De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Uit het kerkelijk leven.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Uit het kerkelijk leven.

9 minuten leestijd

Emeritaats-pensioen.

We mogen niet zeggen, dat er door onze gemeenten te veel gedaan wordt voor het predikantstractement. Daar mocht waarlijk wel naar middelen en wegen gezocht worden om hierin verbetering te brengen. En onze gereformeerde gemeenten moet het een eer en genoegen zijn om hierbij niet achteraan te komen. Laat men plaatselijk toch eens gaan doen wat er noodig is om den predikant een behoorlijk tractement Je geven. Ligt er niet een zeer kostbare studieweg achter den rug als de candidaat tot den Heiligen Dienst bevestigd wordt in het ambt? Heeft het dan niet véél, héél veel geld gekost om zóo ver te komen? En moet het predikantsgezin dian niet een behoorlijk inkomen hebben ? Moet in den wijngaard des Heeren armelijk loon worden betaald. Moet de Gemeente maar eischen, eischen en nog eens eischen, om dan zelf niets, niets en nog eens niets te geven?

Ja, de fondsen zijn er.

Ook geven we wat in het zakje dat voor de Kerk rondgaat (hoe veel? ).

• Maar daar ian doorgaans alles lang niet van betaald worden, vooral als het onderhoud der kerken wat beteekent. Want we hebben dikwijls mooie gebouwen, met kunstwaarde, maar voor onze Protestantsche eeredienst heel onpractisch en voor 't onderhoud zéér veel geld verslindend!

En wat moet er dan van het predikantsgezin worden? Moet men daar armoede lijden?

Neen, als men de tractementen en de inkomens van ambtenaren, doktoren enz. vergelijkt met de traetementen van de dominé's, dan houdt het voor de laatsten niet over f

Laten we het nog maar eens bescheidenlijk mogen opmerken. En wie worden er de dupe van? De predikant, maar meer nog de predikantsvronw en de kinderen van den dominê.

Moet dat zoo blijven?

Och, laten onze gemeenten, onze kerkvoogden ook, eens een antwoord geven, door de koe bij de horens te pakken en laat men eens gaan zeggen: No. 1 van onze begrooting is een behoorlijk, goed, waardig tractement voor den dominel

Dat is naar Gods Woord.

Dat is naar Gods Woord. Het zal de Gemeente tot zegen zijn.

En er zal groote blijdschap en dankbaarheid zijn in de pastoriën.

Dat is één zaak die we nog eens naar voren wilden brengen.

Maar er is meer.

Als de dominé emeritaat zal vragen na 40-jarigen dienst, wat dan?

Ach, eigenlijk kan de man er niet over denken. Want 40 jaren gewerkt té hebben met een inkomen waarvan men net rond kon komen (is dat eigenlijk wel waar? ) — en dan te gaan rusten met genot van een pensioen, waarbij men onmogelqk anders dan armoe kan lijden, wie, wie denkt aan zoo iets met vreugde?

't Moest zijn een blij vooruitzicht, om na een studiegang van 11 jaren «n een diensttijd van 30 jaren, nog een poosje rust te mogen hebben, voor zoover de Heere dat komt geven.

Maar.... het zwarte spook van gebrek en armoede (al is 't dan „fatsoenlijke" armoede) wil maar niet weg.

En men zucht er tegen in.

Men stelt uit.

En neen, dat is niet goed; dat is niet in orde; daar moet, ja, daar mod verandering komen. Ieder die den zin van Gods Woord eerlijk wil verstaan en betrachten zal dat aanstonds toestemmen.

En dan spreken we nog maar niet eens van de toestand waarin de weduwe van een predikant, die haar man door den dood moest verliezen, verkeert als zij niet bemiddeld is.

Dominé's-weduwen en weezen zouden een boekje kunnen opendoen

Gelukkig is er ten opzichte van het emeritus-pensioen hoop, dat er verbetering zal komen.

Maandag 17 Sept. j.l. is te Utrecht een vergadering gehouden — door de tijdsomstandigheden haastig vervroegd — om over deze dingen te spreken en het verslag dat we van deze vergadering lazen maakt op ons den^ indruk, dat deze samenkomst te Utrecht goed geslaagd is, waardoor de hoop mag worden gekoesterd, diat er nu spijkers met koppen zullen worden geslagen.

't Zal nu vooral van onze Kerkvoogden afhangen of déze zaak slagen zal.

Als èl onze Kerkvoogden nu hun roeping verstaan en zich een betrekkelijk klein — maar allernoodzakelijkst — offer, willen getroosten dan zal het wel gaan.

gaan. Maar dan moeten ook allen meedoen.

De bedoeling van dit artikel is dan ook om alle heeren Kerkvoogden die wij met ons geschrijf kunnen bereiken, toe te roepen: sluit u aan!

Laat men nu niet talmen.

Laat men niet uitstellen.

Laat men ook niet karig zijn

De berekening is nur ongeveer, dat men met jaarlijks f 8 a f 10 te betalen het pensioen van den predikant met f 100 kan verhoogen.

Wat is nu voor een Kerkvoogdij f40 è, f 50 per jaar als bijdrage voor het predikantspensioen ?

Kan dat niet gevonden worden ?

En als 't noodig is f 100 per jaar ?

En als 't noodig is f 100 per jaar ? Waarom zou dat niet kunnen?

Laat men eens moeite doen. En laat men eens dadelijk beginnen; in de steden en in de dorpen.

Als men 't aan de Gemeente zelve bekend maakt wat er alzoo noodig is, zal de Gemeente ook meer mee gaan leven. En een collecte brengt wel wat op. Hoofdelijke omslag kan groote bate afwerpen. Er is nog zooveel dat in onze dagen moet gedaan worden op kerkelijk terrein. Laat ons niet slapen, niet lui of langzaam handelen; laat ons iiieuwe middelen en wegen zoeken om meer practisch te gaan werken, 't Zal onze Kerk ten goede komen onder den zegen des Heeren! — Volledigheidshalve laten we hier volgen het Bestuur van de Vereeniging tot verbetering van pensioenen der predikanten : G. W. Mortier te Wageningen, Voorzitter; .ds. H. Sterringa te Herwen (bij Nijndegen) Secretaris; M. van de Pol te Renkum, Penningmeester; ds. Romeijn Hz. te Barneveld; A, Wijers te Nijmegen, ' Mr. J. Brunt Burgemeester te 's Gravenzande; Meerburg te Hilversum; Bisdom te Eindhoven; . De Breuk te Haarlem; Van Roijen te Hoogezand; Rietel te Borselen; Van Voorst van Beest te Maarssen; Doude van Troostwijk te Nieuwersluis; Brunt te Woerden, Van den Bergh te de Lier, Kr. Timmers te Klundert; Brants te Goes en Bioemers te Veenwouden.

Wie van onze Kerkvoogden dus nader inlichtingen verlangt, die schrijve even I aan ds. H. Sterringa te Herwen (bij, Nijmegen). 1

Het zal ons grootelqke verblijden als, we spoedig van deze nieuwe Vereeniging i nog weer een iets kunnen meedeelen.! En indien men hier en daar in deze richting gaat werken en men wil het ons als bericht ' onder „Kerknieuws" toezenden, dan zal het ons zéér aangenaam zijn.

Welke Kerkvoogdij zal de eerste zijn om ons te schrijven: „wij hebben ons aangesloten" ?

Dordreoht.

Er zijn uii, Dordt, een stad van ouds onder ons vermaard, in den laatsten tijd merkwaardige berichten gekomen in betrekking tot de kerkelqke toestanden in de Herv. Kerk.

Men heeft daar onder geestverwanten zóó heftig en zóó wreed en* zoo lang gestreden, dat ongeveer alles in handen gekomen is van heele en halve modernen.

De vrijzinnige predikanten Zilliuger Molenaar en Iterson staan er nu al weer jaren.

Maar gelukkig is daar een keer gekomen.

Men heeft gezien dat het niet verstandig was om onder elkaar zoo te vechten.

Erger, dat het verkeerd was.

Meer nog, dat het zonde was.

En men heeft erkend dat de geschiedenis van de laatste jaren (is het. niet ongeveer een vijftiental? ) eigenlijk éen groote „vergissing" is geweest.

Men had het niet z5b moeten doen.

Wat wij voor 15 en 10 en 5 jaar reeds herhaaidelijk hebben gezegd en geschreven.

Z'n fout heeft men nu erkend.

En men heeft een streep gehaald door de gebeurtenissen van de laatste 15 en 10 en 5 jaar, om nu opnieuw en anders te beginnen.

Wat bij elkaar hoort, moet met elkaar leven, met elkaar bidden, werken, strijden.

Natuurlijk zegt dat volstrekt-niet, dat alle schakeering onder geestverwanten niet meer is en niet meer zijn mag.

Want nuanceering in deze is er altijd geweest en zal er wel blijven.

Maar die schakoering erkennend en aanvaardend moet er naar gestaan worden, met aanvulling van elkander, om in de hoofdzaken één lijn te trekken en saam als één man op te trekken.

We moeten deni vijand z'n trucjes met „verdeel en heersch" uit de handen slaan.

Daar moeten we onze dierbare en hooge en heerlijke beginselen te heilig voor achten, om als honden en katten met elkaar te vechten.

Onze beginselen zijn in aard en wezen saambindend.

En daar moeten we naar staan. '

De onderscheidingen erkennend en niet wegdoezelend, daarbij < ie een den ander waardeerend, moeten we dan saam in de bres gaan staan en vóór één groote en heerlqke zaak het vaandel ontplooien.

We hebben ons over de berichten, uit Dordt tot ons gekomen, hartelqk verblijd.

Dat het nu ook verder onder de geestverwanten, die saam staan op den bodem onzer belijdenis en die saam dezelfde opvatting hebben omtrent het Woord onzes Gods — dat het nu verder maar goed mag gaan-!

En ja — nu hebben ze dadelijk, waar ze voor 't eerst saam in den strijd geweest zijn met heele en halve modernen, geen overwinning behaald.

De mannen van evenredige vertegenwoordiging (alle mogelijke, ook de oümogelijkste, beginselen in onze Herv. (Geref.) Kerk.gelijke rechten!!) hebben de overwinning behouden.

Maar dat moet niet al te zeer ontmoedigen.

Dat is zeer zeker noodig geweest.

&Euml;n dat kan ook goed werken, onder den zegen des Heeren.

't Moet niet dadelijk tot „succes" komen.

De principieele zaak moet 't voornaamste zijn en blijven.

En als we zoo, in diepe af hankelijkheid van den Heere, in eerlijke saamwerking met elkander optrekken, o! dan zal de Heere ook op Zijn tijd wel zorgen voor de overwinning.

Door onze zonden zijn we de minste zegening onwaardig.

Als het nu maar zijn mag in het eind „het is goed voor mij dat ik verdrukt werd, want voor dien tijd dwaalde ik, maar nu ben ik bekeerd tot den Heere en Zijne wegen, "

Wij wenschen onzen broeders en geestverwanten te Dordt hartelijk toe, dat zij moed en krachten mogen ontvangen van den Heere, om alles wat niet recht is uit te bannen uit eigen kring en vol blijden moed voort te gaan in den strqd voor de waarheid, zingende: „waarliefde woont gebiedt de HEER' den zegen; daar woont Hij zelf, daar wordt Zijn heil verkregen, en 't leven tot in eeuwigheid."

Haat aan.het booze!

Haat aan alles wat den Christus Gods hoont en onteert.

Haat aan die beginselen, die openlijk in strijd zijn met Gods dierbaar en eeuwigblijvend Woord!

Liefde onder de broederen!

Eensgezindheid onder de geestverwanten I

In Dordt. En overal!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 september 1917

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Uit het kerkelijk leven.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 september 1917

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's