Uit het kerkelijk leven.

Kwaad geweten.

Nog steeds zijn er onder de van ons gescheiden Gereformeerde broederen, die slecht te spreken zijn over de beschouwingen, die wij aan de Gereformeerde beweging in haar geheel gewgd hebben. Hoewel de inzinking en afzakking in zake leer en leven klaar voor de oogen staan van wie niet willens blind zijn, tracht toch meer dan één van zich af te wijzen en zijne conscientie tevreden te stellen met den vinger te leggen op den kerkdijken strijd, waarin wij Hervormde Gereformeerden nog steeds gewikkeld zijn. In plaats van rond en eerlyk de ellende te bekennen, beproeven zij zich met een verwijt over onze kerkelijke ellende een beetje schoon te wasschen. Hier geldt echter het Fransche spreekwoord: „qui s'excuse, s'accuse", die zichzelven verontschuldigt, beschuldigt zich juist. Wij hadden de geheele Gereformeerde beweging op het oog en spraken dat meer dan eenmaal uit. Maar nu valt het op, dat juist de van ons heengegane broederen zich alleen verongelijkt achten en zich van alles trachten af te maken met een verwijt aan ons adres. Daaruit blijkt niet alleen het kwaad geweten en de onwil om schuld te belijden, maar tevens, dat deze broederen op afgescheiden standpunt staan. Zij willen wel niet afgescheiden meer heeten, maar geven duidelijk blijk het te zijn. Zij meenden, dat door het huwlijk tusschen scheiding en doleantie het kerkelijk vraagstuk zou zijn opgelost. Maar de ervaring leerde, dat de Heere het anders beschikt heeft. Van de wateren des Geestes deed Hij uit den, naar het scheen verstorven, stam der oude Kerk nieuw leven uitspruiten. Dat is het beste bewijs, dat de oplossing van het vraagstuk er niet is.

Nu bleek ons wel, dat op nog ander dan kerkelijk gebied deze dwaling onzer gescheiden broederen, zeer schadelijke gevolgen heeft. Soms zelfs scheen het alsof wij Hervormde Gereformeerden slechts als Gibeonieten goed waren om houthouwers en waterputters te zijn van de gescheiden Heeren. En natuurlijk daarvoor bedanken wij.

Daarom geven wij in gemoede den raad eens te overwegen, of het niet gewenscht en mogelijk is de werkelijkheid in het oog te vatten. De smalende woorden, die de Heer Diepenhorst zich eenige maanden geleden in zijn Rotterdammer veroorloofde aan het adres der Hervormde Gereformeerden, zijn daarvoor nu juist niet alshetnavolgingswaardige exempel aan te zien. Van een goede verstandhouding kan sprake zijn, maar alleen op grond van waarheid in beginsel, van waarheid in de doeleinden, die worden nagestreefd, van waarheid ook in de onderlinge waardeering. Ook moet goed begrepen worden, dat de Hervormden zich niet gebruiken laten. Met groote woorden aan elkanders adres gaat het niet. Wij althans zijn daarvoor allerminst bevreesd en de Hervormde Gereformeerden denken er niet aan zich daardoor te laten drijven. Als bq de van ons gescheiden broederen de beginselen niet meer hoog gehouden worden, dan zullen wij Gereformeerden n de Hervormde Kerk niet schromen et pleit voor de waarheid weer op te vatten op elk gebied En wij zullen dat oen ondanks het feit, dat ons van de ijde dergenen, die officieel op den naam Gereformeerd" meer dan anderen aanpraak maken, daarvoor geen lof, maar laam, geen dank, maar smaad, geen er, maar hoon te beurt valt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen