Allerlei.

Hoe heette de barmhartige Samaritaan?

Ik ging — zoo verhaalt de predikant Oberlin — toen ik nog candidaat was, op zekeren winterdag van Straatsburg naar X, Onderweg, verwijderd van elke menschelijke woning, overviel mij een afmatting en machteloosheid, waaraan ik geen weerstand kon bieden, een soort van geeuwhonger. Ik zette mij aan den weg neer, beval mijn ziel Gode aan, en sliep in.

Toen ik plotseling ontwaakte, zag ik een voerman over mij gebogen, die mij met groote moeite weer tot mijzelf bracht, mij eenige versterking gaf, en mij vervolgens naar de naastbijzijnde plaats reed.

Uit dankbaarheid wilde ik hem hier eenig geld geven, maar hij wees dit verontwaardigd van de hand. „Zulke diensten", zeide hij^ „zijn wij elkander verschuldigd; daarvoor neemt men geen geld aan, "

„Nu", zei ik, „zeg mij dan tenminste uw naam, opdat ik uwer in mijne gebeden kan gedenken, "

Toen hij ook dit weigerde, vroeg hy mij, of ik hem ook zou kunnen zeggen, hoe de barmhartige Samaritaan heette.

Natuurlijk wist ik dit toen evenmin als nu.

„Welnu", antwoordde hij, „vergun mij dan ook, dat ik u mijn naam verzwijg."

Met deze woorden ging hij zijns weegs.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen