Uit de Pers.

Om het gewicht van de zaak nemen we het o.i. uiterst practische voorstel van Ds. van Melle van Kralingen in zake de verbetering van DE FINANTIEELE POSITIE DER PREDIKANTEN EN'PKEDIKANTS-WEDUWEN hier over. We lazen het in „dé Nederlander" van 3 April j.l.

Ds. van Melle schrijft dan in een „Ingezonden stuk":

Geachte Redactie,

In het jaarverslag van de Doetinchemsche Inrichtingen lezen wij o.a. het volgende:

„Dat verder de opleiding tot Predikant in de N. H. K. weer in een meer dringende behoefte dan de laatste jaren gevoeld werd, zal gaan voorzien, weet een ieder, die van de tegenwoordige toestanden een weinig op de hoogte is. Want het aantal vacatures begint al weer toe te nemen, 146 op I Jan. 1916, tegen 127 op i Jan. 1914, en het aantal theologische studenten neemt onrustbarend af:131 in 1915, tegen 240 in 1910! Van die 131 waren er slechts 28 voor 't eerst ingeschreven! Als een van de oorzaken wordt genoemd, dat de levenspositie van den predikant in onzen tijd zoover bij die van anderen met academische opleiding achter staat, dat vele ouders er niet meer aan denken hunne zonen eenigszins tot dit ambt aan te moedigen. Zij zouden als er geen eigen middelen zijn, een toekomst vol „nijpende zorgen" en van fatsoenlijk hongerlijden tegemoet gaan".

Tot zoover het verslag.

De geldigheid van deze reden valt niet te ontkennen.

Terwijl alle traktementsregelingen sedert jaar en dag zijn herzien, voor ambtenaren, onderwijzers enz. en met het oog op de toekomst van menschen die van een bepaald inkomen moeten leven, gelijk van hunne weduwen en weezen allerlei voorzieningen zijn getroffen, is bijna geen aandacht geschonken aan het lot van de predikanten en hunne eventueelc weduwen en weezen.

In tallooze gemeenten is aan dit alles eenvoudig nooit iets gedaan, noch schijnt men van plan daaraan iets te verbeteren.

Enkele jaren geleden deed ik een voorstel, waaraan toen door niemand eenige aandacht gewijd werd, behalve door een belangstellend Haagsch gemeentelid en een plattelands-collega.

Eenigszins gewijzigd herhaal ik het hier, in de hoop, dat het nu nog een vruchtbare bespreking waartoe ik de medewerking van de pers met aandrang inroep, die haar verleenen kan door de bekendmaking van het voorstel, dat natuurlijk voor velerlei wijziging en verbetering vatbaar is.

't Wil niet meer zijn dan een schema, dat misschien tot grondslag zou kunnen dienen van bespreking.

Er zijn 1356 kerkvoogdijen, die ik zou willen indeelen in 5 klassen, van de allerrijkste tot de armste toe.

Zoo dikwijls er een predikantsweduwe komt — gemiddeld 14 per jaar — betalen telkens 375 kerkvoogdijen Ie kl. f6.— = f31.500 375 » Ile » » 5.— » »26 250 300 » llle » »4— » » 16.800 150 » IVe » »2.50 » » 5.250 156 » Ve » » I.— » » 2.484

1356' per jaar samen f 81.984 De 1650 predikanten verdeel ik in 4 klassen:650 van de Ie kl. betalen p. jaar:650 » » Ile 250 » » Ille 100 » » IVe » » » fis.— = f 9.750 » ï 10.— » » 6.500 » » 7.50 » » 1.875 y> » 5.— » » 500

1650 (de vacatures inbegrepen) betalen per jaar samen f18.625

Er zou dan jaarlijks een kapitaal gevormd worden van ruim een ton met f 4 500 rente, zoodat elke weduwe f300 per jaar kreeg, waardoor zij in plaats van f 300, het tegenwoordige pensioen door Kerk en Staat toegekend, f600 zou ontvangen.

Voor lederen predikant sta ik in dat hij gaarne f15, f 10, f 7.50 of f 5 zal storten als hij daardoor f300 aan vrouw en kinderen jaarlijks kan verzekeren. Zelfs de armste kerkrat — vergun mij de weinig eerbiedige uitdrukking die, helaas! als kenschetsing van een droevigen toestand, in de volkstaal is opgenomen — zal nog wel f 5 weten te beknabbelen opzijntractementvanf 1000—1200.

Wilden de kerkvoogdijen ook — dan was de zaak gezond. Wat beteekent het voor een rijke kerkvoogdij f84 op hare jaarlijksche begrooting te plaatsen? En de armste zou nog kans zien met kunst en vliegwerk f 14 op haar budget te brengen.

Daarmede zou althans in den ergerlijken toestand van thans een belangrijke verbetering zijn aangebracht. Jaren geleden schreef ik in De N. K.: voorziet de Kerk niet in dezen nood, die zulk een scherpe aanklacht tegen haar is, dan zal zij straks met een gebrek aan predikanten hebben te worstelen waarin zij niet meer zal kunnen voorzien. De 28 theologische studenten, die zich in 1915 voor het eerst lieten inschrijven, spreken een taal zoo duidelijk, dat niemand ze kan misverstaan. De wet, dat wie spaarzamelijk zaait ook op een schralen oogst heeft te rekenen, wordt natuurlijk ook aan de Kerk vervuld. Nog is het mogelijk het dreigend gevaar af te wenden. Maar dan „aanpakken". En onmiddelijk! De Synode zou er misschien belangrijken invloed op kunnen uitoefenen door een wetsvoorstel in te dienen, waarin wordt bepaald, dat geen handopening mag worden verleend tot het uitbrengen van een beroep tenzij het bewijs worde overgelegd, dat de roepende gemeente de voor haar vastgestelde som voor hare rekening neemt, en dat goedkeuring van een beroep slechts wordt verleend als de beroepende verklaart zijn tantum te zullen storten.

De vacatures worden zonder uitzondering aangemerkt, als tot de eerste klasse te behooren, terwijl een celibatair niet mag worden vrijgesteld.

De Kerkvoogdij eener vacante gemeente betaalt niets aan een ^aslor loei; billijk dus dat zij 14 maal f6 betaalt, terwijl de ring van iedere vacature f15 moet storten.

Wie helpt dit ei van Columbus opzetten?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen