De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Allerlei.

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Allerlei.

2 minuten leestijd

De zegen der schuldvergiffenis.

Een predikant ontmoette eens een lid zijner gemeente, die er bijzonder gelukkig uitzag.

„Mij dunkt", zei de dominee, „dat je iets aangenaams ondervonden hebt."

„Ja", antwoordde de aangesprokene: „Ik ben gelukkig; gelnkkiger dan ik in-jaren geweest ben. Wij hebben namelijk jaren achtereen een familietwist gehad. Ieder van ons dacht dat hij gelijk had, maar, toen ik vanmorgen het „Onze Vader" bad, bracht de Heere mij ; de woorden tot het hart: „Gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren, en toen dacht ik: Hoe kan ik nu bidden: „Vergeef mij mijne schulden", als ik mijn naasten niet vergeef? En toen vroeg ik niet meer.wie gelijk had, maar ik ging naar mijn' bloedverwant en verzoende mg met hem. Nu schijnt de zon in mijn hart, en ik ben gelukkig."

Is er ook iemand in uw omgeving, met wien gij u nog moet verzoenen ?

Een gepast huwelijksgeschenk.

Een aanzienlijk heer vierde eens bruiloft. Te midden van de voorname feestgenooten, die kostbare en prachtige geschenken brachten, 'zag men ook den eenvoudigen, maar verstandigen Christelijken dorpsschout. Hij bracht een klein doosje, en zeide: „Mijn Grootvader zaliger heeft in vroeg«r tijd bij de Hollanders gediend, en mij 'dit aandenken achtergelaten. Dat geef ik u, hooggeachte heer, op uweneeredag; gebruik het vele jaren in gezondheid, en de barmhartige God moge u zgne. wijsheid leeren !

In het doosje bevond zich een zilveren munt, dien de Hollanders indertijd hadden laten slaan, om den vrede met de Engelschen te handhaven. Op de eene zijde was een juk ossen afgebeeld met het omschrift: „Junati valemus", d.w.z. „met elkander zijn wij sterk"; op de andere zijde een paar steenen potten, die op de zee ronddreven; daarbq stond:

„Collidentes pangimur", d.w^z. „tegen elkander gaan wg aan scherven!" De graaf liet dit aan zgne jeugdige vrouw zien" en zeide: „Zie eens aan, wij hebben dezen daè menig zinrijk eereblijk ontvangen, doch die eenvoudige man heeft ons waarlijk niet het slechtste gegeven !"

- Het zegt veel een wederspannig zondaar onder God te brengen en te houden, en geheel eenswillend met Hem te maken; daartoe behooren harde slagen en donkere paden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 mei 1918

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's

Allerlei.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 24 mei 1918

De Waarheidsvriend | 4 Pagina's