Staat en Maatschappij.

1 Augustus 1916.

Dinsdag 1 Augustus 1916 zal het de dag zijn, waarop twee jaren geleden, de ontzettende wereldoorlog uitbrak, welke dag aan dag en uur aan uur, zonder dat eenige rustpoos intrad, zijn ellende over Europa uitstort.

Wie zal de namelooze ellende peilen, die het gevolg was van dien geweldigen krijg, die de slachtoffers dagelijks bij duizenden deed vallen, die den grond rood verfde met het bloed van gewonden en van stervenden en die nog steeds voortgaat om met zijn zeis de levens af te snijden ?

Een groot gedeelte van Europa's bodem ligt verwoest. Steden en dorpen met hun vaak prachtige bouwwerken zijn ineengestort. En waar eertijds voorspoed was, heerscht thans armoede en gebrek.

De volkeren zijn in rouw gedompeld. De families liggen uiteengescheurd en de gezinnen gaan in het zwart van wege de verwanten, die op het slagveld vielen of als dooden uit de hospitalen werden uitgedragen.

En nog is het einde er niet. De vrouw die in haar bidvertrek ligt neergeknield, om het leven voor haar man af te smeeken, of de moeder die hare handen omhoog heft om het kind, dat in de hitte van den strijd verkeert, aan Gods bescherming op te dragen, zij allen zuchten met den Profeet van den ouden dag: „ Wachter, wat is er van den nacht"? En het antwoordluidi^nog steeds voort: gHet is nog nacht".

Het zijn vreeselijke tüden, welke in ' onze dagen worden doorgemaakt. En in stede dat de volken ontwaken en zich voor den Heere verootmoedigen, gaat het in denzelfden roes voort, zelfs neemt de verbittering toe, en hopen de legers nog immer op de vernietiging van de strijdkrachten van den tegenstander en op de eindelijke overwinning van de eigen wapenen. Wanneer zal het einde komen? Wanneer zullen de gruwelen ophouden? God alleen weet het.

Op Dinsdag 1 Augustus zal er ongetwijfeld een rilling door de harten van de volken gaan, zal er bijzonderlijk gedacht worden aan het ontzettende lijden en de zware beproeving, welke in de laatste twee jaren werden doorgemaakt. Dat die dag ook ons volk op de knieën vinde, niet alleen om te danken - ook om te danken - dat de Heere ons land uit den vuur brand uitrukte en genadiglijk in zijne goedertierenheid nabij was, maar veelmeer om het te belijden: „wij, mitsgaders onze vaderen, hebben gezondigd."

Moge 1 Augustus een dag worden, waarop de groote daden Gods aan ons land bewezen in stilheid worden herdacht, een dag van verootmoediging voor 's Heeren aangezicht, waarin de mensch vernietigd wordt en waarbij God alleen de eere ontvangt en een dag waarop afgesmeekt wordt, dat de Heere Zijn toorn van de volken komt af te wenden.

De Heere Zelve legge voor deze drieledige roeping de behoefte in onze harten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen