Allerlei.

Altijd bereid.

Toen John Wesley eens, na te Gloucester gepredikt te hebben, bij een vriend aldaar aan den avondmaaltijd was aaügezeten, deed eene dame hem deze vraag: „Mijnheer Wesley, veronderstel eens, dat gij met zekerheid wist, dat gij morgen te middernacht zoudt moeten sterven, hoe zoudt gij dan den tijd tusschen nu en dat oogenblik besteden? "

„Mevrouw", was het antwoord, „Ik zou mijn tijd, in niets anders besteden, dan ik nu voornemens ben, Ik zou morgen vroeg in Gloucester prediken. Dan zou ik naar TekesBury rijden om de middagpreek te houden. Gedurende den avond zou ik de vergadering der leden van onze vereeniging leiden en mij dan naar mijn vriend Martin begeven, die mij uitgenoodigd heeft bij hem te komen. Bij hem zou ik mij, zooals ik steeds gewoon ben, om 10 uren, nè, mijne ziel den Heere bevolen te hebben, ter ruste nederleggen, inslapen en op den door u genoenaden tijd te middernacht in heerlijkheid bij mijnen Heere ontwaken".

Waarlijk, zoo durft geen kind der wereld aan zijn dood te denken! En zelfs onder Gods volk is er nog zoo weinig kinderlijke geloofsmoed om met den apostel te betuigen: „'t zij dat wij leven, 't zij dat wij sterven, wij zijn des Heeren". Zou het ook hierom kunnen wezen, dat de meesten het — ik zeg niet druk — maar te druk hebben met „de dingen, die van beneden" zijn? Dat het woord van David meer realiteit in ons zielsbestaan mocht hebben: „Ik ben, o Heer, een vreemdeling hier beneên".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen