Staat en Maatschappij.

Geestelijke inzinking

Hoe langer de mobilisatie van het leger duurt, hoe dringerder de eisch wordt, dat het legerbestuur toch alles doe, wat in zijn vermogen is, om de godsdienstige en geestelijke behoeften der militairen te verzorgen.

In dit opzicht is tot op dit oogenblik het tekort aan belangstelling nog zeer groot.

Wel is door de benoeming van veldpredikers bij het begin der mobilisatie en onlangs nog door de aanstelling van reserve-veldpredikers benevens door het ter hulpe roepen van predikanten der onderscheidene Kerken getracht om de hoog noodige voorziening te krijgen in de bediening des Woords, maar voldoende zorg voor de godsdienstige behoeften der gemobiiiseerden wordt door die maatregelen niet verkregen.

Ook de steun, welke van regéeringswege aan de militaire tehuizen verleend wordt, is maar zeer pover. Het bedrag, tot op heden aan die instellingen toegekend, was niet meer dan een luttele som gelds vergeleken bij de kapitalen waarover de neutrale vereeniging tot ontwikkeling en ontspanning der militairen uit 's Rijks kas heeft te beschikken.

Doch deze onvoldoendheid in de verzorging van de geestelijke belangen der militairen, waaromtrent zoo menige klacht vernomen wordt, treedt zelfs nog op den achtergrond bij den ernstige grief tegen het beleid van de militaire autoriteit, die sinds het leger gemobiliseerd werd, in gebreke bleef, om de mannen van christelijken huize tegen de omgeving, waarin zij moeten leven, te beschermen en in hare regelingen rekening te houden met het belijdend karakter van ons volk.

Allprwege hoort men klagen hoe het verblijf in het leger gedurende dezen langen mobilisatietijd groot nadeel aan het geestelijk leven van onze soldaten berokkent.

Op drie hoofdzonden wordt daarbij gewezen.

Onze militairen leeren vloeken, kaartspelen en den sabbath ontheiligen.

En of tegen het laten voortwoekeren van dit drievoudig kwaad nu al geprotesteerd wordt, het legerbestuur blijft daarvoor onaandoenlijk, althans het laat na om die maatregelen te nemen die strekken kunnen, om het kwaad te breidelen.

Er valt een geestelijke inzinking onder de gemobiiiseerden op te merken, die nog jarenlang hare sporen onder ons volk zal nalaten.

Wij vragen ons af, kan dit alles maar zoo z'n gang blijven gaan? Mogen we het lijdelijk blijven aanzien dat onze Christenmannen in het leger in eene omgeving worden gebracht, waar tal van gevaren dreigen, die tot geestelijken ondergang kunnen leiden?

Zoo neen! Wordt het dan geen tijd dat de handen ineengeslagen worden om op. afdoende verbetering van den toestand aan te dringen?

Ben krachtig opwaken van ons volk is daarvoor noodig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen