Financiën.

De Zendingsdag.

Wat een geweldige regen den Woensdag vóór den Zendingsdag! Het water stroomde bij oogenblikken zoo, dat de goot langs het trottoir van de Van Nispenstraat wel een kleine rivier geleek. De riolen konden het niet verzwelgen. Hield het soms een poosje op, dan kwamen er weer «van die donkere wolken opzetten en eenige oogenblikken later begon het weer opnieuw.

Ik zat zoo uit mijn raam te kijken naar die ontzettende regenbuien en dacht: ochl och! wat zal er van den Zendingsdag terecht komen 1 Naar den mensch niet veel.

Ik had een paar kennissen van mij overgehaald om met mij mee te gaan. Maar 's avonds vond ik een briefje in de bus: „ Waarde vr. Met het oog op de weersgesteldheid zijn wij besloten tehuis te blijven en hebben van de reis naar Soestdijk maar afgezien."

Donderdagmorgen. Om 6 uur sta ik op en het eerste wat ik doe is de lucht inspecteeren. Damp. Maar achter dien damp lijkt het mij of de zon haar best doet om er door te dringen. Jawel, hoe later het werd hoe helderder. Om 8 uur kom ik aan het station en de eersten die ik zie zijn mijn vrienden, die mij het briefje hadden geschreven. Wij gaan ook! Natuurlijk. Je zult zien: het prachtigste weer hebben wij vandaag!

Dat was een verrassing voor mij, gelijk zeker voor velen de prachtige dag, dien wij doorgemaakt hebben, een verrassing was. En als wij nu nagaan dat de dagen die er op volgden, ook weer bijzonder regenachtig waren en de Donderdag eigenlijk de eenige mooie dag geweest is van de gansche week, dan kunnen wij wel allen getuigen: onze God is een verrassend God. Wat heeft de Heere in Zijn goedheid ons op 5 Aug. veel geschonken.

Het was een bijzonder goede Zendingsdag, dien wij op Soestdijk gehad hebben. Wat prachtige bosschen met heerlijke natuur! Neen, daar moet Driebergen het bij afleggen. Vooral spreekplaats 1 was buitengewoon geschikt voor het doel; de ruimte om den spreker was veel grooter dan elders en de groote menigte van hoorders kon gemakkelijk een plaats vinden.

Het was een indrukwekkende aanblik, zoovelen geschaard te zien om het spreekgestoelte in afwachting van de dingen, die komen zullen.

Ten half 11 doet de krachtige stem van den secretaris der regelingscommissie zich hooren. Hij zegt.... Ja, wat hij zegt en wat al de anderen gezegd hebben, zult ge vermoedelijk wel kunnen lezen in het eerstvolgende nummer van „Alle den Volcke" en daarvan hoort ge van mij geen woord. Zijt ge met dat blad onbekend, dan is dat een bewijs dat ge nog geen lid zijt vanden Geref. Zendingsbond en dan wordt het tijd dat ge het wordt.

Mijn taak is niet om u een verslag te leveren van dezen Zendingsdag, maar wel om u mede te deelen dat het op dezen dag, waar zooveel lezers van de Waarheidsvriend en leden van den Geref. Bond tezamen komen, mij als uw penningmeester niet aan verrassingen heeft ontbroken.

Nauwelijks had de voorzitter zijn openingsrede geëindigd of er komt een goede vriend uit Zeist naast me zitten en vertelt mij dat er al meer dan 7000 programma's waren verkocht en men er nog tekort kwam, zoodat op dezen dag een getal was bereikt als nimmer te voren. En hy kon het weten, want hij had aan den ingang gestaan om te controleeren. Maar dat was het niet waarvoor hij mij opzocht. „Neen, ik wilde u vragen mij te noteeren voor f5 jaarlijks voor het Studiefonds", zei hij. Dat was dus een goed begin.

Vriend V. uit Barendrecht komt met een opgewekt gezicht naar mij toe en zegt: ik heb de opbrengst van de peterselie bij mij, die de tuin van mijn zoontje heeft opgeleverd nadat de peen er af was, .en overhandigde mij f 1.25. Heel aardig! Wat komt er nu op? Zeker boerekool of zoo iets. Nu, wij zullen maar afwachten wat deze Bondstuin nu verder zal opleveren.

De houder van busje No. 153, P. C. K. uit Kralingscheveer, had vóór hij op reis ging den inhond nagezien en kon mij f 10 overhandigen.

Ds. Remme had ook nog f 2 medegebracht uit Oud-Beierland van J. S. voor het Studiefonds, en terwijl ik met dezen even sta te praten, komt er iemand en stopt mij f 2 in de hand. „Daar", zegt hij, „voor uw beide kindertjes!" Nu maar, wacht eens even, van wien is dat nu? „O, dat doet er niet toe; dat is al in orde." En weg waa hij. Zie je, dat zijn van die leuke dingen. Daar moet je nu voor op den Zendingsdag zijn.

In de pauze ontmoet ik Ds. Heijer en loop een eindje met hem op. Die is ook in zijn nopjes dat het zoo prachtig gaat vandaag. „Soort zoekt toch maar soort", zegt er een langs me, „daar gaan de beide penningmeesters." Jawel, maar dat duurde niet lang.

Er komt iemand uit Gouda. „Ik heb een gulden voor u", zegt hij tot mij, „En wat heb je voor mij? " vraagt Ds. Heijer. „Geen cent", is het antwoord, „het is m'n, laatste gulden en die is voor hem bestemd." Ik dank je wel. En mij tot Ds. Heijer wendend, zeg ik: Hoor eens, collega, hoezeer uw gezelschap waardeerende, moet ik u toch nu verlaten, want ons beider belang loopt vandaag een beetje uiteen.

Ik zei dit, omdat ik een goede kennis in de gaten kreeg; nl. den heer A. de L. uit Alphen, onder ons meer bekend als onze goeje oome Toon. Ik klopte hem eens op den schouder en zei: Wel, oome Toon, hoe gaat het? „Zoo, penningmeester, ik ben blij dat ik je zie." Ja, dat dacht ik wel, antwoord ik. „Blijf jij nu eens even hier staan", zegt hij tot een jongmensch in zijn gezelschap, „ik moet den penningmeester even apart spreken." Hij stopt mij een paar geldstukken in de hand en zegt: „uit blijdschap, dat prof. V. bij den Bond is gebleven." Nu, lezer, het is een geheim, dat ik u wel wil zeggen, maar ge moet het niet verder vertellen: hij gaf mij twee rijksdaalders.

In Kampen staat, zooals gij weet, busje No. 125, door mij meermalen genoemd „het Kampensche goudmijntje" om de enorme opbrengst. De beide broeders, die met dit busje werken, met den penningmeester der vereeniging, overhandigden mij f9.70. Zij hadden het busje geledigd vóór zij hierheen kwamen. Ik was blijde deze vrienden eens persoonlijk te leeren' kennen.

Evenzoo als onze Juffr, B. uit Hazerswoude, die den naam van busje 112 steeds zoo hoog houdt, die ik ook voor het eerst persoonlijk Ontmoette. Dit deed mij veel genoegen. Zij liet een aangenamen indruk en f 13.50 bij mij achter.

Als ik nu nog mededeel dat een dame, die ik nog op geen enkelen Zendingsdag gemist heb en nimmer naliet mij iets in de hand te stoppen, mij ook nu weder f2 gaf, dan zou ik aan het eind zijn van de mededeeling van hetgeen deze dag voor „Financiën" beteekende en dan zouden wij kunnen getuigen: ook hierover meer dan voldaan.

Maar ik heb nog iets dat nog bij dezen dag behoort. Ik kreeg n.l. een paar dagen later een postwissel van Ds. Beekenkamp uit Delft met f 10. Hij schreef daarbij: Nog een extraatje voor u. Gisteren ontving ik een enveloppe van een onbekende met een briefje en twee muntjes van f 10, waarbij deze woorden: „Een dankofifertje voor de groote weldaad, dat wij dezen dag nog met elkaar mochten houden, Eén is bestemd voor de Zending en éen voor het Leerstoelfonds."

Dit is dus een waardig slot aan al hetgeen ik u mocht mededeelen.

Nu heb ik nog ontvangen postwissels uit Leerdam, Ooster-Nijkerk, Amersfoort, en een brief uit D. nabij A'dam, Om der wille van de ruimte zult ge zeker wei goed vinden dat ik die de volgende week verantwoord.

Zoo is dan onze Zendingsdag weer voorbij en mogen wij met dankbaarheid erkennen: De Heere heeft alles wèl gemaakt.

J. C. FLIEHE, Penningmeester.

Arnhem, G. A, van Nispenstraat 18.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen