Vragenbus.

Modus Vivendi. VI.

Na de eindredactie van het Reglement op de Kerspelvorming (zie blz. 91-98, acte buitengew. Synode 1880) gaf de Synode deze

Memorie van Toelichting. De Algemeene Synode heeft besloten, tegelijk met het door haar aangenomen Reglement op de Kerspelvorming enkele opmerkingen mede te deeleu, teneinde de beginselen te doen kennen, waarvan dit Reglement uitgaat en die bij de samenstelling ervan in acht zijn genomen.

Zich aansluitende aan het Rapport der Synodale Commissie te dezer zake, gaat de Synode uit van de stelling, dat de tegenwoordige richtingen in de Kerk aldaar feitelijk recht van bestaan hebben, zoodat geene daarvan bij uitsluiting van anderen zich voor de Kerk mag uitgeven en andersdenkenden buiten de gelegenheid stellen in haren boezem, zoolang zij dit wenscben, voldoening te zoeken voor hunne Christelijk-Godsdienstige behoef ten. Zij acht het daarbij wenschelijk, die allen, van welke richting ook, voor de Kerk te behouden in een e zoodanige organisatie, waarin zij behoudens het karakter der Kerk zich vrij kunnen bewegen en die tevens voldoende ruimte overlaat voor wijzigingen, die veranderde omstandigheden noodzakelijk mochten maken.

I. Met het oog op de in de Kerk aanwezige verwikkelingen die het gevolg zijn van het feitelijk bestaan van verschillende richtingen, verwikkelingen welke in de laatste maanden voortdurend 'zijn toegenomen, is de Synode van oordeel, dat de tijd is gekomen om naar een uitweg te zoeken, waarop de gewetens worden ontlast en met behoud van het Kerkverband iedere godsdienstige richting zooveel mogelijk zich vrij kan bewegen, zonder door anderen belemmerd te worden of op hare beurt anderen in hare vrije ontwikkeling te storen.

Om dit doel te bereiken wil de Synode de gelegenheid openstellen tot Kerspelvorming.

II. Terwijl door sommigen Kerspelvorming op ééne lijn wordt geplaatst met Kerkontbinding en derhalve onvoorwaardelijk wordt afgekeurd, terwijl  anderen minder op grond van principieel jbezwaar dan van de groote moeilijkheid  aan de uitvoering verbonden, liever naar andere middelen omzien, is de Synode van oordeel, dat na al wat er gebeurd  is de gelegenheid tot Kerspelvorming moet worden opengesteld.

De Synode meent dat aan dit stelsel i groote voordeelen verbonden zijn. Overal' waar geene aanleiding bestaat tot verandering of de behoefte daaraan niet dringend gevoeld of er niet algemeen: genoeg in gedeeld wordt, blijft de bestaande toestand gehandhaafd. Is dit niet het geval dan komt de opengestelde gelegenheid aan alle' richtingen evenzeer ten goede. De strijdige elementen gaan uiteen om, ieder op zijn wijze en op eigen terrein, voldoening te zoeken voor hunne godsdienstige behoeften en zoo het onwaardeerbare beginsel der gewetensvrijheid binnen de grenzen van hetzelfde Kerkverband tot zijn recht te laten komen. Aan geene richting wordt zoodanige verplichting tot mede «werking opgelegd, waartegen bij haar bezwaar zou kunnen bestaan.

Geen nieuwe Kerkgenootschappen worden er dus gevormd maar groepen van  gelijkgezinden vereenigen zich tijdelijk,  binnen den kring van hetzelfde Kerkverband, en zoo, dat de gelegenheid  openblijft voor andere groepeering of' voor geheele hereeniging, al naarmate  latere toestanden zoodanige wijziging - wenschelijk of noodzakelijk maken.

III. Het Reglement, dat hierbij aan de Kerk wordt aangeboden, bedoelt slechts eene beperkte toepassing van het beginsel van Kerspelvorming.

In de eerste plaats is alles wat op de  belijdeniskwestie betrekking heeft bij de bewerking en de vaststelling van dit Reglement blijven rusten. De vraag of ehoor mocht worden gegeven aan den wensch van hen die zich beklagen dat ter zake van de belijdenis in onze Kerk  te veel vrijheid wordt geschonken, of  van den wensch van anderen, die meenen  dat de verleende vrijheid niet ruim genoeg is, dan of men oordeelt dat de bestaande toestand moet worden bestendigd naar de meening der Synode, geheel afgescheiden van de vraag naar kerspelvorming te worden behandeld. De Synode wenscht het oordeel der Kerk te vernemen over de vraag naar Kerspelorming, die reeds herhaaldelijk tot haar is gekomen, en opdat dit oordeel zoo zuiver mogelijk zij, moet de zaak der kerspelvorming geheel afgescheiden blijven van de belijdeniskwestie.

In de tweede plaats wordt de gelegeneid tot Kerspelvorming beperkt tot gemeenten met twee of meer predikanten. Deze beperking vindt haren grond in de omstandigheid, dat in die gemeenten de behoefte aan Kerspelvormiog zich het meest doet gevoelen en uit den aard der zaak gemakkelijker kan worden bevredigd. De bezwaren, verbonden aan de toepassing van het beginsel van Kerspelvorraing op gemeenten met één predikant, of aan de vereeniging van dikwijls ver uiteenliggende filialen, zullen eerst met volkomen juistheid beoordeeld kunnen worden, wanneer de Kerspelvorming in de grootere gemeenten tot stand gekomen zal zijn.

In de derde plaats is in dit ontwerp, voor alles wat op de diaconale zorg betrekking heeft, de eenheid der gemeente gehandhaafd De Synode, huldigt daarbij hetzelfde beginsel dat de Apostelen bii hun minnelijk uiteengaan voorstonden (Gal. 2:10). Op deze wijze wordt het gevaar van gewetensdwang voor de armen het best vermeden, terwijl de gedurige aanraking en samenwerking op practisch terrein kan leiden tot onderlinge waardeering, tot bevordering van den geest der broederlijke welwillendheid, ook bij verschil van geloofsbegrippen (blz 114—117)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen