De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Staat en Maatschappij.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Staat en Maatschappij.

2 minuten leestijd

Een opgeworpen balletje.

De felste tegenstanders van eene herziening van artikel 192 der Grondwet, waarbij aan het bijzonder onderwijs financieele gelijkstelling met het openbare zal worden verzekerd, blijven ongetwijfeld de vrij-liberalen.

In het orgaan van dit deel der vrijzinnigen, het weekblad De Fakkel, kan men schier bij iedere gelegenheid, dat over dit onderwerp gehandeld wordt, het lezen, dat van die zijde op geen medewerking aan de revisie van het Grondwetsartikel te rekenen valt.

De vrij-liberaal, die vóór alles anticlericaal is, ziet in de financieele gelijkstelling eene versterking van de positie van het bijzonder onderwijs, eene versterking die tot bevoorrechting leiden zal en waarvan het gevolg zal zijn, dat de openbare school in haar bestaan bedreigd wordt. Aan dit ondermijnen van het openbaar onderwijs doet zij niet mee.

In dit optreden van den „einspanner" van de linkerzijde duchten de sociaaldemocraten en de rest der vrijzinnigen een gevaar voor de totstandkoming van de herziening van het kiesrechtartikel van de Grondwet; immers het parool der rechterzijde luidt: geen revisie van artikel 80 zonder gelijktijdige herziening van artikel 192.

De groote vrees bij de sociaal-democraten, dat de oplossing van het kiesrechtvraagstuk door de houding der vrij-liberalen in zake het onderwijs in het gedrang zal komen en ten slotte op niets zal uitloopen, doet hen er toe neigen, om, zoo het moet, desnoods ook het voorstel der regeering ter zake van artikel 192 over boord te zetten. Althans wordt in dien zin een balletje opgeworpen. Het heet dan, dat herziening van artikel 192 niet op het concentratie-program voorkomt, noch op het herstemmingsprogram van 1913, en evenmin zelfs op het regeeringsprogram; de regeering heeft de bekende pacificatie-commissie ingesteld in de hoop, dat de partijen het over het onderwijsvraagstuk eens zouden kunne© worden, maar met of zonder herziening van het onderwijsartikel achtte de regeering het haar plicht, de herziening van het kiesrechtartikel voor te stellen; dit is het hoofdpunt van het regeeringsprogram en het zou allerminst een bewijs van gezonde democratie zijn, indien de grondwetsherziening voor het kiesrecht werd uitgesteld.

Het is niet ondenkbaar, dat de Liberale Unie-mannen en de vrijzinnig-democraten het balletje van de sociaal-democraten zullen opvangen, om, uit vrees dat de vrij-liberalen zich bij de eindstemming over de Grondwetsvoorstellen van de linkerzijde zullen afscheiden, de kiesrechtvoorstellen der regeering te redden.

Met belangstelling wachten wij den gang van zaken af.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 augustus 1916

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Staat en Maatschappij.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 augustus 1916

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's