Van Onderwijs en Opvoeding.

De taak der school.

De ouders zijn de eerste onderwijzers. Zij openen het eerst voor het kind die wereld, waarin het leeft en leven moet en er is niets wat op het kinderleven zulk een stempel drukt en voor het verdere leven van zoo groote beteekenis is als juist het gezin, waarin het opgroeit en de ouderlijke zorg aan het kind besteed.

Maar het gezin kan in deze toch niet alles geven wat het kind voor het verdere leven' noodig heeft. Vooral wat de intellectueele ontwikkeling, de vorming van zijn verstandelijke kennis, betreft schieten de puders gewoonlijk tekorten arbeidsverdeèling is in deze eisch. De ouders missen gewoonlijk de noodige kundigheden om hun kinderen de vereischte kennis bij te brengen en hebben meestal geen tijd om dezen veelomvattenden arbeid naar behooren te verrichten. En daarom neemt de school een deel van de taak der ouders over n.l. het onderwijs in die kundigheden, welke de ouders in den regel niet kunnen bijbrengen.

Het onderwijs op school heeft bovendien ook veel voor boven het huisonderwijs, dat soms door enkele ouders om welke oorzaak dan ook, bovenhetschoolonderwijs gekozen wordt. Want het schoolonderwijs en de schoolopvoeding heeft het groote voordeel, dat zy den leerling voortdurend met zijns gelijken in aanraking brengt, hem reeds vroeg leert dat hij een klein deel is van een groot geheel en daarom zich naar anderen heeft te schikken, eigen wil en lust te verzaken, waar zij in botsing komen met de eischen, die het samenleven stelt.

Dat bij dit alles de persoon van den onderwijzer een hoogst belangrijke factor is, zal door ieder grif worden toegestemd en dat de school van dezelfde opvoedkundige beginselen moet uitgaan als de ouders voorstaan, spreekt vanzelf. Daar moet geen hiaat, geen gaping, geen verschil zijn tusschen school en huisgezin, maar men moet saamleven uit een en hetzelfde beginsel.

De school mag niet beschouwd worden als een bedrijfszaak van den onderwijzer. Zij is veel méér en staat veel hooger.

Zij mag ook niet verlaagd worden tot een dienstmaagd van de ouders. Zij is heel iets anders en neemt een hoogere positie in.

Naast het gezin en met dat gezin in nauw verband staande neemt zij een eigen, zelfstandige positie in. Onafscheidelijk met het gezin verbonden zijnde neemt de school het kind over van de ouders, om mee te werken in de beste jaren des kinds, aan de verstandelijke en zedelijke en geestelijke vorming van het kind „opdat de mensch Gods volmaakt zij, tot alle goed-werk volmaakt toegerust", zooals Paulus zegt in 2 Tim. 3:17.

Dezelfde paedagogische, opvoedkundige, , beginselen dus in 't gezin en in de school.

Welke?

„Wij zullen het niet verbergen voor hunne kinderen, voor het navolgende geslacht" zoo moet de onderwijzer en de onderwijzeres zeggen „vertellende de loffelijkheden des Heeren en Zijne sterkheid en Zijne wonderen, dié Hij gedaan heeft — opdat zij hunne hope op God zouden stellen en Gods daden niet vergeten maar Zijne geboden bewaren" (Ps. 78).

Een kloek geslacht te mogen vormen, dat in dit leven met God wandelt — dat is de bede van vader en moeder bijfflg de opvoeding van hun kroost.

„Gij vaders, verwekt uwe kinderen^Ë niet tot toorn, maar voedt ze op in de leering en vermaning des Heeren" zegt Paulus dan ook tot de Efeziërs (6:4)

En 't zelfde gebod geldt ook voor de onderwijzers, dat zij de kinderen niet alleen zullen vormen en opvoeden voor het maatschappelijk, voor het natuurlijk leven, zonder meer. Zij zullen in de vreeze Gods moeten leeren wandelen en leeren verstaan wat noodig is om hier de eere Gods te kunnen bevorderen, wat noodig is om getroost te kunnen leven en straks; zalig te kunnen sterven. Zij zullen gevormd moeten worden tot ware christenen, om te leven als profeet, priester en koning, deelende in de erve der heiligen, bege nadigd met de gaven des Geestes,

En zoo moet het ideaal van de school van de school met den Bijbel, zijn, om in en door een christelijke opvoeding degelijke kennis, echte beschaving eii waarachtige Godsvrucht aan te brengen, te kweeken en te vermeerderen.

Neen de godsdienst is niet te scheiden van het natuurlijk, maatschappelijk leven.

Alles wordt beheerscht door onze verhouding tot God, En alles is ten nauwste saam verbonden met de vreeze van 's Heeren naam.

Daarom moet zeer zeker voor onze kinderen een goede positie worden gezocht in het maatschappelijk leven en tot het werk dat hen wacht moeten ze degelijk worden toegerust.

Maar de verheerlijking van 's Heeren Naam gaat voorop, de zaligheid der ziel is het éene noodige, dat niet kan worden gemist.

En daarom moet alle onderwijs gericht worden naar dézen regel: de vreeze des Heeren is het beginsel van alle wijsheid en de godzaligheid is tot alle dingen nut, hebbende de belofte voor dit en voor het toekomende leven.

De vorming van het kind tot deze dingen, opdat het met verstand en wil  den Heere dient en zich openbare als een mensch Gods, volmaakt toegerust tot alle goed werk in natuur en in genade ja beide, is dus allereerst de taak van de ouders. Maar in de School moeten vader en moeder een hulpe vinden naast en tegenover het gezin, om, levend bij het opvoedings-ideaal der Heilige Schrift, de kinderen van der jeugd af aan christelijk onderwijs te geven en christelijk op te voeden, in de leering en vermaning des Heeren.

En op zoo'n school leert men goed  lezen, schrijven, rekenen, enz. daar immers  een christen steeds het beste wenscht te  geven wat er, door Gods genade en met Gods hulp aan het kind te geven is.  Doch zoo'n school weet meer nog te  geven, vertellende de loffelijkheden des Heeren en verhalende van het heil in Christus, dat gelukkig maakt voor den tijd en voor de eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen