Uit het kerkelijk leven.

De overzijde van het graf.

Natuurlijk zou men daar elke week wel over kunnen schrijven, dat er in het midden van onze Herv. (Geref.) Kerk tal van leeringen worden verkondigd, die niet naar het Woord zijn. Want dat aantal van Valsche leeringen, die bedoelen af te , voeren van de geopenbaarde Waarheid Gods, zijn legio.

Gaat het nu niet, om alles te behandelen, daar is het toch goed om telkens toch iets naar voren te brengen.

En nu heeft de bekende Vrijzinnige theoloog dr. H. Bakels dezer dagen geschreven over een aparte Protestantenbondgodsdienst, wat ons aanleiding geeft om er iets over te zeggen.

Men kent in onze kringen wel zoowat dien Protestantenbond. En men weet ook wel, dat men er daar zoo'n aparten godsdienst opnahoudt, naar modern model, in alles afwijkende van het Woord. En 'hoe leden van den Protestantenbond nog leden van de Herv. Kerk zijn en blijven, daarbij met een ernstig gezicht de verklaring teekenend, dat men gelooft in een Drieëenig God, dat men Jezus Christus belijdt te zijn Gods eeniggeboren Zoon, dat men instemt met den geest en hoofdinhoud van onze Belijdenisschriften en dat men, als predikant, het evangelie van Jezus Christus wenscht te verkondigen, in leer en leven zich houdend aan Gods Heilig Woord — ziet, dat is en blijft ons een raadsel.

Wat moet men z'n conscientie toch geweld aan doen. Neen, dan was Buaken Huet in 1863 en dr. A. Pierson in '66 en het tiental predikanten dat in 1876 naar de Remonstranten overgingen en de Gebr. P. R, en P. Hugenholtz, die in 1877 de Vrije Gemeente stichtten, toch eerlijker!

Maar om nu op dien specialen Protestantenbond-godsdienst terug te komen, daar heeft in de Westfriesche Kerkbode de Vrijzinnige dr. H. Bakels den staf over gebroken, toen hij schreef over het lm)era hiernamaals.

Wat de Protestant daaromtrent leert, schijnt hem speciaal een ergernis te zijn. Want toen hy zelf daar over het een én ander had geschreven, liet hij deze minder vleiende tirade volgen: „Geen prettig beeld (van het leven hiernamaals) waa het (dat ik teekende). Kan ik het helpen ? Ik heb geen lust en leugenzin genoeg, om mee te doen aan het t« mooi makend gedoe, dat als een smet schijnt te liggen op bijna al wat liberaal, linksch, modern of vrijzinnig heet. Ik geloot er geen zïèr van, dat het hiernamaals allemaal zoo pais en vree zoude zijn als de Protestantenbond-godsdienst leert".

Daar kan „al wat liberaal, linksch, modern of vrijzinnig heet" het voorloopig mee doen I En als wij wel eens minder gunstig ons uitlieten over den Protestan­ tenbond en den Protestantenbond-godsdienst, daar hebben we nu gezelschap gekregen in dr. H. Bakels.

Dat vindt dr. Niemeyer in het Weekbl. voor de Vrijz.-Hervormden — die zich van de familie weet — verschrikkelyk, dat de Waarheidsvriend daar opeens gelijk krijgt; en dan nog wel van een man als dr. Bakels. En die Waarheidsvriend wist immers niets van het leven en van de leer, niets van den godsdienst en van de overtuigingen, niets van de bedoelipgen en practijken der modernen en derProtestantenbonders Die Waarheidsvriend loog en lasterde immers altijd maar wat...

Dr. Bakels wordt dan ook geweldig gecapitteld door den grooten zedemeester van Bolsward, die zoo gaarne een ieder die met hem durft verschillen en de modernen durft aan te raken, ook al is 't maar met 't uiterste van den vinger, op ruwe manier in den hoek van de lasteraars zet. Dr. Bakels ligt nu ook op die groote hoop. Er kan nog meer bij

Heel ernstig en heel deftig gaat dr. Niemeyer dan zelf iets zeggen over het leven hiernamaals. En daar is 't ons voor 't oogenblik om te doen. Al de andere wijze lessen geven we nu eens cadeau; om dan die beschouwing van het leven hiernamaals in al z'n eenvoud des te beter te kunnen zien.

Dr. Niemeyer schrijft dan:

„Wij staan in de voorstelling van het hiernamaals aan de zijde van den heer Bakels.

Wij gelooven, dat die bestemming te eerder zal worden bereikt naarmate de mensch met een minder onreine ziel uit dit leven scheidt, want wij kunnen ons het volgende leven slechts denken als een voortzetting van het tegenwoordige.

Daarom gelooven wij ook, dat zij, die met een zeer onreine ziel het volgende leven moeten beginnen, zich daar in hooger bestaansvorm veel ellendiger zullen gevoelen dan zij ooit in hun aardsche leven hebben gedaan, en eerst na een lange en bange worsteling tot eèn toestand van vrede zullen kunnen geraken.

Wel gelooven wij, dat onder de trekkende kracht van Gods heilige liefde alle zielen in een volgend leven haar beatemming kunnen en, ook eenmaal zullen bereiken, maar wq gelooven tevens, dat ook daar vele zielen slechts door lijden kunnen komen tot heerlijkheid".

Nu kan 't ons niet veel schelen, of men hierbg uitroept: dat is de leer van het vagevuur, dat is Roomsch, dat is Chineesch, dat is Buddhistisch, of wat ook. Als men maar niet zegt: dat is Bijbelsch, dat is Protestantsch, dat is naar den zin en het beginsel van onze belijdenisschriften.

Een kind van de catechisatie weet beter.

Het geweten en de Schrift leeren hier wel andere dingen.

Christus in Zijn verzoenend lijden en sterven moet hier midden in een zondig volk komen staan en de weg van zonde en genade, van gerechtigheid en verzoening moet hier de eenige weg blijven.

De geschiedenis der wereld loopt op een eeuwige scheiding uit. Luc. 17:34-36.

De rechtvaardigen gaan in 't eeuwige leven, maar de onrechtvaardigen in de eeuwige pijn. Dan 12 : 2, Matth. 25 : 46 ; Joh. 5 : 29.

Daar is een hemel der heerlijkheid, maar ook een hel, waar de worm niet sterft en het vuur niet uitgebluscht wordt Mare. 9:44, waar weening der oogen is en knersing der tanden, Matth. 8 : 12 ; waar duisternis heerscht èn verderf èn dood in eeuwigheid is, Matth. 7:13, 8:12, 2 Thess. 1:8, Openb. 21:8. Het is de plaats waar Gods toorn in al Zijne verschrikkelijkheid openbaar worden zal, Rom. 2:8, Rom. 9 : 22, Hebr. 10 : 31, Openb. 6 : 16, 17.

Bij het sterven en in het oordeel gaat het dus óf ter rechter-of ter linkerzijde. Waarbij Jezus Christus de gerechtigheid is welke voor God bestaan kan. Diè Hem in den weg des geloofs mag kennen en aanhangen, die zal zalig worden maar die de verzoenende kracht van Zijn bloed en de vernieuwing des Géaetes niet heeft leeren kennen in het heden der genade, die zal verdoemd worden. En dan zal na het eindgericht en de verbanning der goddeloozen de vernieuwing der wereld volgen. Ook de wereld gaat den grooten dag harer wedergeboorte tegemoet. Dan zal Christus' verlossingswerk een einde neroen en de heerlijkheid des Heeren zal worden gezien tot alle einden der aarde. De gansche schepping, die nu der ijdelheid onderworpen is, zal dan van de dienstbaarheid en den vloek worden vriij gemaakt en de vromen verwachten het oogenblik dat het nieuwe Jeruzalem, dat thans boven is en de stad aanduidt waar God met Zijn volk samenwoont, op aarde nederdaalt (Openb. 21:2.) Dan zal de dood niet meer zijn en alle ongerechtigheid met Satan en de verdoemden in den poel des vuurs geworpen zijn. Dan zullen de burgers in Sion roemend in den Christus, Die hen Gode kocht met Zijn bloed, een eeuwig, heilig, zalig leven in de gemeenschap Gods deelachtig zijn (1 Cor. 13 : 12, 1 Joh. 3:2, Openb. 21:8, Openb, 22 : 1—5), Gods bedoeling met do schopping is dan bereikt, want zij | geeft overal Zijne deugden te aanschou-! wen en verkondigt Zijne eer. Eu ziende al wat Hij gemaakt heeft zal God Zich verlustigen in Zijne werken en Sion zal zich verblijden in den Heere eeuwiglijk en altoos (1 Cor. 15:24—28 enz.)

Nu kan men 't hier niet mee eens zijn.

Maar dan moet men niet allerlei on-Bij belsche, on-protestantsche, on-gereformeerde elementen indragen, en dan toch maar blijven zeggen, dat men in de Herv. Kerk thuishoort.

Laat men zich dan aansluiten bij het gezelschap der theosofen, of laat men zich Buddhist noemen, of laat men Roomsch worden. Dat moet men zelf weten. Maar in de Herv. Kerk hoort men met een dergelijke beschouwing als de Protestantenbonders aangaande het leven hiernamaals geven niet thuis.

Alle weg, om zonder geloof in Jezus Christus, ons van God gegeven tot verzoening en zaligheid, tot een hooger leven te geraken; om aan de overzijde van het graf „verbeterd" te worden enz. is niet uit God. Dat is fantaste van het bedorven menschenhart. En hetzij dat men dat verbeteringsproces nu stelt zonder of met vagevuur, in één periode of in verschillende periodes (zooals b.v. de theosofen met hun leer van de reïncarnatie), dat is ons voor 't oogenblik lood om oud ijzer. Maar hierin onschriftuurlijke en verderfelijke ketterijen en dwaalleeringen te verkondigen is tot schade voor den mensch, tot smaadheid van Christus, in strijd met Gods Woord en ingaande tegen de orde in het midden van onze Herv. Kerk gesteld.

Moeten we bij het blijven in onze Herv. Kerk misschien van dr. Brakels ook overnemen: het schijnt als smet te liggen op bijna al wat liberaal, linksch, modern of vrijzinnig heet, om genoeg leugenzin te hebben, dat men gaat beloven naar Gods heilig Woord te zullen spreken en dat men gaat verklaren, met de beginselen der geref. belijdenis in te stemmen, — terwijl men in den grond der zaak er toch niets van nakomt, dewijl men leeft uit beginselen, die vierkant in strijd zijn met 't geen de belijdenis leert, waarom men ook liever moest heengaan dan blijven."

Moeten we zooiets neerschrijven?

't Is wel hard.

Maar hier is een gaping, tusschen 't geen de modernen gelooven en beloven te zullen leeren, — een gaping die om antwoord en verklaring vraagt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen