Allerlei.

Godsvertrouwen.

In de schaduw, o Heer, van Uw [heiligen Troon Vindt het volk steeds een veilige woöing; Uw arm alléén is tot redding bekwaam, Gg zigt onze machtige JKoning!

Vóór bergen en heuvelen verschenen [op aard. En de wereld uit 't niet was verrezen, Waart Gij van alle eeuwigheid reeds [onze God, Gij zult het in eeuwigheid wezen!

O, God, onze Helper in tijden van ouds. Onze Hoop in de dagen, die komen-; -' Onze steun, als de stormwind zich [om ons verheft, Wij vlieden tot U zonder schromen.

Isaac Watts,

De zegen van het bidden.

Luther was in het werkzaamst deel van zijn leven diep doordrongen van het besef, dat de tijd, aan het gebed gegeven, geen verloren tijd is. Als hij overkropt was met werk, zeide hij meermalen: „Ik zou niet voort kunnen, als ik niet drie uur daags tot bidden besteedde."

Een groot staatsman zeide in den geest van den hervormer: „Als ik des morgens het gebed en het lezen van de Schrift verzuim, gaat mij den ganschen dag door niets goed van de hand, "

En generaal Havelock, de held, aan wien Engeland voornamelijk het behoud van zgn Aziatische koloniën na den Indischen opstand had te danken, had tot vaste gewoonte, om, te zes uur op marsch gaande, te vier uur 's morgens op te staan, liever dan door zgn krijgsmansplicht zijn gewoon dagelgks uur van gemeenschap met God te verliezen.

In de branding.

Gg schuimt, gg brult en bruischt van woede En toornig ziet uw oog mij aan. Uw aanslag komt, gij wordt niet moede Maar valt m' integen'steeds weer aan. En 'k was reeds in uw graf gezonken, In 't graf van u, o wilde zeef Gij had mg in uw boei geklonken Indien 'k niet stond' op vaste stee!

Het leven met zijn woeste baren. Het had mij naar beneên gerukt En reeds in donker graf doen staren En vroeg was 't bloempje dan geplukt!.. Uw golven braken! En zij weken Want op een rotsgrond vi«len ze aan O, kondt g' hem slechts in stukken breken Gg zoudt u wis niet lang beraè, n!

Maar zee, bruis vrij I met al uw branden Verroert gg toch mijn standplaats niet En kunt gij mij ook niet doen stranden Noch van mij nemen blij verschiet. Wat zoudt ge ook, zee leen Rots beheeren Een Rots, die hier van eeuwig stond ? Brul vrij, want 't is de Heer der Heeren, Die dezen grond bekwaam bevond!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen