De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Uit het kerkelijk leven.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Uit het kerkelijk leven.

5 minuten leestijd

Zendeling Van de Loosdreoht. †

Met diepe ontroering en groote droefheid lazen we Maandagavond het vreeselijke bericht: zendeling Van de Loosdrecht te Rantepao, op Celebes, is volgens - De Telegraaf door inboorlingen vermoord.

We kunnen onmogelijk zeggen, wat ons op dat oogenblik door de ziel ging — maar toen we kort daarna in vriendenkring bij elkaar zaten, moesten we uitroepen: wat zijn er toch veel raadselen in het leven en wat-zijn we ook hier geneigd te vragen: waarom, waarom, o God, moest dit, dit vreeselijke nu geschieden ?

Wat is het een verlies!

Een ontzettend verlies voor haar^-die nu weduwe is en met haar kindertjes vér, vér van het Moederland eenzaam zich bevindt in een omgeving, waar men haar man vermoord heeft.

Een ontzettend verlies voor de ouders, die er zooveel voor moesten opgeven, om hun kinderen te laten gaan naar het verre zendingsterrein en nu, na 4 jaren, moeten vernemen, dat hun zoon vermoord is en hun dochter weduwe in een vreemd land.

Een ontzettend verlies voor onzen Zendingsbond, die in zendeling Van de Loosdrecht zoo'n uitnemende kracht had — de rechte man op de rechte plaats — maar die nu, juist nu het-werk zich begint uit te breiden, dezen innemenden jongen geloofsheld moet missen; en wel op zoo treurige wij ie.

Wat staat ons alles nog levendig voor den geest 'tgeen is besproken en wat is gedaan, om er toe te mogen komen Van de Loosdrecht aan den Geref. Zendingsbond te verbinden en hem er aan verbonden te houden.

Wat heerlijk oogenblik toen het eindelijk — in 1913 — zóó ver was, dat de heer en mevrouw Van de Loosdrecht op reis konden gaan naar het verre heidenland, om Gods Woord daar te brengen en de banier des kruises daar te planten onder de Toradja's.

Wat kwamen er steeds goede, heerlijke berichten vol blijden moed en vast vertrouwen.

Wat mocht er gewaagd worden van 's Heeren bizondere zegeningen en groote weldaden.

En het zendingswerk breidde zich uit. De schoolzaak mocht worden ter hand genomen. Nieuwe banen werden gemaakt om meer zich in te werken in het midden van dat volk, dat in zich zélf zoo diep ongelukkig, voor de verkondiging van het evangelie niet onvatbaar scheen.

Zachtkens hoorden we den adem des Geestes over de' velden van Midden-Celebes gaan en het voorspelde schoone en goede dingen.

Schoone en goede dingen, waarbij we den jongen, frisschen, moedigen en geloovigen zendeling Van de Loosdrecht met zijn lieve, flinke vrouw in het midden zagen staan.

En ziet — daar staat het nu, dat vreeselijke bericht; daar dansen nu die ontzettende woorden als voor onze oogen: zendelïng van de Loosdrecht.... dóór de inhoorlingen.... vermoord. •

Waarom, toch?

Waarom hebben die menschen, die niets dan goeds van hem te wachten hadden, hem vermoord?

Waarom is deze jeugdige stam ineens, zoo plotseling, zoo wreed stuk gebroken als door, een wilden orkaan?

Och — laten we.niet langer vragen: waarom ? Laat ons stille mogen zijn voor Gods aangezicht. En waar wolken van donkerheid Zijn troon omringen, daar gelooven we, dat al Zijn doen majesteit en aanbiddelijke heerlijkheid is.

Neen, we kunnen alles niet verklaren.

Maar we hebbon. te gelooven, dat de Heere beter weet waA goed is, dan dat wij het weten.

Neen! de Heere doet geen ongerijmde dingen.

En de zaak des Heeren komt terecht!

De middelen mogen ons ontvallen, maar de God der middelen blijft.

Gewisseljjk, de zaak des Heeren komt terecht! En dit zal nu zoo grootelijks gelukkig zijn, als deze zoo héél droeve gebeurtenis, ons saam maar dichter bij den Heere brengt, om Hem in den geloove nog méér aan te grijpen, en Hem nog meer te volgen, overal waar Hij ons leidt.

De Heere sterke in het vergelegen Rante paö de diep bedroefde weduwe met hare kindertjes.

Hij beware haar voor vertwijfehng, j maar sterke haar met goddelijke kracht en trooste haar met lieflijke vertroostingen, opdat zij wonderlijk gesterkt mag worden en in den nacht nog mag psalmzingen !

De Heere beware Zendeling Prins, den heer Belksma en dr. van Veen met hunne gezinnen.

De Heere trooste en sterke en helpe en zegene onzen Geref. Zendingsbond en geve aan het Bestuur genade om dezen slag zóo te dragen, dat de Heere nog eere ontvange en den voortgang van het werk zij in den name des Heeren, die hemel en aarde gemaakt heeft!

„Die het zaad draagt dat men zaaien zal, gaat al gaande en weenende: maarvoorzeker, zal hij met gejuich wederkomen, dragende zijne schoven."

Prof. Dr. J. Woltjer.

Ook in de kolommen van óns blad willen, we melding maken van het overlijden van Prof. dr. J. Woltjer, hoogleeraar aan de Vrije Universiteit, Rector van het Geref. Gymnasium te Amsterdam, lid van de eerste Kamer, Voorzitter van de Ineenschakelings-Commissie, Voorzitter van de Vereeniging voor Christelijk-Nationaal Shoolonderwijs enz. enz.

Die Prof. Woltjer hebben gekend zullen aanstonds toestemmen dat het een eenvoudige in den lande was, een weinig stroef, misschien wat terughoudend, maar in z'n optreden steeds een christen, een eerlijk man, een man van stoer beginsel en een knap, verstandig geleerde, voor wien vriend en tegenstander hoog respect had.

't Staat aan ons niet om hem" te gedenken als taalgeleerde of als hoogleeraar aan de Vrije Universiteit.

Maar waar we hem dikwijls mochten ontmoeten op de vergaderingen van de Hoofd-Commissie van Christelij k-Nationaal Schoolonderwijs daar willen we hem hier wel gedenken als een man, die op Schoolgebied een belangrijke, groote, zeer voorname plaats heeft ingenomen en wij danken met ons christen-volk den Heere voor den zegen ons in hem gegeven, bizonderlqk ook in betrekking tot ons Christelijk onderwijs. i

Waar de heer Woltjer oen lang ziekbed had, waarbij de benauwdheden vele waren daar mocht zijn hope levendig zijn, , om weldra den Heere te ontmoeten daar waar geen zonde en geen ziekte meer is.

Van alle pijnen vrij en uit den strijd afgelost misgunnen we hem niet in het hemelsch paradijs aan te zitten aan het avondmaal des, Lams.

Maar 't zal hier weer een ledige plaats méér geven, welke moeilijk aan te vullen is. .

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 augustus 1917

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Uit het kerkelijk leven.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 3 augustus 1917

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's