Staat en Maatschappij.

Onjuiste voorlichting.

De wijze, waarop ook ditmaal weer in verschillende deelen des lands, de Christelijk-Historischen de Ned. Herv. Kerk bg de Statenverkiezingen in het geding brachten, heeft tot niet weinig ergernis geleid.

In een geschrift, dat b.v. onder de Protestanten in Noord-Brabant verspreid werd, luidt het: „Door eensgezind uw stem uit te brengen op één van de onderstaande candidaten, leden van de Ned. Herv. Kerk, hebt ge kans op een behoorlijke vertegenwoordiging in onze Provinciale Staten."

De candidaten worden dan verder aanbevolen o.a. als: bestuurslid van de vereeniging voor inwendige Zending in Noord-Brabant en Limburg, kerksch man, vooruitstrevend diaken in de kerkelgke gemeente, secretaris-penningmeester der N. H, Kerk, lid der Evangelisatie, bestuurslid der Orthodox-Hervormde Vereeniging, medewerker op de Zondagsschool, notabele der Hervormde Kerk enz. enz. 

Wat dit alles nu met staatkundige beginselen of met hfet lidmaatschap der Provinciale Staten te maken heeft, ontgaat ons.

Toch is de bedoeling van de opzettelijke vermelding der kerkelgke kwaliteiten-duidelgk.

De opzet is om te trachten de Hervormden, die krachtens hun beginsel tot de antirevolutionaire , partg behooren, door het opwekken van de kerkelijke hartstochten in het net der Christelijk-Historischen te lokken.

Die bedoeling blijkt alleszins duidelgk uit een ander billet en wel uit dat wat uitgegeven werd door het Provinciaalcomité der Ohristelgk-Historische Unie in Gelderland. In dit billet staat toch niet minder dan dit:

„Daarom verlangen wg niet, gelijk de antirevolutionairen, losmaking van de finantiëele banden" tusschen den Staat en de Nederlandsche Hervormde Kerk — rnaar eerbiediging van de door onze Hervormde Kerkhistorisch verkregen rechten. Hier komt de aap uit den mouw.

Echter moet het Provinciaal Comité om zijn doel te bereiken: het speculeeen op de onkunde der kiezers, de zaak bovendien nog geheel onwaar voorstellen.

Want het is niet juist, dat de zaak zóó staat, dat de antirevolutionairen „losmaking van de financiëele banden" wil, zónder meer, terwijl de Christelgk Historischen de historisch verkregen echten van onze Hervormde Kerk willen eerbiedigen. Deze tegenstelling is ten eenenmale valsch.

Laat men b. v. maar eens naslaan de Grondwetsherziening van 1887, dan zal daaruit blijken hoe juist het tegenovergestelde valt op te merken in hetgeen toen de leiders der anti-revolutionairen en der Christelgk-Historischen uitspraken.

Het zijn bgzonder de anti-revolutionairen, die de historisch verkregen rechten der Hervormde Kerk willen geëerbiedigd zien. Zeker zij willen de losmaking der zilveren koorde, maar staan op ditzelfde standpunt ook niet verschillende voormannen der Christelijk-Historische Unie ?

Hebben de heeren mr. Creutz te Ede, mr. Tilanus te Tiel, Mackay te Nunspeet; om tot deze drie onderteekenaars van het biljet ons te bepalen, van dit alles nog geen kennis genomen?

Maar waarom licht men het volk dan in op een wijze als het Provinciaal Comité dit deed?

Een beroep op de belijdenis en het verwijzen naar den eisch van Gods wet, maakt hier deze onjuistheid niet goed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen