Financien.

No. 62. Heden verschijnt het laatste nummer van den 6en jaargang van ons blad, dat tevens het oogenbhk is waarop wij ons boek afsluiten en onze rekening over het afgeioopen 'jaar gaan opmaken. Over die rekening kunnen wij nog niets zeggen, alleen geloo ven wij niet dat zij er slecht zal uitzien, daarvoor hebbeu de gaven te geregeld gevloeid en wij herinneren ons ook nog dat meer dan eenmaal letters van meer dan gewone grootte gebruikt moesten worden om uit te kunnen drukken welke groote verrassingen ons waren toegezonden. Hoe gaarne zou ik deze week nog eens met een paar reuzencgfers hebben willen uitkomen om zoodoende ons jaar met een soort knal-efifect te eindigen. Het tegendeel is waar. Twee postwisseltjes en enkele oude zilverbons is alles waar ik u in dit laatste nummer op kan vergasten.

Juist goed, penningmeester, hoor ik daar een oude van dagen zeggen. In geestelijke zaken komt dergelijk vuurwerk niet te pas. Wij lezen van hout, hooi, stoppelen, dat, ais het verbrand wordt, ook een vuurwerk vertoont, maar het mist alle waarde.

Ja, lezer, zoo hebben wij telkens maar noodig om op onze plaats gezet te worden. En dan geloof ik dat die is: om, ziende den grooten zegen, dien de Heere ons in het afgeioopen jaar heeft geschonken, Hem te danken en te prijzen voor zoovele onverdiende weldaden en verbeurde ziègeningen. Hij was het toch die ons week aan week in staat stelde zoovele en zoo groote inkomsten te verantwoorden. Gaven, die, mocht de Heere er in medekomen, kunnen dienen tot opbouwvan de Waarheid in onze oude Vaderlandsche Kerk.

Maar er is nog meer waar dit laatste nummer ons bij bepaalt. Wij nemen hiermede ook afscheid van het oude formaat. In een grooter en royaler huis gaat onze Waarheidsvriend wonen. Verhuizen is geen aangenaam werk. Het ons welbekende Scheveningsche vrouwtje, dat daar op het oogenblik mede bezig is, hangt mij in een schrijven daarvan een droevig tafereel op, zoodat ik haast medelijden met haar zou krijgen. Doch het heeft wel eens een aangename zijde. Wanneer onze zaken zulk een uitbreiding hebben gekregen dat ons huis te klein wordt en ons de. middelen niet ontbreken om een grooter te gaan betrekken, dan is er geen reden om te treuren maar om blijde te zijn.

Dit nu is het geval met onzen Waarheidsvriend. Hij kan zijn velerhande artikelen niet meer bergen, zoodat een grootere ruimere woning geen weelde maar noodzaak is geworden.

Onze lezers en abonnees hebben allen, geen enkele uitgezonderd, dit plan tot vergrooting met onverdeelde sympathie ontvangen en geen bezwaren gemaakt het hunne bij te dragen in de meerdere kosten, die gelukkig niet zoo groot zijn, zoodat wij wat de financiën betreft hierin zonder zorg kunnen zijn.

Het eenigste wat ons nu nog drukt is, dat Redactie en Uitgever bij de berekening vaa den lagen abonnementsprijs van fl per half jaar gerekend hebben dat het aantal abonnees geducht zou toenemen. En nu doe ik een beroep op u allen om ons daarin te helpen. Er moet een algemeene actie plaats hebben, en als allen meedoen kan het gemakkelijk terechtkomen. Van de eerste nummers van ons vergroot blad zullen er ettelijke duizenden meer worden gedrukt, om daarmede een kolossale propaganda te maken. Dit kost veel geld. Maar wij hebben na rijp overleg het besluit daartoe genomen en het gewaagd, vertrouwende op uw aller medewerking.

Lezers, gij zult dat vertrouwen toch niet beschamen ?

Maar hoe moet ik dat dan aanleggen? vraagt ge. Wel, dat is heel eenvoudig. Gij neemt een potlood en papier en gaat eens op uw gemak zitten nadenken. Gij laat in uw gedachten alle menschen die gij kent en in uw omgeving wonen de revue passeeren Gij weegt ze daarbij of ze naar uw meening'

als ze hem kenden, ook de Waarheidsvriend zouden willen lezen. Acht gij ze maar even geschikt, dan schrijft gij ze op. Al spoedig krijgt ge een lijstje van 2, 5, 10 of 20 personen. Zorg dat het niet te groot wordt. Dit lijetje schrijft u over zoodat ge er twee hebt.

Het eene zendt ge naar Maassluis met verzoek aan deze personen 4 weken achter elkander de Waarheidsvriend te sturen, en het andere lijstje houdt ge zelf. Nu wacht ge 4 weken en houdt uw gemak. Na 4 weken neemt ge uw lijstje en gaat de lui opzoeken. Ge zegt ongeveer: U hebt nu 4 weken de Waarheidsvriend ontvangen. Ik hoop en vertrouw dat de inhoud u zoodanig aanstaat dat ge....

Nu zal ik maar ophouden en de rest laat ik aan u over

Wij ontvingen dan allereerst uit: Oldenbroek. Ook ditmaal ontbreekt deze naam niet, een postwissel groot f 2, afgezonden door A. van Loo Gz. als nagekomen voor het Studiefonds van een zoon van een vroegeren opziener der gemeente f 1 en van een dankbare blijde zuster f 1. Dit maakt met de vorige f48. De 50 komen nu wel vol, schrijft deze.

Middelburg, afgezonden door F. den Hoedt, penningm. der Afdeeling, uit busje No. 170 van den heer A. W. Boucherie te Middelburg f8.

Nu komen wij aan de oude zilverbons. Er zaten er hier en daar toch nog enkele en ik ben zeer dankbaar dat men ze mij heeft willen zenden. Ik kan ze nu nog voor de volle waarde kwijt. Deze week kwamen nog uit:

Wilnis van N, N. 1 a f 1. IJselmonde (postmerk niet duidelijk) van N. N. 2 a f2.50 = f5.

Alphen door onzen vriend A, de L. van Mej. S. 1 d f 1.

Gfiessendam van N. N. 1 S, f 1. Birksland door A. Bestman, agent van de Waarheidsvriend, van een lezeres 3 a f 1=f 3.

Veldwijk (postmerk niet duidelijk) van een onbekende 1 a f 1.

Met hartelijken dank,

J. C. FLIEHE, Penningmeester.

Arnhem, G. A. van Nispenstraat 18.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen