Van den Penningmeester

— over —

de Christelijke verzorging van krankzinnigen.

Als men in Hervormde kringen onderzoekt wat men er weet van de Christelijke verzorging van krankzinnigen, dan staat men gewoon verbaasd over de onwetendheid omtrent dit zeer belangrijke werk op het gebied der Christelijke barmhartigheid. In onze kringen hoort men daar nooit over spreken of het moet zijn dat er iemand uit de naaste omgeving een inrichting als deze behoeft. Dan hoort men dat de patient in een der vier stichtingen is ondergebracht; en daarmee uit.

Wat dit voor inrichtingen zijn, hoe ze worden bestuurd en onder welken invloed da patiënten aldaar verkeeren — men hoort er nooit over praten, evenmin over de vraag hoe deze inrichtingen financieel rondkomen.

Het schijnt dat men in onze kringen deze Stichtingen noch in zijn voorbede, noch in zijn stoffelijke gaven ook maar eenigszins gedenkt; men weet ternauwernood dat ze bestaan. En toch hebben wij, Hervormden, en vooral Gereformeerd Hervormden, zulk een groot belang bij het wel of wee van deze inrichtingen,

In „Oude Paden" van ds. Knap vond ik een stukje over de inrichting te Wolfheze, dat zeer mijn aandacht trok, en ik dacht ook: de lezers van de Waarheidsvriend mogen daar ook wel eens iets van liooren.

Waarom ik mij hiervoor zoo bijzonder interesseer is, dat Ik als lid van het bestuur van de inrichting „Wolfheze" als vanzelf meer dan voorheen op de hoogte ben gekomen van den aard van deze inrichtingen en hoe de meest rampzalige onzer medeschepselen daar behandeld worden en hoe op hun geestelijke krankheid w'brdt acht gegeven.

Ik ben meermalen in de zoogenaamde neutrale inrichtingen geweest en wil niets te kort doen aan de verzorging die daar geschiedt, maar wij, die geen neutrale levensopvatting hebben, verlangen voor onze geestelijk kranken nog wat meer.

Hoevelen zijn er niet onder hen die, onder den naam van godsdienstwaanzin er in gebracht, blijken onder de rustige, kalme, liefdevolle behandeling, niet het minst van den geestelijken verzorger, die aan elk der inrichtingen verbonden is en in den loop devjaren ervaringen tact heeft , mogen ontvangen om met deze ongelukkigen om te gaan eu te spreken, hoe blijkt vaak dat slechts n& een kort verblijf in deze inrichtingen de rust in het overspannen gemoed is teruggekeerd en zij door den zegen des Heeren onder de bearbeiding van, den christelijken geneesheer in harmonische samenwerking met den geestelijken verzorger aan liun betrekkingen kunnen wedergegeven worden.

Neen lezer, geloof mij, ik zou u er zoo gaarne van willen overtuigen: . een christelijke verzorging van onze zielskraiiken heeft ontzaglijk veel voor en is zoo hoog te waardeeren boven de inrichtingen waar me& ' met deze dingen niet rekent. Wij kunnen den Heere dan ook niet genoeg danken dat Hij voor deze diep ongelukkigen een onderkomen heeft geschonken waar Zijn Woord richtsnoer en leiddraad is.

Verkeeren wij dan in de treurige noodzakelijkheid voor onze naastbestaanden een dergelijke inrichting noodig te hebben en zijn wy er vanzelf op gesteld dat hun verzorging overeenkomstig hunne en onze levensopvatting wezen zal, dan kloppen wij aan de deur van een der Christelijke inrichtingen, en zonder dat gevraagd wordt aan welke Kerk de patient behoort, gaat de deur voor ons open en worden onze kranken met liefde ontvangen.

Laten wij nu. in 't kort eens even zien hoe wij. Hervormden, ons houden in het dragen van de lasten aan deze inrichtingen verbonden.

Er bestaan vier van dese inrichtingen, nl. „Veldwijk" te Ermelo, „Dennenoord" te Zuidlaren, „Bloemendaal" te Loosduinen, „Wolfheze" te Wolfheze.

Deze vier inrichtingen hebben elk hun afzonderlijk bestuur en deze besturen vormen met elkander één centraal bestuur, j

In deze inrichtingen worden 2200 patienten verpleegd. Onder dit aantal zijn er 1500 Hervormden, 500 van de Gereformeerde Kerken en 200 van verschillende gezindten.

De Hervormden hebben dus het grootst aantal patiënten, 3 maal meer als die van de Geref, Kerken.

Nu zou het voor de hand liggen als het aantal contribuanten naai" verhouding van het aantal patiënten was. Maar nn komt het treurige.

Er zijn 10000 contribuanten die jaarlijks bijdragen. Hiervan zijn 1400 Hervvormd, 8300 van de Geref. Kerken en 300 van andere kerken.

U ziet, precies omgekeerd evenredig ais het behoorde te zijn. Ik vraag u, is dit nu niet om ons diep, diep weg te 'schamen ? Mag dat zoo blijven ? Mogen wij Hervormden en vooral wij Gereformeerde Hervormden, ons hieraan blijven onttrekken? Mogen wij anderen maar voor onze kranken laten betalen?

De jaarlijksche tekorten bedragen in de duizenden en door de hedendaagsche omstandigheden nemen ze schrikbarende afmetingen aan. Moeten wy ons daar maar niets van aantrekken ? Het zijn daar toch onze broeders en zusters, leden van onze kerk. Nog eens. Moeten wij ons niet schamen bij zulke cijfers? Lees het nog eens over, 1500 Herv. patiënten met 1400 contribuanten; 500 Gereformeerde patiënten met 8300 contribuanten.Als deze cijfers goed tot U doordringen dan zult ge het met mij eens zijn, dat mag, dat kan en , , ... dat behoeft ook zoo niet langer. Niet waar?

Als penningmeester van den Geref, Bond weet ik van onze Herv. Gereformeerden te goed dat zij voor een zaak die goed is en recht wat over hebben en zich niet onbetuigd laten. Zoo iemand, dan kan ik daar over spreken. Welnu, laten wij dan het eene doen en het andere niet nalaten. Het mag zoo niet blijven. Er moet iets gedaan worden om aan deze schreiende tegenstelling een einde te maken.

De vereeniging verkeert in zorgelijke omstandigheden en heeft moeite om de zaken gaande te houden.

Het zijn juist deze zorgen die mij noopten dit aan U bekend Ie maken en U te vragen: Word nu lid of contri» buant? Wacht daar nu niet mee, maar doe het nu wat ik U vragen mag, direct.

Ik schrijf, per slot nog even een paar artikelen over, welke grondslag en doel der vereeniging bevatten en welke hoop ik, mede zullen werken om U niet langer te onttrekken.

Art. 1, Het doel der Vereeniging is de bevordering van Christelijke verzorging, naar het Woord vian God van krankzinnigen, ook door inrichtingen, met dat doel tot stand gebracht.

Art. 2, De grondslag der Vereeniging en der van haar uitgaande Stichtingen is de Heilige Schrift, naar de verklaring der Gereformeerde Kerken vervat in haar belijdenisschriften : de Belijdenis, de Catechismus en de vijf artikelen tegen de Remonstranten. Dit artikel is onveranderlijk.

Art. 3. 1. Lid kunnen worden allen, die: a. instemmen met het doel, uitgedrukt in art. 1 en den grondslag aanvaarden voor de Vereeniging en de Stichtingen van haar uitgaande - art. 2 - en b. zich verbinden tot een jaarlijksclie bijdrage naar hun vermogen ;

2, Zoowel vrouwen als mannen kunnen lid worden, doch alleen mannen zijn stemgerechtigd ter Algemeene vergadering ;

3, Begunstigers zijn allen die, zonder als lid toe te treden, door eene jaarlijksclie bijdrage de Vereeniging steunen,

Gaarne stel ik mij beschikbaar om berichten van. onze lezers en geestverwanten in ontvangst te nemen, waarin zij mede deelen dat zij voor 1, 2, 5 of 10 of meer gulden per jaar als lid wenschen toe te treden of als begunstiger.

Moge de Heere deze zwakke poging tot steun van dit heerlijk werk zegenen en veler harte bewegen.

J.C. FLIEHE,

lid van het bestuur v/d Stichting „Wolfheze".

Arnhem, G. A. v. Nispenstraat 18,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen