Van Onderwijs en Opvoeding.

Huisgezin en Sehool.

(Vervolg)

Want ja, er zijn wel ouders die hun kinderen zélf onderwijzen. Maar men weet wel hoe dat dan gewoonlijk gaat!

Ook is er wel het onderwijs aan huis door onderwijzer of onderwijzeres. Maar dit blqft toch uitzondering en is steeds aan groote bezwaren onderhevig.

De school is noodig; is onmisbaar. En het wezen, het karakter van de school is dan tegelijk aangewezen. Want de ouders hebben de school noodig voor hun kinderen, waarvoor zij verantwoordelijk zijn gesteld door God.

De ouders moeten naar een school vragen; die moeten een school zoeken, een school stichten, een school onderhouden, omdat het gaat om hun kinderen.

't Is niet de Staat die honderd kinderen heeft en meer. Maar 't zijn de ouders die kinderen ontvangen als een erfdeel des Heeren.

En waar nu de school aan de ouders hoort, voor de kinderen die zij van God ontvangen, zullen de ouders ook moeten zorg dragen, dat het een school is voor gedoopte kinderen geschikt, waar èn voor het maatschappelijk, voor het natuurlijk leven, als ook voor het geestelijk leven van het kind 't beste gegeven wordt wat er te geven is.

Bovenaan op de lijst der leervakken moet daarom, naar den eisch van christen ouders, staan het onderwijs in Gods Woord. En dat Woord moet alles in de school belichten, gelijk de Heere wil, dat we-Hem in alles zullen kennen en alzoo worden toegerust tot hetgeen in het leven onze taak en onze roeping is.

Men moet de kinderen niet afzonderen en buiten het leven stellen als achter kloostermuren. Zij moeten leven het leven dat de Heere voor hen uitmeet op deze aarde. Maar daarbij moet de school dan ook doortrokken zijn van den Geest der waarheid, welke alleen het goede kan schenken voor den tijd en voor de eeuwigheid.

En alzoo moet onze school een christelijke school zijn; een school met den Bijbel, waar de waarheid Gods leeft in en onder het onderwijs da, t er gegeven wordt. Waarbij het duidelijk is, dat de onderwijzer en onderwijzeres de school maken; waarom het noodig is, dat we vlijtige en vrome mannen en vrouwen daar vinden, die heel hun liefde leggen in de taak om de gedooptejeugd christelijk op te voeden en te onderwijzen naar den eisch huns wegs.

Wat een gewichtige zaak is dan de school, voor huisgezin en maatschappij!

Niet afbreken maar opbouwen moet zij bij onze kinderen wat naar Gods Woord is.

En wat veel, héél veel hangt dan van den persoon des onderwijzers afl Daar dezetoch een vlijtig en vroom man behoort te zijn om zgn groote en heerlijke taak eenigszins naar behooren te kunnen vert? ullen in de onderwijzing, vorming en opvoeding der kinderen,

Hoe gewichtig Luther het werk van den onderwijzer achtte blijkt wel hieruit, dat hij schreef: „Wat mij betreft, als ik. mijn ambt en mijn bezigheden moest vaarwel zeggen, zoo wilde ik niets liever zijn dan onderwijzer. Want ik weet, dat dit ambt naast dat van predikant het nuttigste, grootste en beste is en ik weet nog niet, welke van deze beide ambten het voornaamste is, ".

Waarbij hij ook dit verklaarde: „Een vlijtigen en vromen onderwijzer, die de knapen goed opvoedt en onderwijst, kan men nooit voldoende beloonen en met geen geld betalen, zooals de heidensche wijsgeer Aristoteles reeds voor vele eeuwen gezegd heeft, "

Prachtig om te gebruiken als er over een salarisregeling gesproken wordt....

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen