Ingezonden.

(Buiten verantwoordelijkheid van dé Redactie.)

Waarde Redactie!

Ons land bezit nu een Ministerie van Onderwgs, waarover zoo ongeveer ieder, die in het onderwijs belang stelt, zich verheugt, 't Was zoo allernoodzakelijkst dat voor onderwijs een afzonderlijk ministerie kwam, opdat het breede terrein dat zich hier uitstrekt beter kan worden overzien en er meer stelselmatig hier kan worden gearbeid.

Daarbg hebben we nu het gpluk, dat een man als dr. de Visser aan 't hoofd staat, die een onderwgs-man is en zich nu jaren voor deze dingen zéér heeft geïnteresseerd, zoodat we verwachten mogen, dat, zoo de Heere wil, spoedig zal te merken zijn dat de teugels met bekwame hand worden vastgehouden.

Het lager onderwijs zal wel allereerst aan de orde komen. De onderwijzers wachten. De besturen zien verlangend uit. En er zal wel wat goeds komen; dat vertrouwen we wel.

Maar er is meer dan het lager onderwgs. We hebben het MULO Ook daarover zal moeten worden beslist. Dan hebben we onze Christelijke Hoogere Burgerscholen en onze Christelijke Gymnasia. Daar wachten we ook reeds zoo lang op afdoende, flinke maatregelen. Nu b.v. moet iemand die orn des beginsels wil voor z'n jongen een Chr, Gymnasium kiest boven een Openbare inrichting, daarvoor een extra belasting betalen van pl.m. f 100 per jaar! Reken maar uit: een Openb, Gymnasium kan met 50 k 60 gld, schoolgeld volstaan (de algemeene beurs is goed voor het tekort!, maar een Chr. Gymnasium moet 150 gld. vragen (en dan is er nog „tekort" in de kas der vereeniging!).

Wat pgnlijk onrecht! En wat moeilijke keus voor menig christen-ouder, in deze benarde tijden vooral. Denk het eens in: in ons Christen Nederland een extra belasting van f 100 voor die gezinnen, die hun kind naar een erkend Gymnasium, maar dat op Christelijken grondslag staat, willen zenden. Wanneer ze hun jongen aan een openbare inrichting willen toevertrouwen, dan wordt hun belasting f 100 per jaar minder. Wat schrikkelijk onrechtvaardig! Wat groote verzoekingl

Van den nieuwen minister verwachten we in deze — zoo God wil—een kloek pogen, om aan zulk onrecht een einde te maken en hier rechtsgelijkheid te brengen; en we hopen dat de Kamers hierin zullen meewerken, wat iedere partij zal eeren!

Maar we zien ook naar onze Hoogescholen. En dan denken we bizonderlgk aan de theologische faculteit en de benoeming van theologische hoogleeraren.

We gelooven, dat de overheid op onderwijsgebied een taak heeft. Hier mag zij niet zeggen: laat maar waaien. Maar' zij mag hier evenmin komen op het terrein, dat haar niet toekomt. De overheid moest niet als onderwijaer willen optreden. Laat het onderwijs opkomen uit het particulier initiatief. En laat de overheid dan steunen waar noodig en wenschelijk is.

We zijn voor het vrije onderwgs, — op het terrein van het lager, van het middelbaar — maar ook van het hoogef onderwijs. En vooral dat de benoeming van de theol. hoogleeraren door de Regeering geschiedt, zonder dat de Kerk, voor welke hier toch zulke groote belangen op het spel staan, er iets in te zeggen heeft, is een misstand te achten.

Is het nu geen tijd, dat onder ons> Hervormden, de kwestie van het Hooger Onderwijs in het algemeen en van de opleiding van onze predikanten in het bizonder eens ernstig wordt ingedacht en dat we hier eens komen tot het uitstippelen van de Ignen overeenkomstig onze gereformeerde beginselen?

We leven in zulke wondere tijden. In tijden van crisis op elk terrein. In tijden, waarin soms plotseling mogelijk wordt, wat in de verste verte njet mogelgk werd geacht. Ook op kerkelijk gebied gist het. En misschien dat binnen enkele jaren beslissingen vallen, die we lang nog niet hadden verwacht.

Daarom laat ons waakzaam zijn! Ook wat betreft de kwestie van het Hooger Onderwijs. Ons standpunt moet hier duidelijk ons voor oogen staan en we moeten in deze zaak onze beginselen dan ook kenbaar maken, — in eigen kring en straks ook bij de overheid.

Hier is periculum in mora — „in talmen ligt het gevaar."

U dankzeggend voor de mg verleende plaatsruimte, geachte Redactie,

EEN HERVORMD PREDIKANT.

Onderschrift van den Hoofdredacteur:

We sijn het met den hooggeachten inzender hartelijk eens. Uit eigen kring moest nu eens openbaar worden wat we willen — hoe moeilgk dit terrein ook te betreden is. Er liggen veel voetangels en klemmen. Maar we moesten ons toch een beetje meer moeite getroosten om hier tot meer helderheid van voorstelling te komen. Gaarne geven we dan ook ieder uit onzen kring, die over de kwestie van het Hooger Onderwijs en de opleiding van onze predikanten iets op het hart heeft, gelegenheid zich in ons Bondsblad uit te spreken, „Du choc des opinions jaillit la vérité", door gedachtenwisseling komt de waarheid beter aan 't licht.

De Kerkeraad der Ned. Herv. Gemeente te Kampen heeft besloten het navolgend schrijven te richten aan de Provinciale Kerkbesturen, ^ en verzoekt de Kerkeraden die hiermede instemmen, dit te ondersteunen, door in elk geval een adhaesie-betuiging te zenden aan het Kerkbestuur hunner provincie.

KAMPEN, 19 September 1918.

Aan de Provinciale Kerkbesturen der Ned. Hervormde Kerk.

WelEerw. Broeders.

De Kerkeraad der Ned. Herv. Gemeente te Kampen, heeft de eer u mede te deelen, dat hij besloten heeft, U beleefd, doch zéér dringend te verzoeken, het voorstel tot invoering van actief vrouweufeiesrecht in onze Vaderlandsche Kerk, te verwerpen.

De Kerkeraad grondt zijne meening, dat bovengenoemd voorstel behoort verworpen te worden, op het volgende:

Ie. Er heerscht zooveel verdeeldheid in onze Kerk; met kerkelijke stemmingen worden de gemoederen uu reeds zoozeer tegen elkaar in het harnas gejaagd, hoeveel te meer zal dit niet plaats hebben als de vrouw die vaak hartstochtelijker aangelegd is dan de man, ook aan deze stemmingen, waarbij zoo dikwijls onheilig vuur op hst altaar gebracht wordt, gaat deelnemen; waardoor zelfs in de huisgezinnen verdeeldheid kan ontstaan.

2e. De stemmin gen zullen er niet beter door worden of veredelen, eer aal het tegendeel plaats hebben, omdat verwacht kan worden dat do uifcnemendste onzer vrouwen, bepaaldelijk de geloovigo, den Heere dienende vrouwen, zullen achten dat hare roeping te midden van baar gezin ligt, in de opvoeding harer kinderen, dat daar haar invloedsfeer ia te te vinden, en zij dus niet in het midden der gemeente zullen treden op paden, die haar onbekend xijn en tegenstaan.

3e. Meer dan door de Synode blijkbaar vermoed is, zal de aanneming van dit voorstel droeve gevolgen kunnen hebbeu. Nu is het betrekkelijk nog stil, mischien door den benarden tijd, doch als men tot het besef komt, wat er te geschieden staat, zal er in vele gemeenten een stem van heftige verontwaardigii^g opgaan als naar dit voorstel moet gehandeld worden.

Men behoeft toch niet zeer scherpzinnig to zijn en een buitengewoon kenner onzer kerkelijke toestanden om te beseffen dat voor onze Kerk, zoodeEeere het niet verhoedt, wel eens een verderfelijk pad gebaand kan worden, dat tot uiteenvallen of tot een groote scheuring leiden kan.

De voorstanders in de Syqode hebben deze kwesties onzes inziens onderschat.

4e. De geldelijke gevolgen zullen ook niet uitblijven, door de meerdere drukte, het in orde brengen der lijsten enz., doch dit is slechts een materieel iets.

De hoofdzaak blijft, dat de Kerkeraad van meening is, dat men de oude beproefde paden van Gods Woord niet moet verlaten, aangezien ook de apostel Paulus, met het oog op de plaats aan de vrouw bij de schepping aangewezen, haar niet toegelaten heeft eenig Kerkelijk ambt te bekleeden, of mede te werken aan de regeering der gemeente.

Do Kerkeraad kan niet anders zien, dan dat de aangewezen weg is: afwijzend beschikken.

De Kerkeraad voornoemd,

Ds. C. B. HOLLAND, Voorzitter. Ds. D. J. VAN DALFSEN, Scriba.

Onderschrift van de Redactie:

Het doel 't welk Kampen's Kerkeraad beoogt is ons sympathiek. Deze zaak is zóo ondoordacht en zóo overhaast behandeld en doorgedreven, dat we hartelijk hopen dat geen 2/^ van de leden der Prov. Kerkbesturen zich voor deze belangrijke wetswijziging zullen verklaren. En daarom zou het wel goed zijn indien de verschillende Kerkeraden eenvoudig aan het Kerkbestuur hunner provincie schreven, dat-zij het verzoek-Kampen inzake vrouwenstemrecht van harte ondersteunen. M. v. G,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen