Staat en Maatschappij.

Bange dagen.

Het laat zich aanzien, dat we ook in ns land donkere dagen tegengaan.

In het wereldgebeuren komt nog steeds een verandering, zelfs lijkt het sommige ogenblikken, alsof de ontzettende oorlog, die reeds langer dan drie jaren woedt, nog niet zijn hoogtepunt heeft bereikt.

Daarbij maakt de verlevendiging van den strijd aan onze grenzen de internaionale positie van ons land steeds moeiijker, en loopen we gevaar van verplicht te worden om onze neutraliteit desnoods met wapengeweld te handhaven.

Staat het zoo met de moeiliijkheden elke ons land van buiten bedreigen, en die de regeering vaak handen vol werks geven, niet minder draagt hetgeen wij om ons heen zien gebeuren de kenmerken, dat  in de komende maanden, als de winter genaakt, voor ons volk een bange en zorgelijke tijd zal aanbreken.

Het is bekend dat het broodkoren, het voornaamste voedsel, voor ons volk niet voldoende hoeveelheid in het land aanwezig is, en dat voor de aanvulling er voorraden niet op het buitenland is te rekenen. Amerika weigerde den uitvoer van tarwe naar Nederland, en dies moest de regeering maatregelen nemen om het toch al karige rantsoen brood, dat per dag kön beschikbaar gesteld woren, nog te verminderen. 

Afslachting van veel vee staat voor de deur. De hoeveelheden voedsel voor het vee zijn zoo gering, dat de veestapel eene belangrijke vermindering zal moeten ondergaan. 

Met licht en brandstof is het zoo gesteld' dat de donkere winterdagen nog donkerder zullen worden, en dat het vaak aan brandstof zal ontbreken om de koude uit de woningen te verdrijven. 

En zoo zouden wij kunnen voortgaan om te doen uitkomen hoe duister het op dit oogenblik met den toestand van ons land staat.

Algemeene duurte der levensmiddelen, werkloosheid in de verschillende bedrijven, onvoldoende loonen, al deze omstandigheden die zoo licht het verzet in de hand werken, doen met angst en vreeze den winter tegemoet gaan.

Toch is het opmerkelijk wat weinig verootmoediging er bij ons volk gevonden wordt. 

In stede dat men, naast de moeilijkheden in de bevoorrading van ons land uit het buitenland en in hetgeen men in de natuur kan opmerken, ziet dat de Heere ook ons land met Zijne oordeelen komt bezoeken, staat de groote menigte tegenover den ernst der tijden vrij onverschillig. De regeering moet maar zorgen dat er van alles in voldoende mate aanwezig is. En wanneer deze in zijne taak als voorzienigheid te kort schiet, moet het geweld maar het regeerkasteel openbreken.

Van die gedachte gaat een niet klein gedeelte van het volk in zijne verdwaasdheid uit.

Men beseft niet dat alle schuld bij ons ligt, en de Heere-in Zijne oordeelen rechtvaardig is.

Mocht het daarom tot belijdenis van schuld komen.

Banger dagen, die zullen aanbreken heeft ons vaderland nog niet gekend. '

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen