Zonde en genade.

Gebogen en gebonden door onverzoende zonden

en nooit te delgen' schuld, Wie kan, o God, de plagen, van Uw vergelding dragen als Ge eenmaal richten zult?

Geen woord op Uw verwijten, geen raad om schuld te kwijten,

geen uitvlucht, zelfs niet één; geen hand om hulp te bieden, geen hart om heen te vlieden, in al zijn angst alleen!

O God, ik kan niet leven, niet sterven zelfs, slechts beven

en siddren voor de pijn, die straks, van Uw genade verstoken, vroeg of spade mijn gruwzaam deel zal zijn.

Maar, eeuwig dank, in nooden heeft God mij hulp geboden

en troost en heil bereid: de Heiland wil mqn vlekken genadig overdekken

met Zijn gerechtigheid. Mijn zonden zijn vergolden, mijn schulden kwijtgescholden

in 't offer van Zijn bloed

en voor Gods heilige oogen zal ik verschijnen mogen

als hadde ik-zelf geboet. Gereinigd en geheiligd, zwijgt nu mijn ziel, beveiligd

voor d'angst der helle, stil. Wie zal mij nog verklagen, waar God Zijn welbehagen

aan mij bewijzen wil?

Een Woord op Gods verwijten, een Raad om schuld te kwijten,

een Toevlucht zooals geen, een Hand om hulp te bieden, een Hart om heen te vlieden

H. 1915.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen