Uit de Pers.
Een zieke plek in het Kerkelijk lichaam
Onder dit opschrift schrijft O. te U. in „Bergopwaarts" naar aanleiding van de verwerping van het vrouwenstemrecht, over de fatale, obscure wgze, waarop de Prov. Kerkbesturen werken, het volgende artikel:
Met 36 tegen 26 stemmen is het aktief vrouwenkiesrecht verworpen. Dat is het eenige wat wij te weten komen. Wie de tegenstemmers waren, door welke motieven ze zich lieten leiden, welke argumenten werden aangevoerd, we zullen het nimmer vernemen: de vergaderkamer van een Prov. Kerkbestuur is stom als het graf.
Openbaarheid is het wachtwoord van onzen tgd; geen verantwoordelijke lichamen kunnen zich langer aan dien eisch onttrekken; openbaarheid is de grondslag voor onderling vertrouwen, de voorwaarde voor alle gezonde ontwikkeling gebleken. En midden in dezen tgd, worstelende om openbaarheid als eerste levensvoorwaarde op alle terreinen der menschelijke samenleving, staat de kerk met haar middeleeuwsche methede van gesloten deuren en geheime vergaderingen. Kerkeraden, klassikale besturen, Prov. kerkbesturen, synode komen samen als ging wat ze doen, niemand aan dan de vergaderende leden; de leden sluipen naar binnen, en de laatstkomende grendelt de deur aan den binnenkant — en de heeren zgn veilig voor ieder spiedend oog, voor elk nieuwsgierig oor, en zelfs de meest dwaze adviezen, de zotste argumenten kunnen worden geuit zonder vrees voor publieken welverdienden hoon, want er is niemand die het merkt.
Maar er is een korrektief: de synode geeft „handelingen" uit: het klassikale bestuur deelt goedhartig wel eens wat mee in de klassikale vergadering; sommige kerkeraden geven in de Kerkbode een kort resumé van het verhandelde: zoo komt tenminste wat „oirbaar" is, ter (algemeene) kennis.
Maar de meest duistere aller bestuurslichamen is het Prov. Kerkbestuur. Nooit wordt iemand gewaar op wat wijze de heeren hun vacatie-gelden verdienen, nooit komt daar een luik open, nooit valt daar een lichtstraal binnen, nooit „lekt" daar iets uit. Geen kerkelgk hoogleeraar mag kemen luisteren hoe de kandidaat „geëxamineerd" wordt, geen ongewijd oor beluisterde de diskussie over het vrouwenkiesrecht, geen krant kan aan de duizenden kerkgaande vrouwen vertellen door welke (on)redelgke en (on)verstandige argumenten haar het recht wordt onthouden om haar belangstelling te toonen in het beroepen van den predikant op wiens; prediking zg straks is aangewezen. Ook onnoozele en bekrompen leden kunnen er vrijuit praten; 't is er volkomen veilig.
En in de handen van dat in letterlijken zin „obscure" en onverantwoordelijke lichaam ligt de hoogste bestuursmacht der kerk, en uit haar midden moeten de leden der synode worden gekozen. Door zgn ongemotiveerd «efokan het elke moeizame poging van klassikale vergadering en synode om tot gezonde kerkelijke toestanden te komen, met lamheid slaan. En — het lot van het vrouwenkiesrecht bewgst het — uit het veilige gevoel van onverantwoordelijk te zijn, pat men de kracht om het te doen ook. En de kerk laat zich ringelooren, laat zich den weg versperren, laat zich uit dien schuilhoek overvallen en met lamheid slaan.
Dat is de tragiek van de Herv. kerk in onze dagen, niet alleen dat ze achteraan komt, dat haar inrichting en werkwijze gansch verouderd en ondemocratisch is, maar dat ze blindelings en willoos is overgegeven aan de reaktionaire en onverantwoordelijke machten die ze zelf heeft aangesteld, en dat die machten haar langzaam maar zeker ten verderve voeren. Tenzij de kerk nog tijdig weerbarstig wordt tegen die tyrannic. Brandstof is er al voldoende opgehoopt. Niemand, die het niet ziet, behalve misschien die in (kerkelijke) hoogheid zijn gezeten.
„Caveant consules, " zei men in oude dagen, maar nu ziijn de „consules" zelf de bedreigers. Ca vete consules!
U. O.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 december 1918
De Waarheidsvriend | 4 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 december 1918
De Waarheidsvriend | 4 Pagina's