Allerlei.

Het verloren gebit.

In een der kerken van Brooklijn werd na een godsdienstoefening een stel kunsttanden gevonden. Natuurlijk was er aan gissingen geen gebrek, hoe de eigenaar of eigenares die kon verloren hebben; hetzij onder het aanhooren der prediking of onder het zingen. De predikant vond in dit zeldzaam geval aanleiding, een deel zijner gemeente toe te wenschen goede en bruikbare tanden en het gebruik er van, om de vaste spijzen behoorlijk te kunnen vermalen.Velen kunnen, omdat ze te traag zijn in het gebruik van datgene, wat ze ontvangen hebben, om goed voedsel te kunnen vermalen, niet anders tot zich nemen dan melk, en verlangen nog wel kunstmelk of allerlei andere zachte spijzen.  Aan een ander deel der gemeente wenschte deze prediker toe het verlies van al hun tanden, omdat zij gewoon zijn elkaar te bijten en te verbijten.

Avondzang.

I Volzalig God, die 'tal vervult, Die waart, en zijt, en wezen zult! De zon verdwijnt uit ons gezichte Beschijn ons met Uw eeuwig licht!

U roemen we als de morgen straalt!  U zeegnen we als de avond daalt! U Heft ons hart, U looft ons lied, Zoolang één zucht ons overschiet!

O Vader! U zij eeuwig eer! O Zoon! U prijzen we onzen Heer! O Geest! U zij de lof bereid! Van nu af tot in eeuwigheid!

Dit lied werd in 1543 door Luther vervaardigd en is een overzetting van den bekenden avondzang: „O lux beata Trinitas? ' van Ambrosius (gest. 397). Eén vertaling daarvan bestond in.Duitschland reeds op het einde der veertiende eeuw.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen