Stichtelijke overdenking.

Medegezet in den hemel in Christus Jezus.

Ef. 2:6. Hoe ongelooflijk — toch klinkt die roemtaal des Apostels ons tegen uit den kerker. ln zijne gevangenis ademt hij hemellucht. Zijn burgerschap of vaderland (Fil. 8; 20 grondtekst) is 'in. de hemelen, waar hem een onverderfelijke erfenis wordt bewaard (1 Petr. 1:4). En van vervoering der zinnen is geen sprake, waar hij spreekt van een algemeenen toestand, waarin hij door de woordekens ons en wij alle geloovigen insluit, In Christus Jezus zijn — die apostolische term beteekent bij uitstek de uitnemende grootheid van Gods kracht aan allen die geloo ven (Cap. 1 vs. 18—23). Het bedoelt niet alleen God voor ons of met ons — maar Gods inwoning in ons door Jezus Christus volgens de belofte in Joh. 14 VS. 23. Want wonderschoon is de gemeenschap der geloovigen met Christus! Is Hij gekruisigd — zij ook Gal. 2:19. 'Is Hij gestorven — zij ook met Hem 2 Cor. 5:14. Zij zijn met Hem begraven in den dood Rom. 6:4. Wekt God Zijn Zoon op — Hij doet dit ook ons Rom, 6:5, 8, *J3Q in onze Schriftuitdrukking, vaart de Zoon ten hemel, zit Hij aan Gods rechterhand — wij zijn „met Hem in't hemelsche wezen of regiment gezet" (Luther). Of nog anders: in den hemel is ons een plaats gegeven, " (Joh. 14 : 1, 2).

Waarbij nog dient opgemerkt dat deze tekst de levendmaking en de opwekking onderscheidt (vs. 5, 6); want eerst werd Christus levend door de vereeniging van ziel en lichaam en eerst daarna stond Hij uit het graf op. En evenzoo ontvangen de geloovigen in de wedergeboorte het geestelijke leven (1:18) dat zij betoonen in de levensvernieuwing door hun geestelijken wandel (Rom. 6 : 4, 5, Gal. 5 : 25, Rom, 8:10)-Altoos en alleen: oor de nauwe vereeniging met Christus, den hemelschen Magneet: En ik, zoo wanneer Ik van de aarde zal verhoogd zijn, zal ik ze allen tot mij trekken. (Joh. 12 : 32). Daarom is de Christen gelijk aan de zonnebloem of zoo gq wilt aan den dauwdrop, waarin de gouden zon weerkaatst, waarvan Gezelle zoo teeder zingt:

Hoe schoon de morgendauw Hoe schoon de versche bloemen, Hoe schoon de zonnestraal — die door den droppel beeft: — Hoe schoon moet ginder zijn. Wat wq hier schoonheid noemen, En dat maar eenen glim — Van d' Opperschoonheid geeft!

Wordt nu in onzen tekst het deelgenootschap en het hemelleven voor alle oprechte geloovigen treffend uitgedrukt; — de pendant daarvan is de nederdaling des Verheerlijkten in de Zijnen bijv. II Cor. 13 VS. 5. Kent gij uzelven nog niet dat Christus Jezus in u is ?

Het gewichtige punt der christelijke zelfkennis blijft dat van de oude Christenen : Zijn we ons welbewust Christoforoi of Christusdragers te zijn ? ! — Voor den Godmensch is, 't heengaan — geen verlaten." Maar dit blijvend verband, teekent ons den Verheerlykte waarlqk niet alleen als Voorbidder of hemelsch Advocaat.

Het ie meer, veel meer: het is een nederdalendé, in „volle stroomen zich uitstortende liefdegloedl

„Opdat Christus door het geloof in uwe harten wone en gij in de liefde geworteld en gegrond zijt" (Cap. 3 vs. 17),

En daarin zet onze ten hemel gevaren Heiland Zijn „aardsche werkzaamheid" voort, waardoor Hij geestelijk ten nauwste met de Zijnen persoonlijk verbonden blijft en waardoor kan gelden het mystieke : Uw leven is met Christus verborgen in God ! Col, 3 vs, 3, 4.

En wie nu, met het enkele woord mystiek, een veroordeelend vonnis over het persoonlgk inwerken van den Geest van Christus op onzen geest en hart wil vellen — die moge zich bedenken, lettende op de gewichtige uitspraak: „Niemand kan zeggen: dat Jezus Christus de Heere zij, dan door den Heiligen Geest." Alsook wat de diepere strekking van de bekende belofte zij : „Waar 2 of 3 in mqn' Naam vergaderd zijn, daar ben Ikzelf in hun midden!" —

Deze waarheid kan niet dan ten koste van ernstig geestelijk nadeel verzuimd worden!

Maar wie „zijn dan medegezet in den hemel in Christus Jezus" ? Wie hebben deel - aan de christelijkè zelftennis: ik ken mijzelven dat Christus Jezus in mij is" ? — Het eerste kenmerk is: het kennen van onze zoo diepe geestelijke inzinking vs:1—3, „Doet gij den wil des vleesches en der gedachten" ? Of werd het u daaronder bang en was er zielsworsteling om daaraan te ontkomen. Geen hemelvaart — zonder de hellevaart der zelfkennis.

Ten andere: zijt gij levendgemaakt en opgewekt met Christus? Dat 's Heeren adem in de dorre doodsbeenderen blies ? Kwam er ware verandering, betere beginselen? Werd bij u de overtuiging geboren: Heere, indien Gij wilt, Gij kunt mij reinigen? " Voorts: werd de leer de Heils - hoe onmisbaar op zichzelve - voor u het leven des Heils? Hebt gij door een persoonlijke geloofsdaad u Verhoogden toegeëigend? Inderdaad? - dan geeft gij Gode alleen de eer: aan wie is uit zichzelven tot iets dergelijks bekwaam? En alhoewel gij klaagt: Mijne ziel kleeft aan 't stof; maakt mij levend naar uw Woord!" Ps, 119:25 toch - ofschoon gij nog dagelijks struikelt en Zijne voeten moet weeren - toch aan bezielt een hemelsch beginsel uw leven en  hoopvol zingt gij uw optochtslied:

Hemelwaarts gaat hier ons pad, Wij zijn gasten hier beneden, Tot wij in de Hemelstad Komen in 't Zalig Eden! Pelgrims in 't dorre zand Boven is ons Vaderland!

En als Stefanus, de kroon der oude Kerk, zien we, terwijl men Ons hier omlaag steenigt, de hemelen geopend! 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen