Staat en Maatschappij.

De teekenen der tijden.

Er daagt nog steeds geen licht in den donkeren en duisteren nacht van het wereldgebeuren. Integendeel! Het schijnt alsof de ernst der tijden, die wij beleven, nog bij lange na niet zijn hoogtepunt heeft bereikt.

De eene schokkende gebeurtenis volgt schier onmiddellijk op de andere. Eerst stortte het onmetelijk Czarenrijk in elkander en viel Rusland ten prooi aan het woeste geweld van revolutie en anarchie. Op de puinhoopen van het oude Keizerrijk verrezen nieuwe Staten, die elk tegen de vijandige machten in hun midden hun bestaan hebben te verdedigen.

Thans staat Oostenrijk-Hongarge op het punt van te springen, nu het dreigend conflict tusschen de onderscheidene volkeren der Donau-monarchie niet meer zal te bezweren zijn. En wie zal nauwkeurig kunnen inlichten omtrent hetgeen in het Duitsche Rijk woelt en werkt?

Doch bij dit alles schijnt het niet te blijven. Ook de volken komen in gisting en beweging. De revolutie breidt zich in het Oosten en op den Balkan uit en stort zich als de opkomende vloed voorwaarts.

En terwijl de grondvesten, van hetgeen eens machtig en sterk stond, waggelen, beuken de geassocieerden tegen het Duitsche Westfront. Zal het beroep van Duitschland op den Amerikaanschen President om als benaiddelaar voor een wapenstilstand op te treden, gehoor vinden? Wij betwgfelen het. Immers de berichten uit Engeland en Frankrijk zijn er niet naar, om te mogen hopen op een tijdelijk neerleggen der wapenen. Zelfs als om strgd vuurt men elkander aan, om toch niet eerder te rusten voordat de Duitsche bodem verwoest en het Rijk vernietigd is.

Zoo staat de eindstrijd, die ontzettend zwaar zal zijn en nog van zeer langen duur kan worden, zoo God het niet verhoedt, voor de deur. En wie zal zeggen, wat ons vaderland daarbig nog boven het hoofd hangt. Ds positie van Nederland is sinds de terugtocht van de Duitsche legers, wat betreft haar verhouding tot de oorlogvoerende partijen, heel wat gewijzigd. Het belang van Nederland's onzgdigheid is op dit oogenblik voor de belligerenten niet meer gelijk. Ons volk zal meer dan ooit hebben te letten op de teekenen der tgden. En dit geldt niet alleen ten opzichte van het steeds dreigender oorlogsgevaar, maar ook waar de Heere tot ons spreekt in Zijne andere gerichten.

Reeds gevoelen we het, hoe de levensmiddelenschaarste nijpt. Er komt gebrek aan alles, zelfs aan het hoognoodige. De vruchten op het veld lijden onder de ongunstige weersgesteldheid. De oogst kan niet worden binnengebracht. Het wacht alles op droogte, en zie de regen blijft dagelijks in stroomen neervallen. Naast gebrek aan voedsel en dreigende hongersnood wordt ons volk bezocht met krankheden. De sterftecijfers nemen toe. de dood waart rond. De kracht van het volk verzwakt. de oordeelen Gods zijn over ons.

En terwijl de teekenen der tijden zich zoo duidelijk en klaar openbaren, bekommert zich de groote menigte niét over hetgeen de Heere daarin ook tot ons land te zeggen heeft. Het volk gaat zijn gewonen gang. Het is ontzettend, wat men onder de menschen opmerkt. In plaats van verootmoediging, verharding. Men zoekt op allerlei wijze de zinnen te verzetten. De ene vermakelijkheid wordt na de andere nagejaagd. De ernst wordt gemist. Er is geen vragen naar den Heere, noch naar Zijn dienst.

Mocht ons volk toch eens acht leeren geven op de teekenen der tijden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen