Allerlei.

Ik was te zeker.

.Die ééne fout beging ik, " zeide de apitein van een verongelukt schip, „die éne fout— ik was te zeker en vertrouwde e veel op de juistheid mqner berekeingen!"

Maar deze enkele fout bracht hem in t ongeluk; hij verloor zqn schip en beeidde velen een velen plotselingen dood.

Is dit niet als een echo uit de hel? allooze zielen zullen éénmaal uitroepen: „Slechts deze ééne fout deed ik: ik was te zeker van mq zelve en rekende te veel p mqne berekeningen." Menige filosoof al moeten erkennen: „Het scheen mq zoo logisch en klaar toe, dat er geen gericht en geen eeuwigheid bestond, en nu heb ik 't ervaren!" „Ik was te zeker van de uitkomsten der natuurwetenschapen, ", zal een ander zuchtend uitroepen. „O! ik arme, ik vertrouwde te veel op mqne kracht en gezondheid, toen ik mq plotseling in de eeuwigheid verplaatst zag." „O!" zegt een derde, „ware ik maar niet zoo zeker geweest, dat God het zoo nauw niet nemen zou! had ik maar niet zoo vast op mqne goede werken gerekend!"

Op duizend toonen weerklinkt dit koor uit de hel: „Ik was te zeker!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen