Uit het kerkelijk leven.

Chr. JongelingsvereenigiBgen.

We leven in tijden, dat het gelukkig gevoeld wordt, dat aan het opkomend geslacht veel zorg moet besteed worden. Voor de kinderen wordt dan ook veel gedaan. In vele opzichten misschien te veel. Vooral het onderwijs van de jeugd moet een voorwerp van onze aanhoudende zorg zgn; en dat moet dan aansluiten aan de opvoeding in de liuisgezinnen, welke opvoeding naar Gods Woord moet worden ingericht.

Laat men zorgen dat er geen klove is tusscheu een christelijke opvoeding in de huisgezinnen en het onderwijs pp school. Dat laatste moet christelijk zijn. Dat moet zijn overeenkomstig Gods Woord. De Mndereé"' moeten hierin goed ve zorgd worden. Maar dan moet men de jongens en de meisjes, die de school hebben verlaten, niet vergeten, niét loslaten, niet alleen en onverzorgd het leven insturen. Weet men wel, dat er zooveel knapen, zooveel meisjes van 12—16 jaar voor heel hun leven bedorven worden, voor heel hun verder leven feitelijk verloren gaan ?

Ze komen in aanraking met het volle leyen en ze mislukken, ze lijden schipbreuk — en straks ziet men ongelukkige mannen én ongelukkige vrouwen als schepen zonder roer, met gebroken mast en verwaaide zeilen op de levenszee rondzwalken, om vroeger of later tegen een harde rots aan te stooten en als een wrak te verzinken.

Waarom verwaa, rloost men de catechisatie?

Waarom staakt men^ het bij bellezen, waarom gaat men niet meer naar de kerk?

't Is de voorbereiding voor een leven, dat gansch vervreemd is van de geestelijke dingen, die boven zijn.

Ja — op de knapen, op de jonge meisjes mag vooral in onze dagen wel bizonderlijk acht gegeven worden. En de Gemeente des Heeren mag in deze dingen wel opwaken. Laat men de kleine dingen toch niet verachten, want die het kleine niet eert, is het groote niet „weerd."

Weet men wel, dat de Regeering een commissie ingesteld heeft, om de gangen van de jeugd na te speuren en middelen en wegen te zoeken óm de jeugd te dienen met raad en daad, ppdat de jongens en de' meisjes niet in het moeras des levens ellendig omkomen? ,

En wat heeft de Gemeente van Christus dan hierin veel méér-nog een roeping; en wel een roeping, die veel hoöger nog gaat.

Predikanten, die dan ook niets of weinig voor Christelijk onderwijs voelen, kunnen we niet verstaan. Die missen den rechten blik op 't leven en»hebben geen goed gezicht in het Woord. Die zijn ten slotte een ramp voor de Gemeente, voor de Kerk, voor het Volk.

En het Vereenigingsleven mag onder ons oók wel wat grooter plaats gaan innemen. Waarbij we denken aan de Knapen vereenigingen, maar bizonderlijk aan de Jongelingsvereenigingen.

De wereld staat overal met uitgebreide armen om onze jongelingen, in den schoonsten tijd van hun leven, toe te roepen: Kom tot mij en schep vreugde in het leven, ; En*ziet, dan ligt daar het Woord des Heeren: „Gedenk aan uwen Schepper, in de dagen uwer jongelingschap". Daarom moeten we tegenover de wereld met haar dikwijls schijnbaar onschuldig vermaak positie innemen en haar de jongelingen betwisten, opdat zij niet in het midden van de wereld verloren gaan, maar in het midden van Gods Gemeente behouden worden.

Daarbij bindt de Heere ons aan den weg der middelen. De catechisatie neemt daarbij: een eerste plaats in, tot onderwijzing in de waarheid, die naar Gods Woord is.

Maar de Jongelingsvereeniging kan daarbë ook een groote §, n belangrijke plaats innemen.

Wat schoone gelegenheid is daar om te leeren onderzoeken, om te leeren vragen, om te leeren antwoorden, om te leeren spreken, om te leeren voorlezen — alles in betrekking tot Gods Woord, in betrekking tot Gods Koninkrijk en in betrekking tot Gods wondere wegen met Kerk, School, Staat en Maatschappij.

De zonen onzer Gereformeerde , gezinnen, die door hun werkzaamheden niet geheel verhinderd worden, moeten naar de Jongelingsvereeniging, welke èn op de dorpen èn in de steden zgn moet.

Daar moeten ze vertrouwd raken met de Schriften,

Daar moeten ze leeren inleven in de wondere gangen des Heeren op elk terrein des levens; daar moeten ze leeren inleven in de worstelingen onzer Vaderen en toegerust worden om zelf in de toekomst te wandelen in de beproefde wegen des Heeren. En onder Gods zegen kan onze Kerk, ons land en ons volk van onze tegenwoordige jongelingschap over 10 jaar zoo'n heerlijk profijt trekken, als wij nu onze roeping maar verstaan mogen!

Daarorn willen wij nog eens opwekken tot het oprichten van Chr. Jongelingsvereenigingen op den' grondslag van Schrift en Belijdenis en we willen nog eens allen, die in de gemeenten voor deze Jongelingsvereenigingen wat kunnen doen, met allen ernst-vragen hun hulp en medewerking in deze wel te willen verleenen.

We doen vooral op predikanten, onderwijzers, ouderlingen enz. een beroep, dat ze in deze him bijstand niet mogen onttrekken.

Dat het-gewenscht is zich aan te sluiten bij den Bond van Ned. Herv. Jongelingsvereenigingen op Geref. grondslag behoeven we zeker niet met veel woorden duidelijk te maken.

Men komt daar in een kring van bevriende Vereenigingen, die hetzelfde begeeren te zoeken.

Men leest dan het Bondsblad. Men volgt dan saam denzelfden Rooster. Men ­hoort van elkander en ontmoet elkander. En dat kan niet anders dan ons Vereenigingsleven ten goede komen, gelijk het ook een Goddelijk gebod is in gemeenschap met elkander te le5; en, te strijden en te overwinnen.

Wat zit daar aebter?

We ontvingen van iemand onderstaand uitknipsel, 't welk we in deze rubriek overnemen. Men leze dan eerst zelf:

HARMELEN. Men schrijft ons: De Chr. Jongel. Vereen. „Jonathan" alhier, welke 28 jaar bestaan had en bloeiende was, is op II Nov, ontbonden, wegens een eisch van den Kerkeraad der Ned. Herv. Kerk ten opzichte ^an 2 voorgenomen lezingen waarin als sprekers zouden optreden: Ds, S, van Dorp te Bodegraven en Ds. B. Batelaan te De Bilt, welke eisch de vereeniging niet kon aanvaarden. Op 25 Nov. is echter door dezelfde leden opgericht de Chr, Ned, Herv. Jongelings-Vereen. „Jonathan", op grondslag van de leer der gansche H, Schrift als Gods Woord, uitgedrukt in de drie Formulieren van Eénigheid, Het bestuur is samengesteld als volgt: P. van Dijk, voorzitter; J, ' Hoogendoorn, vice-voorzitter; C. J. Baelde, secretaris; R. Bosman, penningmeester; T. van derWaaij, bibliothecaris. Deze vereen, telt thans i8 leden en staat niet onder toezicht van den Kerkeraad (de vorige vereen, wel). Het is jammer voor de gemeente, dat de Kerkeraad, die voorheen nooit naar de Jongel. Vereen, omzag, thans, nu Ds. Boerendans alhier predikant is, op deze wijze van het toezicht gebruik maakte, vant door deze kwestie heeft^ook een diaken, die bij periodieke aftreding herkozen was, voor deze benoeming bedankt. In hem verliest de gemeente niet alleen een uitnemend administratief diaken, maar ook iemand die voor de minderbedeelden "altijd een vriendelijk en stichtelijk woord had en hen menigmaal bezocht.

Wij kunnen niet beoordeelen wat deze dingen nu precies beteekenen. Wat is die eisch van den Kerkeraad - — of was ze meer bizonder van Ds. Boerendans? — geweest, ten opzichte van deze Jongel. Vereeniging en tën opzichte van predikanten als Ds van Dorp en Ds. Batelaan ?

We vermoeden wel wat — maar liever willen 'we eerst deze courant toezenden aan Ds, Boerendans en aan den Voorzitter van de Jongel, Vereeniging; dan zullen we wel wat naders vernemen.

't Lijkt ons de moeite wel waard even onze aandacht aan deze zaak te schenken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen