Uit het kerkelijk leven.

Predikantsweduwen en - weezen.

Naast verschillende pogingen tot verbetering der predikantstractëmenten wordt er nu ook aandacht geschonken aan verbetering der zorg voor de predikants­

weduwen en - weezen. Door de veelszins lage tractementen en doordat de gemeenten zelf zeer weinig aandacht aan deze zaak schenken, is er over 't algemeen weinig werk van gemaakt om het lot van predikantsweduwen en - weezen eenigszins dragelijk te maken

Wel zijn hier of daar plaatselijke of classicale weduwenbeurzen, maar de inlegsom is dikwijls hoog — in de classis Harderwijk f300 — en bovendien is dit lang niet afdoende. Veelszins staat de predikantsweduwe dan ook voor een donkere toekomst bij het overlijden van haar man en de predikantskinderen, die hun vader moeten missen, zijn zéér te beklagen, daar alle hulpmiddelen Voor de verdere opvoeding ten eenenmale ont­

breken. Daargelaten de meeste steden, waar het ri/fe-weduwenpensioen tusschen f200 en f400 is, b'edraagt dit als regel... f 100, waarbij dan komt de uitkeering der Synodale Weduwenbeurs, die de laatste jaren tot f210 is gestegen, en waarvoor de overleden man en vader zijn heele leven heeft moeten bijdragen.

leven heeft moeten bijdragen. Thans is met ingang van 1 Jan. '17 de Weduwen-en WeezenhulphexiTS in werking getreden, maar de deelneming was en is vrijwillig, zoodat velen wel niet zullen zijn toegetreden helaas! Temeer niet omdat ook voorloopig slechts op geringe uitkeering valt te rekenen.

In verband nu met deze droeve om-.standigheden willen we eens wijden op een Synodale circulaire, die aan alle Kerkeraden is verzonden, met ver'ioek om voor de Weduwenbeurs een collecte te willen houden.

Dat is een mooi ding, en daar moet iedere Kerkeraad nu eens in bewilligen.

We weten wel, dat er reeds veel gevraagd wordt; dat er reeds vele collecten zijn. Maar indi«n de Kerkeraad eens een gunstig oogenblik uitkiest en er eens een warme, hartelijke, dringende aanbeveling wordt gegeven, dan willen onze menschen nog wel wat geven!

En het is voor een goed doel. Waarbij de Gemeente zelf in deze hoe langer hoe meer zal moeten leeren doen wat toch ook mee haar roeping is.

Predikanten-nood.

We hebben het dezer dagen weer kunnen lezen — tweemaal in het jaar wordt

IWi doorgaans een opgave gepubliceerd — dat er 150 vacaturen zij%iyi onze Herv. Kerk. En daarvoor zqp^^eji luttel aantal candidaten besóhikbaar^j^^^^dien we ons niet vergissen 17 of 16 i^, getal!

Dat is weinig, veel tfjri^^öinig. En als we bedenkegi^dp^t er verleden jaar 49 proponenten waren en nu dit jaar maar 17 — dan valt hgt pns weer bij vernieuwing op, dat er pr^^kanten-nood is.

Daar is wel weer eenj^ine kentering, naar we meenen. Het ge^ gymnasiasten groeit weer een weinig, „llaar het is bij lange na niet wat hetfw|zen moest.

In onze gereforme^r, 9^ kringen moet men hier toch vooral, d^ aandacht aan schenken!

Want er moeten niey|lleen meer gymnasiasten en studentjen komen, maar vooral uit onze gereformeerde kringen moeten er van jaar tMjaar meer jonge menschen, vroom van zin en kloek van verstand, voortkomenudie. lust openbaren om theologie te gaan studeeren en die predikant wenschen ^e y? orden.

17 candidaten en (fê, ivoor 150 vacante gemeenten? im;

Waar moet het hele^iï? En van die 17 caaididaten worden dan 1 of 2 officieel aangégesvfin als „modern".

Maar «gereformeerden" zitten er misschien heelemaal niéli bhder.

En dus 150 gemêSi'^en wachten en er zijn in 't geheel geèit'^ereformeerde proponenten!

Is het niet vreesejjj^ jammer! En daarom, dat ^. gebed mag opgaan tot Hem, die de ha^j^h van ouders en kinderen neigen kEg^jjils waterbeken, om jonge mannen te verwekken, die naar de lust van hun ha#i^ naar 't predikambt in het midden vMf> ionze Herv. Kerk staan; om dan als «dienaren des Goddelijken Woords de^wiiloude waarheid in dezen nieuwen tiid-in het midden des volks uit te dragen ^ot eere des Heeren en tot zegening v, öQrde Kerk.

Harmelen.

Wat we wel da«liten blijkt ook zoo te zijn. In Harmelenï botsen de twee richtingen of stroomin^eu op kerkelijk gebied, die we 't makkeli^^' „confessioneel" en „gereformeerd" ki^p^en noemen, een weinig tegen elkaar. EJj-iseen groot gedeelte wat een „gereformeerde" prediking verlangt en een groot gödeelte wat zich meer schaart onder de #eènfessioneele" prediking; terwijl pas^itt^de vacature 't eene beroep was in „gereformeerrle" richting en daarna weer meer in „confessioneele" richting, met gevol^dat er nu een confessioneel predikantinl. Ds. Boerendans, st& at. nl

De Chr. JongeL^jiiVereen. „Jonathan" stond onder kerkelijk toezicht. Onder Ds. Kalkman ging dat goed. De Kerkeraad liet de VereenigiiggBvrij en de Vereeniging was goed me| den Kerkeraad Men kon laten optrede^-^awien men wilde van de Ned. Herv. predikanten, óok hen die behooren tot den ; ; ^«rfeformeerden" groep.

Maar nu is dat JSMérs geworden sinds Ds. Boerendans %*is. Nu moest de Vereeniging voor 't vcfe^icht komen met haar sprekers en waaih-^Ds. Batelaan van de Bilt en Ds. van Moxp van Bodegraven gevraagd waren, .'wiMe de kerkeraad — in werkelijkheid jQssiBoerendAns — geen toestemming gevai, jtenzij de Vereeniging beloofde „dat arsfigeen kerkrechtelijk onderwerp zou wórden behandeld".

De Vereeniging jittüilde zulk een voorwaarde niet slikken.? ) Wilden H H. Kerkvoogden voorwaarden stellen ten opzichte

van het gebruik im^ het kerkgebouw — 't geen evenweiiiniet 't geval is! — "dan was er over deagelijke voorwaarden te praten. Maar dStt-ide Kerkeraad —in werkelijkheid Dsl riBoerendans — willekeurig allerlei onderwerpen van bespreking ging uitschakelen, terwijl er in 't minst geen oorzaafcj> !? oor dergelijk optreden was, dat kon pien niet accepteeren; en eenstemmig heeft de Vereeniging — er waren 15 ledeiuctèen tegenwoordig — verklaard, dat meiii laan den eisch van Ds. B niet zou voldbeu; vooral niet, waar Ds. B. beweerde, da*-dB Vereeniging zich onvoorwaardelijk aaia den Kerkeraad had te onderwerpen, pok zelfs als deze modern was, dewijl men aaaders den revolutionairen weg opging! cv n

De Vereeniging is nu ontbonden, maar daarna — op 25 Nos'embei: j.l. — aanstonds weer opnievjw^jopgericht, met 22 leden; evenwel nul^ni^t onder kerkelijk toezicht staande.'

Door H H. Kerkvoogden is intusschen gunstig beschikt omiweer te mogen vergaderen in de Kerkék& mer en er is goede verwachting dat 8 Fêbr. as. Ds. Batelaan ook in de kerk za: r-öiögen optreden.

.Wat kan men nSe*'onverstandig optreden toch veel stt^ opjagen en een gemeente verdeelend''baarbij de ellende dikwgls makkelijk geBMöht maar minder makkelijk weggenoröefl kan worden. •

We hopen zéér *aa!t de Ned. Herv. Jongelings-Vereeniging Jonathan mag groeien en bloeien ^'êö dat zij ook van den Kerkeraad en vaifSën predikant nog veel sympathie zal nJö^en ontvangen.

Intusschen is hH* # verstandigst om kloek en kalm, besllft'^èn bezadigd z'n weg te vervolgen, '^iêk richtend naar Gods Woord en onzeyÉfelijdenis.

Weer wat nieuws!

Men kan telkens toch maar weer van wat nieuws hooren!

Des menschen geest is ook zeer vindingriijk!

Daar is nu in Rotterdam waarlijk een confessioneele Kiesvereeniging opgericht — 't is een nieuw ^nUif je, want de oprichting dateert van 18 Januari j.l. — waarvan het wel omschreven doel is: „in vacaturen voor Predikanten, Ouderlingen en Diakenen aan 't kiescollege der Ned. Herv. Gemeente te Rotterdam candidaten als zoodanig aan te bevelen, die geen lid van den z.g.n. „Geref. Bond" en niet tegen 't gebruik der Evangelische Gezangen zijn". (Rott. Kerkbode, 20 Jan. 1917).

Is 't niet prachtig? Dat t.g.n. Geref. Bond is zoo mooi! En die uitdrukking tegen 't gebruik der Evangelische Gezangen is zoo duidelyk en zoo verstandig!

Dus een confessioneele kiesvereeniging opgericht extra om den Geref. Bond tegen te werken en de mannen van dien Bond te weren uit de Kerkelijke colleges;

Als er geen namen onder de advertentie in de „Rott. Kerkbode" stonden zouden we denken aan een grap. Maar er staat werkelijk een Bestuur onder en wel: D. Henkemans, Bergweg 2206, voorzitter, J. H. de Haan, Lischstraat 116, Iste secretaris, H. G. Middelburg, Provenierssingel 13, 2de secretaris en H. O. van Soest, Tollensstraat 856, penningmeester.

We zijn benieuwd wat dat uitwerken zal. Bg het nu bestaande drietal in de s vacature Ds; Hagt kan 't alvast geen t kwaad. Want daar staan gelukkig 3 candidaten van de gereformeerden op. Hier kan mèn er dus niet tusschen uit springen, zooals de vorige malen, toen óók beloofd was dat een gereformeerde beroepen zou worden en toen men tot den laatsten man heeft opgetrommeld, om er toch werkelijk nog een confessioneel door te halen. Dat kan nu niet. Nu kan men niet anders dan z'n stem geven aan een gereformeerde, of — blanco stemmen.

Maar zulke wondere kiesvereenigingen als er nu een opgericht is, kunnen voor de toekomst veel bederven. Ze kunnen roet in 't eten werpen. En 't is toch in den grond der zaak zoo in-dwaas. Is dé, t nu mannenwerk, om saam keer op keer op te trekken bij de verkiezing van Gemachtigden; om saam te vergaderen en saam te spreken in „Calvijn" — en om dan ten, slotte te willen bewerken, dat de Gereformeerden steeds buiten de deur gezet worden als het gaat om het beroepen van predikant of het benoemen van een ouderling of diaken ?

We hebben zoo'n idee, dat de Confessioneelen, die zoo gaarne spreken van een Volkskerk op breeden grondslag, waar voor allen die het ook maar eenigszins rnet 't Woord houden, plaats moet zijn, bij het uitwerken van hun plannen meer links kijken dan rechts.

Voor de ethischen hebben ze zooveel sympathie. Die moet men niet loslaten. Maar voor^ de gereformeerden staat de liefde dikwijls op 't vriespunt. De groote steden geven daar wel bewijs van.

Dé, ar waar met samenwerking zoo véél kan verkregen worden; waar samenwerking zoo allernoodzakelijkst is — daar ervaren we dikwijls dat wij wel mee voor 't karretje mogen loopen, om te trekken Maar als we samen op een rustplaats komen om wat te eten en te drinken en ons op te frisschen voor het werk dat dan verder wacht — ja, dan kent men z'n bondgenooten niet en de gereformeerden worden eenvoudig in een hoek gezet. Zoo iets als met Jozef gebeurde. Hij in de put en de broers daarboven etende en drinkende!

Ons dunkt daar moest de Qeref. Kerk nu eens tusschen komen. Laat er van de voormannen uit Amsterdain, Leiden, den Haag, Rotterdam eens een woord van protest gehoord trorden tegen zulk onwaardig gedoe.

De Confessioneelen met hun Volkskerk moesten toch werkelijk andere manieren leeren.

We wachten op een antwoord!

Laffe kost.

In het kerkelgk archief van Delft von-den we onlangs o.m. een Acte van ontslag meegegeven aan een der predikanten die uit een andere Classis overkwam naar deze gemeente.

Om te bewijzen hoe zouteloos zoo'n stuk was laten we het hier volgen.

Acte van Demissie van de Klassis.

Ik I. H. Lammers, lid van het Klassicaal bestuur van Tiel, en gecommitteerd tot de losmaking van D°. W. H. Haverkorn van Rijsewijk, beroepen te Delft onder de Klassis van 's Gravenhage, gezien en in orde bevonden hebbende alle de vereischte stukken, tot dit beroep betrekkelijk, ontsla bij deze op eene vereerende wijze voornoemden D^. W. H. Haverkorn van Rijsewijk van ^Ue betrekkingen op de Klassis van Tiel, met de hartelijke bede, dat hg op zijne nieuwe standplaats en als lid zijner Klassis al dat nut stichte, waarvan hij hier het loflijk voorbeeld gegeven heeft, en waardoor het Koningrijk der waarheid en

deugd ook in dien kring uitgebreid kan worden.

Tiel, den 28 October 1848.

De gecommitteerde van het Klassikaal bestuur van Tiel,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen