Hij nabij is. De Goddelooze verlate zijnen weg en de ongerechtige zijne gedachte; en hij bekeere zich tot den Heere, zoo zal Hij zich zijner ontfermen, want Hij vergeeft menigvuldiglijk. (Jes. 55:6—7).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen