Staat en Maatschappij.

EEN TEGENSTELLING.

Door het voorzichtig maar niet te min krachtig beleid van het kabinet en het doortastend en volhardend optreden der rechterzijde in de Kamer, gelukte het de vorige week de Anti-Revolutiewet in openbare behandeling te brengen. En naar het zich laat aanzien, is het te verwachten, dat de nieuwe artikelen in het Strafwetboek met medewerking van het goedgezinde deel der linkerzijde met groote meerderheid van stemmen zullen worden aangenomen.

Tot dit resultaat heeft zeker niet in geringe mate medegewerkt, de kordate houding van de Christelijke arbeiders, die in 'n kloek en waardig manifest tegen de plannen der revolutionaire leiders, om in alle bedrijven de massa-staking te bewerken, in verzet kwamen, rustig bleven doorwerken en daardoor den opgezetten rooden Dinsdag deden mislukken.

Het ordelievend Nederland weet het maar al te goed, dat recht en vrijheid in een land alleen dan verzekerd zijn, wanneer de Overheid over al die wapenen beschikt, die beschermend kunnen werken tegen aanslagen op het Grondwettig gezag waarbij het doel is, zich op gewelddadige wijze van de regeering meester te maken.

Een enkele blik over de grenzen zegt het overduidelijk welk een jammer en ellende ook ons volk zou te wachten staan, wanneer de minderheid greep naar de macht en de wettige Overheid daardoor zou verplicht zijn om af te treden.

Zóó verstond het het overgroote deel der volksvertegenwoordigers, die de regeering in deze gewichtige en voor de veiligheid des lands zoo beteekenisvolle dagen reeds hun steun toezeiden.

Eén man van de rechterzijde bleef echter achter, het was mr. Van de Laar, de man die zoo gaarne den indruk wil vestigen, dat hij de eenige goede anti-revolutionair is en het zuiverst staat in de toepassing der Christelijke beginselen. Deze afgevaardigde betoogde, dat eene revolutie niet bedwongen kan worden door strafbepalingen, maar moet bestreden worden door het Evangelie van Christus. En omdat de maatregelen van de regeering niet dien kant uitgingen, daarom zou hij zijn stem tegen de voorstellen van Minister Heemskerk uitbrengen.

Er behoeft niet veel kennis van de antirevolutionaire beginselen aanwezig te zijn om het misleidende in het betoog van den Christelijk-socialen afgevaardigde op te merken. Immers heeft 't Anti-revolutiewetje met de tegenstelling van revolutie en Evangelie niets uitstaande. Het abc van de anti-rcvolutionaire beginselen leert, dat de Overheid als dienaresse Gods 't gezag heeft te handhaven en dat zij naar het getuigenis der H. Schrift, dit doende, het zwaard niet te vergeefs draagt. Dit zwaard is niet het Evangelie, maar het is het wapen, dat God haar gaf, naar luid van de Nederlandsche Geloofsbelijdenis in art. 36 „tot straffe der boozen en tot bescherming der vromen."

Met zich te verklaren tegen het wetsvoorstel oogstte de heer Van de Laar thans den lof en bravo's van de revolutionaire leden der Kamer in.

Welk een tegenstelling valt hier op te merken. Eenerzijds de Christelijke arbeiders oplieuw den vuurproef doorstaande in de worsteling tegen de revolutionairen en met eere uit  den strijd komende ; de arbeiders, die voor het gezag, de vrijheid en het recht pal stonden en anderzijds een zich noemende christen-Staatsman en de revolutie steunende, en daarmede de Overheid de wapenen onthoudende, die zij noodig heeft om het wettig gezag te handhaven. Had de heer Van de Laar niet beter gedaan met hier te zwijgen ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen