Uit het kerkelijk leven.

Boedelscheiding - - üitkeeriag.

Ds. R H. Drijber zegt in het Evangelische Zondagsblad naar aanleiding van hetgeen prof. dr. Slotemaker de Bruine over boedelscheiding en uitkeering heeft geschreven: „S. d. B. stelt voor dat „linksch" heeft te kiezen tusschen sde vrijheid en den vrede buiten de historische kerk" of „de macht van die historische kerk desnoods zonder vrijheid en vrede."

Wij willen een derde niet alleen voor „linksch" maar voor allen, n.l. „vrijheid en vrede binnen de historische kerk." Die vrijheid bezitten wij. Niet een absolute leer-of belijdenisvrijheid. Natuurlijk behoort men naar eigen overtuiging protestantsch christelijk te zijn. Maar aan geen letter van een belijdenis zijn wij gebonden.

Den vrede bezitten wij niet.

Dien kunnen wij krygen als allen hem willen.

Ik herhaal hier wat ik vroeger schreef. Door woord en geschrift zullen wij altqd . blijven strijden tegen de opvattingen die in ons oog rnet den goeden grond en de goede uitdrukking van het echte Christen-zijn mogen" worden genoemd. Maar dat behoeft den waren vrede niet te verstoren.

Als die strijd voor de waarheid in liefde geschiedt, kunnen wij in vrede rustig voor 't godsdienstig leven arbeiden (................................???.) hebben en naast hen die voor de hunne werken. En .gedurig zullen wij kunnen samenwerken.

Een niet voorgeschreven, niet gereglementeerde, door de leden der kerk zelf gewilde „modus vivendi" moet worden voorgestaan.

Dat is voorschrift van het geloof, dat niet door kracht, niet door geweld, niet door uitbanning, niet door wetten, maar alleen door den Heiligen Geest de zegepraal der christelijke waarheid verwacht."

Wat is in deze redeneering van den Evangelischen ds. Drijber al aanstonds het zwakke punt?

Hij zegt: „absolute leer vrij beid mag er in de Herv. Kerk niet zqn. Natuurlijk behoort men naar eigen overtuiging protestantsch-christelijk te zijn."

Veel gewonnen is, dat ds. Drijber dus óok zegt: in een protestantsch-christelijke kerk hoort een protestantsch-christelijke belijdenis. Geen Buddhist of wie ook heeft recht om de christelijke belijdenis te vervangen door een heidensche leer.

Geen kerk zonder belijdenis dus.

Doch .... nu zegt ds. Drijber maar zoo in eens, dat 'tin de Herv. Kerk gaat om „protestantsch-christelijk" te zijn, en verder niet.

Maar hier maakt ds. Drijber natuurlijk een sprong die nergens naar lijkt.

De Herv. Kerk heeft niet een algemeen protestantsch-christelijke belijdenis. Zij heeft haar e/igm Hervormde, Gereformeerde belijdenis. Niet-Remonstrantsch niet-Doopsgezind, niet-Luthersch — maar Gereformeerd is zij.

Dat komt uit in haar formulieren van Eenigheid. Neem den Catechismus of het Kort Begrip b.v. maar eens ter hand!

Dat komt ook uit in de formulieren Toor Doop en Avondmaal. Neen, nooit is in de Herv. Kerk gezegd : de Hervormde, Gereformeerde belijdenis zetten we buiten de deur, daar zullen we niet meer naar vragen — we zullen voortaan in de Herv. Kerk vragen naar het algemeen protestantschchristelijk beginsel. Dat is nooit gezegd. Ieder die Hervormd is moet in geest en hoofdzaak hartelijk en eerlijk overeenstemmen met onze Gereformeerde belijdenisschriften. En die Luthersch is, Remonstrantsch, of Doopsgezind of wat ook, die kan gaan waar hij thuis hoort. Maar in de Herv. Kerk is geen plaats voor dezulken. Men moest nu eens ophouden met 't geen dr. Hooykaas indertijd (13 Jan, 1914) in het Handelsblad noemde „dat onwaarachtig geschipper" inzake de belijdenis der Herv. Kerk.

Men moest nu eindelijk genoeg krijgen van dat , sukkelen met dubbelzinnigheden."

De verklaring van de Synode in den jare 1841 blijft nog altijd merkwaardig, waar zij nadrukkelijk verklaarde met de woorden geest en hoofdzaak geenszins te dulden „dat de oude en vaste grondslagen der Gereformeerde Kerk bij de tegenwoordige Kerkinrichting op eenigerlei wijze zouden worden losgerukt."

En daarom laat men komen.met 't geen men gelooft en belijdt aangaande Gods Woord, aangaande het Goddelijk Wezen, wat betreft de godheid van Christus, wat aangaat schepping, val, genade, verlossing, rechtvaardigmaking, heiligmaking, heerlijkmaking enz. enz. En laat men dan eerlijk zeggen of men in deze met de beginselen van onze Kerkelijke belijdenis instemt, ja of neen.

We hebben nu een geschiedenis van eeuwen achter ons welke bewijst dat er principiëele verschillen zijn geweest, nog zijn — en zullen blijven.

In hoofdzaak ging het en gaat heten zal het gaan over dezelfde dingen.

Welnu, laten we elkander nu niet blijven plagen.

Laten we nu niet blijven bij opzettelijke dubbelzinnigheden.

Laten we nu zeggen wat in geest en hoofdzaak met onze Nederlandsche geloofsbelijdenis, met onzen Catechismus, met de Vijf Dordtsche-Leerregels, met Doop-en Avondmaal-formulier overeenstemt en wat daar principieel mee verschilt.

En waar door heel den tijd na 1816 deftig en plechtig verklaard is, dat de Herv, Kerk een eigen belijdenis heeft en dat de leer der Herv', Kerk zou worden ontzien, bewaard en gehandhaafd — laat ons nu als eerlijke menschen saam onderhandelen en wie dan Hervormd is in den zin van onze aloude Hervormde belijdenisschriften die ' blijve (en kome weer terug) en wie principieel met de Hervormde belijdenisschriften verschilt en zich niet vinden kan in de liturgische geschriften voor Doop en Avondmaal, bevestiging van Dienaren des Woords, ouderlingen en diakenen enz. welnu die zij dan zóo eerlijk, dat hij heengaat naar die Kerkgemeenschap waar hij meer thuis hoort dan in de Herv. Kerk,

Zóo komen we tot een oplossing.

En dan, is er een einde gemaakt aan dat „onwaarachtig geschipper" inzake de belijdenis onzer Kerk, waarvan we toch ook allen, zónder onderscheid, als eerlijke menschen een afschuw moeten hebben.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen