Staat en Maatschappij.

Een leerzaam geval.

De Kamers van Koophandel doen niet aan politiek, zij zijn neutraal en behartigen het algemeen belang, zoo althans wordt het telkens uitgesproken. Het doet er dan ook niet toe van welke staatkundige kleur de leden der Kamers zijn. Er behoort slechts naar bekwaamheid en geschiktheid te worden gezien en deze kwaliteiten bezitten bij uitstek de vrijzinnigen.

Het blijkt echter zoo nu en dan wel eens dat de Kamers van Koophandal ook zaken doen, die nu niet zoozeer tot het neutraio terrein behooren. In die gevallen ontziet men zich dan niet om in liberalen I geest te handelen.

Zoo deelde het onlangs verschenen ver­ I slag over 1916 v/d Kamer van Koophandel I iti de groote fabrieksplaats Hengelo mede, dat er van die Kamer een verzoekschrift ' naar het Hoofdbestuur van de Posterijen en Telegrafie was uitgegaan om het tele foonkantoor in die gemeente op zon-en feestdagen den geheeleu dag geopend te krijgen.

Tot die vraag had aanleiding gegeven het feit, dat in de eerste maanden der mobilisatie het kantoor dien geheelen dag om militaire belangen geopend was geweest. Daarmede was geëindigd toen de militaire overheid de zondagsdienst niet meer noodig had.

Maar de ervaring, zoo schreef de Kamer in haar verzoek, gedurende drie maanden opgedaan, had geleerd dat de ingezetenen van Hengelo op ruime schaal op Zonen feestdagen van de telefoon gebruik maakte.

En daarom moest voortaan het kantoor den geheelen Zondag geopend blijven. Gelukkig was het hoofdbestuur van de Posterijen en Telegrafie wijzer en gaf het den heeren nul op het request.

Hier valt weer een leerzaam geval te boeken voor de gezindheid der vrijzinnigen op het stuk van de Zondagsrust.

Gebrek aan brandstof.

Het is haast onbegrijpelijk, dat bij den grooten steenkolennood er door de regecring niet meer bij de spoorwegmaatschappijen op aangedrongen' wordt, om de treinenloop op Zondag in te perken. Men ziet ten opzichte van het Zondagsverkeer op de spoorwegen juist het tegenovergestelde gebeuren.

Zeker er worden hier 'en^daar treinen, die in de week loopen, des Zondags uitgeschakeld, maar daartegenover staat weer, dat op dien dag treinen worden ingelegd, die op werkdagen niet loopen.

Zoo ziet men, b.v. op het baanvak Amsterdam—Rotterdam, waar van de  hoofdstad des lands dagelijks de laatste trein 's avonds te 9 uur vertrekt en Zondags nog twee treinen loopen, welke nè, dit uur gelegenheid geven om zich te verplaatsen.

Men vraagt zich af, of de regeering zich hier wel rekenschap geeft van den tijd.

De economische belangen van velen lijden schade, het zoo hoog noodige goederenvervoer van een massa artikelen als brandstof, aardappelen, suikerbieten enz. wordt beperkt of zelfs geheel stopgezet, terwijl zij, die '^oor hun genoegen Zondags uitgaan, zoo ruim mogelijk van de treinen kunnen gebruik maken.

Een ieder moet maar zien, hoe hij zich met zijne zaken redt, de Kerken worden aangemaand de diensten op Zondag van den avond naarden middag te verzetten, duizenden arbeiders loopen werkloos rond, omdat de fabrieken tengevolge van den kolennood moesten stopgezet worden, maar het vervoer op 2^ondag gaat met de treinen zqn gewonen gang.

Het is de omgekeerde wereld.

De spoorwegmaatschappijen toonen hier in wijs beleid tekort te schieten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen