Staat en Maatschappij.

Een da capo van 1903.

Het conflict, dat in de mijjnen van Zuid-Limburg sinds enkele weken gaande was, is ten slotte in een werkstaking van den Nederlandschen Mijnwerkersbond overgeslagen.

Deze werkstaking draagt niet alleen een hoogst bedenkelijk karakter voor de mynwerkers zelven, die in de benarde tijdsomstandigheden, waarin ons land verkeert, tot staking overgingen en daardoor het bewijs leverden, dat zij het nog steeds dreigende gevaar om in den oorlog betrokken te worden uit persoonlijke overwegingen willen trotseeren, maar ook is, wat in het Limburgsche mijnbekken plaats greep, misdadig, omdat het drieste gevolg der staking moet zijn verergering van den kolennood, waardoor het gevaar niet uitgesloten is, dat verschillende bedrijven uit gebrek aan brandstof zullen moeten worden stopgezet, verschillende arbeiders gedaan zullen krijgen en de algemeene schaarschte aan kolen zich b in den aanstaanden winter zal doen gevoelen.

Maar om al de konsekwenties van zijne handelwijze bekommert zich de Mijnwerkersbond niet. Het landsbelang moet desnoods maar bukken voor den strijd der revolutie.

Gelukkig is er in het heele geding nog een lichtzijde en wel deze, dat de Christelijke organisatie der mijnwerkers aan de staking niet mededoet. Die organisatie heeft dankbaar geaccepteerd de verbeteringen, welke de mijndirecties in de positie hunner arbeiders hebben aangebracht.

Daardoor is de werkstaking gebroken en wordt in de mijnen doorgewerkt, al is het slechts met halve kracht.

Met dit voortzetten van den arbeid is intusschen het karakter der werkstaking ietwat gewijzigd. De volle actie der modern georganiseerde arbeiders gaat op dit oogenblik niet meer tegen de mijndirecties als wel tegen de houding, welke de Christelijke arbeiders hebben aangenomen.

Dit alles herinnert aan de dagen van 1903, toen ook bij de groote Spoorwegstaking de Christelijke arbeiders-organisaties zich vierkant stelden tegenover de revolutionair gezinde werklieden.

Wij kunnen niet genoeg dankbaar zijn, dat zich tegenover de bonden van anarchisten—sociaal-democaten ook de Christelijke arbeiders hebben georganiseerd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen