Uit het kerkelijk leven.

Christelijk-Sociaal Congres.

Zooals de meesten onzer lezers wel ullen weten wordt D.V. van 10 tot 13 aart a.s. te Amsterdam het tweede hristelijk-Sociale Congres gehouden. Het tweede. Want in 1891 hebben we het & rste gehad. En mag het al verwonderen at we nu pas het tweede krggen, waar 't nu zeker is, dat het tweede spoedig omt, o verheugen we ons daar hartelg k ver. De tgden toeh waarin we leven zgn zoo allerbelangrgkst. Er doen zich ooveel vragen voor, vooral ook op maatschappelijk en sociaal gebied. En ie vragen dringen tot nadenken en tot Gods Woord met de eeuwige beginselen der waarheid voor alle tijden en voor alle omstandigheden. Maar die beginselen liggen maar niet genummerd naast elkaar, zoodat we maar hebben op te slaan en toe te tasten. Neen, elke tijd heeft z'n eigen eischen, behoeften, nooden - en dan is het een geestelgke worsteling om da beginselen van Gods Woord te vinden en toe te passen naar den eisch van den huldigen dag.

De Antirevolutionaire Staatspartij; de Ohristelijk-Historische Unie; Patrimonium; de Chr. Nat. Werkmansbond; het Chr. Nat. Vakverbond; Boaz enz. hebben dan ook gevoeld, dat door christenen, al leven ze dan niet in éen bond of in ésne partg, toch onderling voeling gehouden moet worden, vooral in dezen tijd, om elkander voor te lichten en saam dan te zoeken néar het juiste pad.

Intellectueeleu en bedrijfsleiders, vooraanstaanden op politiek en sociaal terrein, predikanten en onderwijzers, patroons en arbeiders; allen, die belang stellen in sociale vragen en erdagelgks mee in aanraking komen, worden dan ook met ernst op dit congres gewezen, opdat men, indien eenigszins mogelijk, zich als lid opgeve. De deelname aan 't congres staat open voor mannen en vrouwen, die Christus' Koningschap alom erkennend, bg het licht van de Heilige Schrift als Gods Woord de oplossing der maatschappelijke vraagstukken zoeken.

De deelname kost f 3, 50. De referaten, een boekdeel van 15 ê, 20 vel beslaande, ontvangen de deelnemers gratis.

Het komt er nuopaan, dat velen zich, liefst 200 spoedig mogelijk, aanmelden voor het lidmaatschap bij den WelEd. heer H, Diemer, Goudschesingel 106—-Postbus 598 — Rotterdam.

Volledigheidshalve noemen we hier nog even de onderwerpen die ter sprake zullen komen en wel: Overheid en bedrijf; Overheid en landbouw; Overheid en middenstand; Organisatie van de Maatschappg; Het loon vraagstuk in verschillende onderdeelen; Het vrouwenvraagstuk; Redeloosheid; Drankbestrijding; ' Zondagsrust; Algemeen • zedelijk karakter van het sociale vraagstuk; Sociale voorzorg en barmhartigheid.

Sprekers zgn: mejuffr, H. W, Crommelin, mej. H. S. S. Kuyper, mevr. van Hoogstraten—Schoch; de heeren Prof. dr, H. Bavinck, H. Diemer, prof. mr. P. A. Diepenhorst, dr. K. Dijk, .dr. F. van Gheel Gildemeester, dr. P. J. Kromsigt, dr J, Lammerts vanBueren, dr. H, J. Lovinck, dr. J. O. de Moor, mr. V. H. Rutgers, mr. dr. J. Schokking, mr. K. J. Schorer, prof. dr. J. R. Slotemaker de Bruine, 0. Smeenk, J. R. Snoeck Henkemans, ds. O. F. Westermann, mr. J. A, de Wilde, ds. P. van Wijk.

Ryksduurtetoeslag voor predikanten

Tot onze groote verwondering heeft Z.Ex. de Minister van Financiën', Mr, S. de Vries, een man uit de Geref. Kerken en uit de Antirev. partg, in de Memorie van Antwoord Vilde afd., Kosten der Eeredieusten, Art. 69 gezegd:

„Hg is bereid te overwegen of er , termen bestaan aan de predikanten en Roomsch-Katholieke geestelijken een duurte-bgslag op hun traktem^it te geven en c. q. te bevorderen, dat de benoódigde gelden bg suppletoire begrooting worden aangevraagd."

Zooiets badden we niet verwacht. Omdat in de Gteref. Kerken en in het midden van de Antirev. Staatspartg de gedachte leeft, dat niet het Rgk, maar dat de Kerk voor hare dienaren des Woords te zorgen heeft. Geen leunen op den arm van den Staat, geen eten uit de Staatsruif. De Kerk is geroepen op eigen terrein en op eigen beenen te staan. En de Kerk die dat niet kan moet dan maar verdwijnen.

Daarom hadden we ook gedacht, dat een antirev. Minister zou zeggen: de finantiëele band die er liet tnaanhen av, o^orueiu en sommige Kerkgenootschappen zal ik onaangetast laten; wat er is, zal ik niet veranderen; maar om méér geld uit dé schatkist te geven aan sommige Kerkgenootschappen, dat do© ik niet: dat is in strijd met mgn beginsel. Liever losmaking van denflnantiëelen band, dan versterking van de zilveren koorde.

In dien gedachtengang kunnen we inkomen. Laat de Kerk doen wat der Kerke is, en de Staat wat des Staats is.

Nu kan men natuurlijk ook anders redeneeren. De uitbetaling van het rgkstractement geschiedt elke drie maanden; jaar op jaar. Alle rijksambtenaren krggen, vanwege de dure tgden, hooger salaris. De Staat heeft gevoeld dat f 1000 vroeger niet gelgk staat aan f 1000 tegenwoordig. Daarom heeft het Rgk zijn uitbetalingen verhoogd. Waarbg nu ook aan de dienaren van den godsdienst gedacht wordt, die uit 'sRgks schatkist tractement ontvangen. Daar is niets tegen. De 1500 gulden van vroeger, mogen nu best 2000 gulden worden! Als rente-uitbetaling van genaast geld, dat door den Staat van de Kerken in beheer en in bezit is genomen, is dat best te verdedigen. De uitbetaling van f 1500 moet, het is een natuurlgk proces, nu wel f-2000 worden.

Evenwel is het toch weer niet zoo eenvoudig als 't er uitziet. Want als de. Siaat ? ich het lot van de dienaren van den godsdienst aantrekt en als hg hun uitbetaalt naar billijke berekening de rente van genaast goed, waarom, zoo vragen we, denkt de Staat dan niet aan ' hen die behooren tot de Geref. Kerken, tot de Chr. Geref. Kerk enz.? Het staat aan óns niet om uit te maken of de predikanten van de Geref. Kerken enz. een toelage uit 's lands schatkist sullen willen aanvaarden; (er zullen er zgn die het niet willen, er zullen er zgn die het wel willen; dat staat aan ons niet, om daar verder over te spreken) - — maar wanneer wèl een bijslag gegeven wordt aan de priesters en aan een groot deel van de predikanten, doch niet aan de Geref. Kerken, de Chr, Geref. Kerk enz., dan wordt de schrille tegenstelling tusschen de gesubsidieerde Éerken en de niet-gesubsidieierde nog weer grooter, ten koste van de prediTcantsgezinnen, die uitgesloten zgn en 't toch zoo goed kunnen gebruiken.

We hebben het altijd zoo'n schrgnend onrecht en zoo'n pgnlgke tegenstelling gevonden, dat aan de openbare school zooveel meer gegeven werd door het Rgk dan aan de biz. scholen — wat onze onderwqzersgezinnen (vaders, moeders en kinderen) 't meest gevoeld hebben! En nu zouden we feitelqk deuzelfden weg opgaan ten opzichte van de Kerk.

De g«subsidieerde Kerken hóoger subsidie, de niet-gesubsidieerde Kerken — en daarin de predikanten — nog méér achtergesteld dan.

Hoe gaarne we dan ook een paar honderd gulden méér hebben, ze z5o te krggen komt ons geenszins begeerlijk voor

Laat men eens indenken, waarom de predikanten van de niet-gesubsidieerde Kerken overgeslagen worden, als de rente uitbetaald wordt van geld, dat van de Kerken genaast is en door den Staat wordt beheerd!

Is het geen stuitende onrechtvaardigheid? Wij zowden zeggen, laat de Kerk doen wat haar roeping is. En anders nog maar een poosje honger lijden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen