Staat en Maatschappij.

In welk lioht?

Het is ongetwijfeld een zaak van groote beteekenis, wanneer voor de Staatkunde Gods Woord als uitgangspunt en richtsnoer genomen wordt. Daardoor wordt vastigheid verkregen bij de'uitwerking der politieke beginselen.

Toch zegt het verband leggen tusschen Staatkunde en Heilige Schrift, nog niet alles. Immers het komt er < nog op aan, hoe men de Schrift verstaat.

Een gereformeerd mensch legt Gods Woord anders uit als om een voorbeeld te noemen iemand die deze belijdenis niet is.toegedaan.

En wat hier voor de prediking van het Woord geldt, gaat ook op voor het Staatkundig terrein. Het zou een anomalie (tegenstrijdigheid) zijn als een belijder b.v. van de Gereformeerde beginselen in zijne beschouwing over Gods Woord en over de Goddelijke autoriteit van de Heilige Schrift er eene andere meening op nahield of er anders over dacht voor de prediking als voor de Staatkunde.

De juistheid hiervan is in de Tweede Kamer bijzonder duidelijk naar voren gekomen toen mr. Schokking nog deel uitmaakte van de volksvertegenwoordiging. Bij verschillende gelegenheden scheidde de vroegere afgevaardigde van Harlingen, die een belgder van de Gereformeerde beginselen is, zich van zijne naaste geestverwanten af, om zich aan de zijde der Antirevolutionairen te scharen.

Ten bewijze daarvan mogen een paar gevallen genoemd worden.

In het eerste geval ging het om de vraag, die bij de vaststelling van het Wetboek van militair Strafrecht aan de orde was, of bij de beoordeeling van de op te leggen straf (het ging hier over de doodstraf) de rechter zich zal moeten laten leiden door het belang van den S|aat.

Met de Antirevolutionairen, die een amendement, tot wegneming dezer toevoeging in de wet, hadden ingediend, verklaarde de heer Schokking de vraag ontkennend te moeten beantwoorden.

Het tweede geval deed zich voor bij de behandeling van de Wet op de krijgstucht, toen eene poging van Antirevolutionaire zijde werd gedaan om het vloeken van den meerdere tegen den mindere strafbaar te stellen.

Ook bij deze gelegenheid plaatste mr. Schokking zich tegenover de leiders der Christelijk-Historischen die het „uitvlpeken" in de wet wilden opnemen. Eene uitdrukking die op zichzelf genomen uitnemend is, maar.toch niet geeft, wat de Antirevolutionairen krachtens hun beginsel mochten wenschen. ,

De Antirevolutionaire partij, als de Calvinistische, neemt een bijzondere plaats in te midden van de andere politieke partijen.

Hare belijdenis op Staatkundig terrein van de eeuwige beginselen, die in Gods Woord geopenbaard zijn, ziet zij in het licht van de absolute souvereiniteit Gods.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen