Staat en Maatschappij.

Een baken in zee.

Het Duitsche volk verkeert tengevolge van de revolutie in grooten nood.

Het land ligt, militair gesproken, uitgeput, en voor zoover het niet door de legers der Entente werd bezet, is het een weerlooze prooi voor den vijand geworden.

Staat het zoo ten aanzien van de internationale positie van het gewezen Keizerrijk, ook economisch en politiek gaan onze oostelijke naburen door diepe wegen.

Handel en bedrijf staan bijkans stil, het verkeer ligt zoo goed als stop, in de mijnen wordt als gevolg van opeenvolgende werkstakingen haast niet meer gewerkt. Dit alles beteekent werkloosheid, honger en koude.

• En voegt men bij al deze ellende de eischen, welke het verdrag van den wapenstilstand stelt en die zonder pardon worden ten uitvoer gelegd, n.l. het onderhouden van het bezettingsleger, de inlevering van grondstoffen, het beschikbaar stellen van duizende locomotieven benevens van groote hoeveelheden rollend materieel en meer dergelijke zaken, die tezamen de laatste krachten van het volk uitputten, dan staat Duitschland aan het beginpunt van zijn geestelijken en stofi'elijken ondergang.

Is het wonder, dat in deze omstandigheden het ordelievende deel van het Duitsche volk, dat zooveel jammer door maakt, daarbij getuige is van het uiteenvallen van het eens zoo machtige Rijk en het moet aanschouwen hoe de sociaaldemocratie en de feitelijke anarchie, die in hun strijd om de leiding van hot revolutiegeweld de rampen over het vaderland brachten, de meest scherpe verwijten doen* hooren over het geestelijk en stoffelijk goed dat staat vernietigd te worden?

Een der meest toonaangevende bladen resumeerde onlangs zijne klachten ten opzichte van de vraag: „Wat heeft de revolutie ons geschonken", in *deze 9 punten:

I. Een weerloos Duitschland'; uitlevering aan de vijanden op genade en ongenade.

II. Een op aangematigde en ruwe macht steunende sociaal-democratische regeering zonder wettelijke reden van bestaan, een onwettig op willekeur berustend bewind.

III. Een uitschakeling van alle andersdenkenden, met name van de christelijke volkskringen.

IV. Het gevaar om de beschavingsgoederen der vroegere chrlstelg fee staats-inrichtingen kwijt te raken. Den „Kulturkampf" om het christelijke geloof in den meest krassen vorm.

V. Een uitgeput zijn van alle bedrijfsstanden, handel, nijverheid en landbouw wegens de politieke en economische onzekerheid op het oogenblik en in de toekomst, een op een ramp uitloopende verscherping van de moeilijkheden met onze voeding.

VI. Een verdubbeling van het ambtenaarsleger pn daarmee van de staatsuitgaven. Een reusachtige vermorsing van het staatsvermogen.

VII. Een het algemeene welzijn bedreigende hebzucht van breede lagen des volks naar anderer bezit en daarmee een verergering van de rechtsonzekerheid voor goed en leven.

VIII. Het gevaar voor staatsbankroet. IX. De waarschijnlijkheid van bezetting door den vgaud.

Ziedaar het antwoord, dat ook alle man, die opkomt voor het gezag, spontaan geven zou, wanneer hem gevraagd werd: wat de revolutie oplevert ?

Zal Duitschland van zijne verdwaasdheid wederkeereu of nog verder gaan en het Russische spoor volgen en de revolutie in een bloedbad omzetten.

De Heere geve hier de uitkomst.

Mocht er iets begrepen worden van dat „Vrede op aarde", dat in verootmoediging van het hart ligt.

Duitschland zij ook in deze donkere dagen voor ons volk een baken in zee.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen