Uit de Pers.

Dr. H. Bakker te Amsterdam heeft daar gesproken over

Evenredige vertegenwoordiging

uit welke lezing we, naar het verslag in de N. Rott. Ct. van Vrijdag 7 Jan, j.l. een en ander overnemen. Ds. Bakker zeide dan:

De geloovigen hebben wat strijd te voeren, niet alleen tegen het ongeloof van buiten, dat zich uit in vereenigingen als »De Dageraad* en Theosophische vereenigingen, maar ook tegen dreigende verdeeldheid in de Kerk zelf.

Eén van de teekenen van dreigende verdeeldheid is de propaganda, welke thans wordt gemaakt voor evenredige vertegenwoordiging. In deze propaganda zien we soms de confessioneelen met de modernen samengaan o.a. in Middelburg, in Gouda, in Dordrecht.

De Vereeniging voor Evenredige vertegenwoordiging beziet de Kerk niet van een belijdend standpunt, maar ze beschouwt haar als een genootschap, als een vereeniging. De leden van E. V. zeggen te strijden voor het recht der minderheid en ten behoeve van den vrede. Maar zijn deze voorstellen van E. V. juist ? Een vrede kan toch alleen waarde hebben, als hij berust op vaste gronden. »Ik ben niet gekomen om den vrede te brengen maar het zwaard» heeft Jezus gezegd; en steeds heeft dan ook de Christenheid strijd gevoerd: eerst tegen de Joden, later tegen Rome en thans moet de strijd worden gevoerd tegen de opkomende moderne wijsbegeerte. Edeler is het den strijd te voeren, den strijd om den Christus, dan een i rede te sluiten die het ware Christendom zou dooden.

Van modern standpunt is de wensch naar E. V. verklaarbaar, daar de modernen zich houden aan het woord van Frederik den Groote: «Ieder zal op zijn manier zalig worden.« Volgens hen heeft dus ieder lidmaat der Kerk dexelfde rechten.

Anders staan echter de orthodoxen tegeriover het vraagstuk. Er valt in den laatsten tijd meer en meer samengaan waar te nemen tusschen orthodoxen en modernen. In tal van vereenigingen komen modernen en orthodoxen bijeen.

Spreker keurt dit samengaan af. Het is ongetwijfeld waar, dat het modernisme veel minder rationalistisch is, dan ongeveer 25 jaar geleden; de behoefte aan een dieper gemoedsleven wordt meer en meer voelbaar. Maar ondanks: dit alles blijft de groote negatie der modernen en dit is oorzaak, dat de orthodoxen nooit met de modernen mogen samengaan, onidat deze ontkennen, dat Jezus is de Christus, de Zoon des levenden Gods.

Spr. noemt vervolgens eenige bezwaren ' op tegen evenredige vertegenwoordiging, eerst drie bezwaren van practischen aard. Hij meent dat de voorstanders van E. V. te veel het oog hebben gevestigd op de groote stadsgemeenten en niet letten op de kleine gemeenten met éen predikantsplaats. Deze laatste hebben geen behoefte aan evenredige vertegenwoordiging en zij vormen toch het grootste aantal. Verder is het zeer moeilijk de verschillende richtingen te schiften, daar de meeste lidmaten zelf niet weten welke richting zij zijn toegedaan. Het derde bezwaar is, dat er te veel stroomingen zijn, om ieders wenschen te bevredigen; als de modernen 900 stemmen op zich vereenigen, wie zal dan uitmaken, hoeveel socialistisch religieusen daar weer onder zijn.'

Komende tot de principieele bezwaren zegt Spr. dat het onjuist is de Kerk als een genootschap te beschouwen en van het belijdend standpunt af te stappen. Nog immer draagt de N. Herv. Kerk het stempel van Jezus Christus en daarmee mag zij niet twee elkaar bestrijdende stroomingen in haar midden een plaats aanbieden.

Spreker noemt voorts het toelaten der modernen in de kiescolleges een beleediging van Christus, omdat de modernen Hem loochenen.

Er zijn maar twee richtingen: die van het geloof en van het ongeloof. Jezus heeft gezegd: »Wie mij belijden zal voor de menschen, dien zal Ik belijden voor den Vader, die in de hemelen is«. En Jezus vraagt niet alleen de belijdenis van ieder mensch afzonderlijk, maar van dé geheele Kerk. Een verder bezwaar tegen E.V. acht spreker het, dat de moderneri niet meer gelooven aan den Jezus der historie, aan den waren Christus, den eenige, die vertroosting brengen kan. Spr. vreest ten slotte dat E.V. schade zal doen aan de ware beginselen des geloofs.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen