Stichtelijke overdenking.

Israels Sterkte.

Israël had zo'n jammerlqke zwakte getoond, door den dienst der zonde, Niettegenstaande de herhaalde waarschuwingen des Heeren, hadden zq zich voor vreemde goden nedergebogen. Zq aanbaden de Baal en  vereerden de Astaroths, terwgl toch de Heere hun God was, Die hen beweldadigd had. Dit was hun god­ Jeloosheid, maar ook hun zwakte, wgl de veerkracht der ziel misten, waardoor zij zeiden : Hem, uit Wien wg alles ontvangen, zq ook ons hart gewgd. Er klonk dan ook een dringende vermaning in het woord van den profeet: trek uwe sterkte aan, o Zion, Keer weder tot den Heere, die u gemaakt heeft en in dat wederkeeren zal uwe sterkte liggen

De goddeloosheid en de krachteloosleid liggen op één lijn. Wq behoeven slechts te denken aan het woord van Christus, als wg krachteloos waren, is Hij te Zqner tqd voor de goddeloozen gestorven." Dit is zeer duidelgk als wg letten op uitbrekende zonden. Als iemand om eenig geld een knaap vermoordt, is dit een gruwelgke goddeloosheid, maar't getuigt eveneens van een hopelooze geestestzwakte, omdat een nietig hoopje geld van hooger waarde geacht wordt dan het opgroeiende leven eens menschen. Zonde en krachteloosheid vereenigd. zqn nauw

Wie wgst bq den gierigaard aan, hoe ver de zonde in hem gaat en waar de zwakte begint? Welk een zondig leven heeft een dronkaard, een wellustige! Maar wat zqn zij ook beklagenswaardig zwak! — Dit is echter niet alleen zoo met het uitbrekend kwaad. Onze booze natuur is tegelqkertqd een krachtelooze. Onbekwaam zqn wq tot eenig goed. En ïnllen wq den weg des Heeren bewan delen, dan is het ook met de wetenschap dat wq zonder den Heere Jezus niets ktmnen doen

Trek uwe sterkte aan, o Zion! Het is eene roepstem die ook tot ons zegt dat  zonder den Heere ook zonder kracht zqn. En toch, zg behooren bij elkander, de mensch en zqn God. Hier is immers gedacht aan een kleed dat men aandoet. Wat baat het ons al of het kleed blqft hangen, en wq trekken het niet aan Het bedekt ons niet. Het verwarmt ons Diet. Wq hebben er hoegenaamd niets san. Wat baat het ons al of wq al weten dat er een Almachtig God is, als wq niet - levend contact met dien Almachtige treden ? Wq moeten met Hem in aanraking wezen, zooals een kleed dat ons dekt, met onze~ persoon één is. Er moet voeling met den Heere wezen. Dan alleen allen wq de kracht van den Almachtige snnen en er ons door gedragen eten, er door getroost zqn. Wij zullen ir niets aan hebben als het blijft bq een dorre belqdenis dat er een rechtvaarig God is. Noodzakelqk is het dat wq als arme zondaren voor Zqn recht buigen, wodat Gods rechtvaardigheid ons aangrqpt en ten diepste vernedert. Dan zullen wij door genade ook sterkte ontvangen door de kennis dat er een rechtvaardig God is. Zooals er geen scheiding mag zqn tusschen ons en een kleed dat q hebben aan te trekken, zoo moet iize ziel innig verbonden wezen met de heiligheid Gods. Het helpt ons niets als WIJ al vefd kunnen spreken, met tekat op tekst, van Gods liefde, als die liefde niet onze ziel bestraalt met haar koesterende stalen. Dan zouden die twee van elkander gescheiden zqn, mqn ziel en Gods liefde, evenals een kleed, dat onaangeroerd blqft, mij geen nut doet. Alleen in den weg van persoonlqke bekeering, tasten wq iets, veel van de eeuwige liefde, wordt zq ons deel. En zij maakt ons sterk. Voor de eeuwigheid. Voor den tqd.

Trek uwe sterkte aan, o Zion! Niet dat dit zoo maar even door den mensch te doen is, zooals men een kleed aantrekt. Leide niemand dit uit deze beeld spraak af. Het is niet naar de meening des Geestes. Maar wel dit: de mensch behoort met God te zqn, Ddn zal hq sterk wezen. God maakt een krachtig volk Niet dat zq daar altqd geplaatst zqn. Neen, 't is juist zoo zeldzaam dat zq zich echt sterk gevoelen. Het geestelijk leven kwqnt onmiddellqk, het kwgnt geheel weg als er geen aanraking met God is. Ons eigen booze ik vertreedt het, als het niet door de eeuwige liefde gevoed wordt. Onze booze begeerlqkheden voeren heerschappq over ons, ook na veel ontvangen genade, evenals de wind solt met de herfstbladen. Och, wat zqn wq dan toch krachtelooze menschen. Wq dragen ons kruis misschien wel een eindje, een zeer klein eindje .... en het is ons alles weer te veel, te zwaar, te moeilijk. Krachtelooze menschen zqn wq. Misschien mochten wq door ons geloof wel eens de wereld overwinnen, een alle moeilqkheden overwinnenden blik hebben. Maar ach, wq zitten weer neder met een dof oog en met gebroken kracht! Waar is dan nu onze helden-moed? Dringend is dan ook de eisch van eene gedurige bekeering.

Trek uwe sterkte aan, o Zion! Het volk der baUingschap wordt „Zion" genoemd. Zion is de stad Davids. Maar die naam ging over op den tempelberg. De Heere wil nu tot dat arme, verstrooide, krachtelooze volk zeggen : dé, é, r behoort gq thuis! Dat is uw plaats! Ddar, waar gg Mqn Naam verheerlqkt, u in Mqn dienst verblqdt, waar gij in Mqn nabqheid leeft. —De naam „Zion" is overgegaan op heel de Gemeente Gods. Zion is de Kerk des Heeren, ook al is zq in jammerlgk verval. Ook al kwijnt haar geloof. Ook al zit zg krachteloos neder. Maar door dien naam wgst God haar nog heden haar heerlgke plaats aan. Geen zichtbare, bepaalde plaats, zooals de tempel was voor het volk der oude bedeeling. Maar dat neemt niet weg dat er een geestelqk ingaan is in het heiligdom. Toen Asaf inging in het heiligdom, werd hg sterk. Van tevoren was hq zwak, in zqn droef gepeins. Als wg met God in aanraking komen mogen, tot Hem ons bekeeren, in 't gebed, in 't geloof met Hem zgn, dan gaan wg in in het heiligdom; het wordt ons dan gegeven te zeggen:  Ik zal dan gedurig bij u zqn, want Gg hebt mqn rechter' hand gevat, "

O, wat is dan Gods kind sterk Mochten wq maar veel den Heere om deze sterkte vragen, opdat wg ook zouden kunnen zeggen: Gg zult mg leiden door Uw raad en daarna zult Gg mg in heerlgkheid opnemen.

Trek uwe sterkte aan, o Zion I Deze | roepstem tol bekeering bevat ook een | troostrqke waarheid Wij denken aan een kleed ^at aangetrokkeS* wordt. Iets dat af is, dat klaar is, geheel gereed. Wg behoeven er niets meer aan toe te doen, geen draad zelfs, Wg behoeven ook onze sterkte niet te scheppen, niet gereed te maken, niet te verdienen. Zeker, dit woord had bg zondere beteekenis voor het Israëlitische volk der ballingschap. God zou het alles goed maken voor Zgn volk. Als zq zich tot Hem bekeerden, zouden zq Hem weer eeren in Zijn tempel, Hq zou Israël weer doen wonen in het land hunner vaderen. Hg zou alles voor hen in orde maken, als een kleed dat gereed is en dat zg maar hadden aan te trekken.

Maar dit woord draagt voor de Gemeente Gods van alle tqden een nog veel heerlqker beteekenis. Immers het Evangelie der genade verkondigt de heerlqke boodschap dat alles klaar is. „Het is volbracht." 't Zqn de woorden van den stervenden Christus, die in Zgn sterven overwonnen heeft, Zgn sterven was de zoendood. Zqn dood was de betaling, de afrekening. De laatste penning der zondeschuld is betaald. Aan Gods gerechtigheid is genoeg gedaan, voor goed, voor eeuwig. Wg moeten, met de hand op Gods Woord, den nadruk leggen op wat keel de Gemeente in dhristus is, in Hem heeft. Zg is een verkregen volk, een rechtvaardig volk, een heilig volk.

De gedachte kan ons wel eens bekruipen dat er door ons nog zoo ontzettend veel gedaan, gebeden en geleden moet worden, om gerechtvaardigd te wezen, om in den hemel te komen. Wij gaan dan den moeilgken weg die tot zelfkennis leidt, het smalle pad dat tot het geloof voert, in rekening brengen, in het stuk der zaligheid. Alsof Christus slechts voor een gedeelte onze Zaligmaker is, Hq de helft of drie vierde betaald heeft en wg nog door onze tranen en gebeden, door onzen bangen strgd het overige moeten bqbrengen. Als wq zóó gezind zgn, verloochenen wij Hem met der daad, ofschoon wq Hem met den mond roemen. Christus wordt als een volkomen Zaligmaker gepredikt. Het kleed is klaar,

O zeker, de leidingen Gods gaan door diepten heen. Er moet ook al wat afgebroken worden, wil de mensch als een arm zondaar voor God nederknielen! Er moeten al wat valsche steunsels hem onkiomen worden, zal hq alleen op God gaan steunen. Laat het ons dan niet vreemd zqn dat het een nauwe weg genoemd wordt, die tot het leven leidt. Een weg van veel klagen en vragen; van verbreking op verbreking; van slag op slag; van zwak-zgn op zwak-zgn; van geween en smeeking. Maar dit is alles voorbereidende genade. Het geschiedt opdat wg de troostvolle waarheid zouden kunnen verstaan : Trek uwe sterkte aan, o Zion! Geloof in den Heere Jezus Christus, want Hg heeft het in orde gemaakte Hg heeft uw last gedragen, o vermoeide ziel. Hg heeft uw schuld betaald, o schuldvol hart.

En ja, dan is er maar ééne schrede tusschen de droefheid en de vreugde; tusschen de vernedering en de verhooging; tusschen het wegzinken in onze verlorenheid en het wegzinken in den Heere. Eén handgreep, de handgreep des geloofs, zooals er maar één handgreep noodigis om het kleed dat daar klaar ligt, aan te doen ., , . En wg danken God voor de leiding onzer ziel, al ging zg ook door diepten heen; voor Zgn bemoeienis met mgn lastig, zondig hart; maar wg rusten alleen in Hem, die gestorven is om onze zonde en opgewekt om onze rechtvaardigmaking.

Zg gaan van kracht tot kracht steeds [voort; Elk hunner zal in 't zalig oord Van Zion, haast voor God verschgnen. Let, Heer der legerscharen, let Op mgn ootmoedig smeekgebed: Ai laat mg niet van druk verkwgnen, Leen, mg een toegenegen oor; O Jakobs God, geef mg gehoor,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen