Staat en Maatschappij

Minister Bosboom.

Het heengaan van minister Bosboom, die in het votum der Tweede Kamer ter zake van de oproeping der landstormjaarklasse 1908 eene uitspraak zag van wantrouwen in zijn beleid, zal door niet velen worden betreurd

Als opvolger van minister Colijn toonde hij reeds spoedig de kwaliteiten niet te bezitten, die den minister, en bijzonder die van Oorlog, moesten eigen zijn.

Duidelijk kwam dit aan den dag, toen het leger op 1 Augustus 1914 gemobiliseerd werd

Had toch aan het hoofd van het departement van Oorlog een man gestaan als b.v. de oud-minister Oolijn, die aan voortvarendheid, een krachtig beleid paarde en die naast organiseerend talent een groote mate van initiatief bezat, dan zou van de offers, die sinds de wereldoorlog uitbrak gebracht werden, heel wat meer nut voor de landsverdediging verkregen zijn, dan op dit oogenblik wel het geval is.

Het nuttig rendement werd voor het leger niet verkregen.

Het ware in het landsbelang geweest, zoo tegelijkertijd met de persoonswisseling aan het departement van Financiën ook die aan het departement van Oorlog had plaats gehad.

De heer Bosboom was een zwak minister die, gelijk een der bladen het deze week uitsprak, meer laveerde dan regeerde.

Daarbij kwam dan nog, dat de persoon van den minister voor degenen, die niet van zijne richting waren, weinig sympathiek was. Hij, de oud-liberaal, was hooghartig en weinig verdraagzaam, zag hij zich verplicht om iets voor de geestelijke belangen der militairen te doen, dan geschiedde dit niet met toewijding.

Schier bij elke gelegenheid werd zoowel in als buiten de Kamer aangedrongen op krachtiger medewerking bij het tegengaan van het vloeken in het leger. Eveneens kwam telkens het dringend verzoek, om meer met de conscientieliezwaren te rekenen van hen die den Zondag wilden heiligen. Of wel men verzocht den minister om meerderen steun 'e verleenen aan de behartiging der godsdienstige en zedelijke belangen der •ï^ilitairen. Doch de resultaten van al dien aandrang beteekenden niet veel. Minister Bosboom ging niet verder, dan laar zijne overtuiging wenschelijk was. Men herinnert zich nog het zedelijkheidsdebat, waarin het standpunt van den minister tot niet weinige ergernis aanleiding gaf.

Alles bij elkander genomen, kon het optreden van den heer Bosboom niet tot tevredenheid stemmen. Het vertrouwen raakte zoek.

En wat verwacht werd, bleef dan ook niet uit het oogenblik kwam, dat de minister het gevoelde, dat de Kamer geen prijs meer stelde op zijn aanblijven.

En zoo gaat minister Bosboom heen door weinigen betreurd.

Alleen voor de openbare onderwijzers.

De openbare onderwijzers vinden het een goede aanschrijving, die onlangs van Gedeputeerde Staten van Gelderland uitging.

Die aanschrijving luidde :

„Naar aanleiding van adressen van  onderwijzersvereenigingen (w. o. de i Bond) en schrijven van Inspekteur en Distriktschoolopzieners, hebben Ged. Staten van Gelderland, d.d. 17 April, ; volgende aanschrijving tot de gemeentebesturen gericht:

Bij de laatste algemeene herziening! van de jaarwedden van het onderwijzend  personeel in 1908 werden in tal van j gemeenten die jaarwedden vastgesteld i op de wettelijke minima, in andore op bedragen, welke die minima slechts; weinig te boven gaan.

Kon met het oog op de toen gei-; dende plaatselijke toestanden en behoef ten daarmede — zij het dan • nauwelijks genoegen worden genomen, sinds dien heeft de levensstandaard een zoodanige stijging onder-, gaan, dat bedoelde regelingen niet' meer aan redelijke eischen geacht kunnen worden te voldoen.

Herziening der desbetreffende verordeningen is niet langer uit te stellen, en in geen geval kan daarmede gewacht worden tot het jaar 1918, waarin uiterlijk, in verband met het bepaalde in artikel 26, 9e lid, der Lager Onderwijswet, de regeling der jaarwedden opnieuw aan hoogere goedkeuring dient te worden onderworpen.

Voorts wordt er op gewezen, dat eene verbetering van jaarwedde wisseling in het onderwijzend personeel kan voorkomen en dat personeel zal aansporen met ijver en opgewektheid zijn taak te vervullen, omstandigheden, welke niet anders dan in het belang van het onderwijs en van de schooljeugd kunnen werken.

Al deze overwegingen doen Gedeputeerde Staten zich richten vooral tot de Besturen van die Gemeenten, waar regelingen als bovenbedoeld gelden, hetgeen iutusschen niet uitsluit een dringende aansporing ook aan 'de Besturen der overige Gemeenten om na te gaan of, getoetst aan het bovenstaande, de regeling van de jaarwedden van het onderwijzend personeel nog wel aan billijke eischen voldoet

Vóór 1 Juni 1917 zullen Gedeputeerde Staten gaarne in kennis gesteld worden met het gevolg, dat aan deze aanschrijving door de Gemeenteraden is gegeven."

Wij kannen het ons voorstellen, dat de onderwijzers, welke bij het openbaar onderwijs werkzaam zijn, de medewerking van Gedeputeerde Staten van Gelderland om tot verbetering hunner salarissen te komen, op groeten prijs stellen.

Maar opnieuw blijkt ook weer uit den aandrang, welke uit Gelderlands hoofdstad kwam, op hoe onbillijke wijze de openbare onderwijzers ten opzichte van hun collega's van de bijzondere school bevoorrecht worden.

Wanneer zal daaraan een einde komen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen