Kerk, School, Vereeniging.

Ned.-Herv. Kerk.

Beroepen te Kage J A Steenbeek te Opende — te Oude en Nieuwe Wetering J. Booij te Leimuiden — te Nieuw en St. Joostland H K Wolfersberger te Noordeloos — te Balk J Vermeulen te Mijnsheerenland — te Dordrecht J H F Remme te Huizen en G Verdoes Kleijn te Wageningen — te Mastenbroek S C V Wijngaarden te Den Ham — te Barneveld (toez.) T Lekkerkerker te IJselmuiden — te Cuijk N D Kroeze te Vierlingbeek.

Aangenomen naar Lunteren J Kievit te Benschop — naar Zutphen P M de Jongh, pred. bij de Evangelisatie aldaar — naar Egmond aan Zee I W Roobol, cand. te Dordrecht — naar Oldebroek J E. Klomp te Kesteren — naar Meppel A K Straatsma te Oosterzee.

Bedankt' voor 's-Gravenmoer L Nugteren te Bleiswijk — voor Capelle aan den IJsel C M Luteijn te Heinenoord — voor Nes en Wierum A W de Vries te Oosterwierum — voor Vlagtwedde J W van Petegem te Dinx_ perlo — voor Urk en Oud en Nieuw Gastel I W Roobol, cand. te Dordrecht — voor Charlois B J C Rijnders te Rotterdam — voor Renswoude G A den Hertog te Kethel — voor Kamperland G de Wijk te Zoutelande.

Geref. Kerken.

Beroepen te Baambrugge en te Leidschen. dam J O Fernhout, cand. te Amsterdam — te Pietersburen M A van Pernis te Schoonerwoerd — te Ureterp J Tonkens te Lutjegast.

Giften. Ds. H. J. Olthuis, Ned. Herv. pred. te Rotterdam, heeft voor het nieuwe wijklokaal verschillende inschrijvingen, waaronder een van ƒ 1000.—, ontvangen.

— Ds. J. C. Schuller, Ned. Herv. predikant te Den Haag, ontving voor zijn wijkgebouw een gift van ƒ 1000.—.

— Bij den regent-boekhouder der Diaconiegestichten der Ned. Herv. Gem. te 's-Gravenhage, kwam een gift van ƒ 1000.— in voor de Diaconiearmen en een van ƒ 1000.— voor de Diaconiegestichten.

— Kerkvoogderi der Ned. Herv. Gem. te 's-Gravenhage ontvingen een gift van ƒ 2000.—, als „een klein legaat van een ontslapen broeder."

Domineesvrouw op den kansel. In plaats van ds. G. Posthumus Meyjes, die Zondag verhinderd was voor de Ned. Herv. Gem. te Zandvoort voor te gaan, heeft diens echtgenoote preek gelezen.

ZEIST. Woensdag 14 Juli 1.1. was voor onze Herv. Gemeente alhier een gewichtige dag, een dag van droefheid, toen toch haar oudste herder en leeraar, ds. G. van Hoogstraten, aan den schoot der aarde werd toebetrouwd. Vooraf had er in het kerkgebouw der Herv. Gemeente een plechtige lijkdienst plaats, die door zulk een groote schare belangstellenden werd bijgewoond, dat 10 minuten vóór den aanvang reeds de deuren gesloten moesten worden. Te 12 uur werd de kist met het stoffelijk overschot van den beminden leeraar binnengedragen door de leden van de Christelijke Arbeidersvereeniging, terwijl het orgel treurmuziek speelde. De kist was met een enkele palmtak en een prachtig kruis van bloemen bedekt. Ds. van Gheel Gildemeester, van 's-Gravenhage, betrad hierna den kansel. Na het uitspreken van het gebed werden gezongen de bekende verzen 8 en 9 uit den 103den Psalm. Het was op verzoek van den overledene, aldus sprak ds. Van Gheel Gildemeester, dat door hem het woord zou worden gevoerd, daar hij hem op 22 Augustus 1897 in zijn eerste gemeente, Eerbeek, in den dienst der Woords-bevestigde. Ook was het de wensch van den overledene, dat alhier de Geloofsbelijdenis zou worden gelezen, als samenvatting van zijne overtuiging op dewelke hij ook zoo rustig mocht henengaan Staande werd deze aangehoord en onder eerbiedige stilte klonk het plechtig en ontroerend door het kerkgebouw : „Ik geloof in God den Vader, enz." Hierna las Z.Eerw. voor 2 Corinthe 4 vers 13 tot het einde en 2 Corinthe 5 vers 1 tot 10. Als tekst kiest spr. de bekende woorden uit Job 1 vers 21b. : „De Heere heeft gegeven, de Heere heeft genomen, de Naam des Heeren zij geloofd." Dit is een woord van vreugd ten eerste, midden door de tranen heen. „De Heere heeft gegeven aan en in ds. Van Hoogstraten. De doode werd in een Christelijke omgeving geboren en opgevoed, hierop volgde een gelukkige jeugd, eene aangename studententijd en daarop weder een recht aangenaam familieleven. Op zijn sterfbed heeft hij nog gezegd tot zijn vrouw : „Het eerste wat ik zal doen in den hemel is danken, danken, dat ik u gehad heb, waarmede ik mijn lot en leven en mijn lief en leed heb mogen deelen." Wij danken, dat hij het voorrecht mocht kennen te gelooven in Zijnen Heiland. Hij was een man van groot gemoed en van volhardenden ijver. Hij was een liefhebbend echtgenoot en een rechtgeaard vader, een zeer geliefde vriend, een getrouw dienaar der Ned. Herv. Kerk. „De Heere heeft genomen." Hij is van ons gegaan en al was ook zijn sterfbed voor hem eeuwige winste, in zijn Gemeente en in zijn gezin zal het gemist worden gevoeld, zal daar zijn de ledige plaats. Spr. zich tot de weduwe richtende, weet geen beteren troostgrond dan waarmede een maal de Genestet een weduwe troostte met de woorden : God heeft u zwaar beproefd. Ik weet één troostgrond slechts. Dat Hij het deed I Niet het toeval, niet de ziekte, die slechts middel was, maar God was het die nam ; Hij was het ook, die hem dit heerlijk zalig sterfbed bereidde. Verzoend met God en menschen is hij henengegaan. Welk een prediking is er van dit ziek-en sterfbed uitgegaan, aldus spr. Hij sprak in z'n laatste oogenblikken nog met groote liefde van zijn Gemeente, en hij gaf mij, aldus spr., het recht vergeving te schenken, allen, die misschien hem iets misdreven hadden en eveneens vraagt hij vergeving, indien hij iemand, zonder dit te weten, mocht hebben gekwetst. Met diepe ontroering werd deze schoone, ernstige rede aangehoord. Nadat nu gezongen was Psalm 89 vers 7 en 8, welke verzen ds. Van Hoogstraten in zijn leven zoo gaarne zong en de gemeente zoo dikwerf liet zingen, ging ds. Van Gheel Gildemeester voor in dankgebed. Hierna werd nog staande gezongen Gezang 52 vers 12 : „Ik geloof een eeuwig leven. Mij door Jezus Zelf bereid, enz." Diep onder den indruk verlieten de aanwezigen, waaronder ook vele Katholieken, waren op te merken, het kerkgebouw om zich te begeven naar de nieuwe algemeene begraafplaats, ten einde getuige té zijn van de laatste eer, die den zoo gezienen leeraar zou bewezen worden. Ook op het kerkhof was de belangstelling enorm groot. O.a. merkte uw verslaggever op : den burgemeester, mr. C. J. Baron van Tuyll van Serooskerken, den oud-burgemeester, mr. J. J. Clotterbooke Patijn van Kloetinge, gemeenteraadsleden, verschillende predikanten, behalve onze eigene predikanten ds. Radix, van Soesterberg, ds. Barendrecht van Austerlitz, ds. Th. Barbas van Vreeland, ds. Brans van Soest, e.a. Allereerst is het woord aan ds. J. de Bruin die namens den kerkeraad en gemeente als voorzitter van den kerkeraad spreekt. Wanneer wij hier staan aan deze geopende groeve, aldus spr., bevangt groote ontroering onze ziel, waar deze man is henengegaan in de kracht zijns levens. Dan denken wij aan al die Doopsplechtigheden, Huwelijksinzegeningen en het onderwijs door hem aan zoovelen gegeven, die nu lid zijn onzer gemeente, en waardoor velen aan hem zijn verplicht. Wij waren wel niet altijd éénsgeestes, en wij hadden ook lang altijd niet precies dezelfde kijk op de dingen, maar toch werd nooit daardoor de stemming in den kerkeraad verstoord, maar mochten wij samen werken voor het heil der gemeente. Spreker denkt zoo aan de laatste woorden die hij tot hem sprak, en waardoor hij zoo getroffen was, toen alles bij hem wegviel en hij niets anders over hield dan een pleiten op genade, waar hij het uitsprak : Het is genade, genade alleen, die mij kan redden. Deze woorden, aldus spr., kwamen ds. Van Hoogstraten uit het diepst zijner ziel. Tot de weduwe en zonen zich richtende zegt spr. : God de Heere heeft u hard geslagen, maar mocht het ook u gegeven worden te ondervinden : „Mijne genade is u genoeg, " tot troost uwer zielen.  Dit mogen wij allen wel leeren aan dit graf, dat alléén genade iets vermag. Hierna hield ds. F. Ch. Geerling een lange rede, sprekende als vriend en op verlangen van den overledene Ook zonder dien wensch dien spr. overigens weet te waardeeren, zou hij hier niet gezwegen hebben. Mijn hart is vol, aldus spr., vol van groote droefheid, maar toch is daar ook stille vreugde, als ik zie, hoe de Heere, die genade gegeven heeft, nu ook eere geeft. Meer dan 10 jaren heb ik met ds. Van Hoogstraten samengewerkt en dat gedaan als broeders en vrienden, in eenigheid des geestes, dienende denzelfden Heiland, predikende hetzelfde Evangelie, najagende hetzelfde doel. Velen zijn door zijne predikingen gezegend. Spr. wil een goed woord spreken, want dat toch was ds. Van Hoogstraten waard ; wij hebben veel aan hem gehad. ­ Ds. Van Hoogstraten toch is 23 jaren predikant geweest en van deze heeft hij 15 jaren, de beste die der mannelijke kracht, aan onze gemeente gewijd. Veel heeft hij gedaan ; voor allen wilde hij iets zijn. Hij was geen kerkelijk aangelegd mensch, maar voelde den nood der zielen. Toen de overledene uit het Diaconessenhuis terugkeerde, zeide hij, dat hij wel sterven wilde, als God het goed vond, maar dat hij ook nog zoo gaarne wat wilde blijven leven en werken. Want, zeide hij, ik heb mijn werk slecht gedaan, maar ik heb het erg liefgehad." De overledene heeft gestreden, maar daar spreken wij niet verder over, daar op uitdrukkelijk verlangen van den over ledene aan zijn graf niet van „onaangenaam heden zou worden gerept", hij was er ook op z'n ziekbed geheel overheen ; hij was een idealist en optimist. Op zijn sterfbed zag hij niets dan heerlijkheid, de heerlijkheid, die daar boven hem wachtte, maar óók de heerlijkheid van al het goede dat de Heere hem in zijn leven en werken in Zeist gegeven had en verzoend met God en menschen, met allen en alles, is hij in vrede ontslapen. Zelden zagen wij iemand zóó rustig, zóó eenswillend met God, zóó dankbaar, zóó welverzekerd sterven. Op dat heerlijke Evan gelie dat hij heeft verkondigd, is hij ook gestorven.  Zich tot de weduwe richtende zegt spr. : Gij zult hem het meeste missen. Weduwe is een nieuwe naam die God u gaf, een kroon, maar met doornen. Toch is het maar voor een tijd. Straks ontvangt gij de nieuwe naam zonder smart, de kroon zonder doornen. De lïeere blijve met u. Hij drage u van onder eeuwige armen. Ook gij, zoons van den overledene, zult uwen vader missen. Uw vader wilde voor allen wat zijn, maar allereerst voor zijn gezin, voor zijn „jongens." De Heere vergoede u zelf dat gemis, en trooste u en ons allen. Generaal Schoch, de schoonvader van den overledene, spreekt geen woord van smart, maar van vertroosting. Voorts spraken nog ds. Th. Barbas van Vreeland, namens de Classis Amersfoort en den Ring Tienhoven, de heer M. Kuipers, godsdienstleeraar alhier, die hem vooral herdacht in zijn Evangelisatie-arbeid in Schaerweijde. De heer Groesbeek spreekt als vertegenwoordiger der Chr. Arbeidersvereeniging ; voorts de heer Van de Tak namens het bestuur der Prot. Bewaarschool ; de heer Van den Bos, hoofd der M.U.L.O.-school, sprekende namens het personeel dier school en lagere school, welke laatste in 1907 nieuw gebouwd werd, hoofdzakelijk door den arbeid van ds. Van Hoogstraten, die tot 1915 voorzitter van het Schoolbestuur was en dien het zeer heeft gesmart dat hem deze arbeid ontnomen werd. (Uw verslaggever heeft dit uitwerpen van ds. Van Hoogstraten uit het Schoolbestuur nooit kunnen goedkeuren. Hij gelooft dan ook niet, dat degenen die dat hebben gedaan, dit kunnen verantwoorden). Voorts sprak nog een kerkvoogd der Ned. Herv. Gemeente te Zuilen, waarvan ds.. Van Hoogstraten.de laatste maanden consulent was en waaraan hij nog z'n laatste krachten heeft gewijd. Ds. Hellström sprak namens de Evangelische Broedergemeente ; ds. Brans van Soest, sprak als vertegenwoordiger van de Classicale Zendingsvereeniging en de heer Prattenburg namens de Zeister Jongelingsbond. De oudste zoon des overledenen dankte hierna allen, waarna ds. Geerling de zegenbede uitsprak, waarmede deze plechtigheid was geëindigd. Ds. Gerard van Hoogstraten werd 13 Mei 1870 te Veessen (gem. Heerde) geboren, was van 22 Aug. 1897 tot 23 Juni 1905 predikant te Eerbeek, daarna te Zeist. Zondagmorgen hield dr. Westrik, em. pre. dikant te Zeist, die voor ds. Geerling de beurt vervulde, eene gedachtenisrede. Ook prof. Visscher, die voor ds. de Bruin de beurt vervulde, (onder wiens gehoor uw verslaggever zich bevond) liet ook het in de afgeloopen week gebeurde niet onopgemerkt voorbijgaan, maar stond stil bij het mysterie van den dood, naar aanleiding van 1 Corinthe 15 vers 26 : De laatste vijand die teniet gedaan wordt is de dood. Achtereenvolgens stilstaande bij : Ie. De dood een vijand ; 2e. De dood de laatste vijand ; en 3e. De dood een verzoende vijand. Zij de Heere ook onze gemeente tijdens de vacature goed en nabij. De predikanten dr. J. D. de Lind van Wijngaarden te De Bilt, ds. L. G. Rappard te de Vuursche (eerstdaags te Maartensdijk), ds. Ten Boom te Kuilen, ds. Th. Barbas te Vreeland, ds. C. P. Yseling te Loenen a.d. Vecht, benevens onze eigen herders en leeraars ds. F. Ch. Geerling en ds. J. de Bruin, voorzien thans beurtelings in de vacature.

FEIJENOORD. De heer J. v. Daalen, president-kerkvoogd, is niet tot kerkelijk ontvanger en administrateur benoemd door kerkvoogden en notabelen, zooals eerst was gemeld, maar alleen door zijn mede-kerkvoogden, daar notabelen in dit kapittel geen stem hebben. Alleen heeft het College van kerkvoogden en notabelen de dispensatie moeten verleenen, die het mogelijk maakt dat de heer Van Daalen bij de functie van administrateur en kerkelijk ontvanger, óók president-kerkvoogd der Ned. Herv. Kerk kan blijven.

Vergoeding van een predikants-consult.

Volgens de N.R.Ct. moet ds. J. C. H. Scholten, predikant der Ned. Herv. Kerk te Rotterdam, aan zijn gemeente hebben bekend gemaakt, dat na 1 Sept. a.s. zijn spreekuur voor een ieder toegankelijk blijft, maar dat hij verder is te consulteeren op een vooraf besproken uur, over onderwerpen van godsdienstigen, maatschappelijken en opvoedkundigen aard, tegen vergoeding. Dit geldt eveneens catechisaties aan huis, die geheel als privaatlessen kunnen worden beschouwd en die niet alleen dienen ter voorbereiding van de aanneming, maar ook om zich op de hoogte te stellen van de verschillende problemen van godsdienstigen of socialen aard. Een predikant, meent het publiek, mag op een spreekuur of op de studeerkamer per telefoon of door bezoek met de kleinste onbenulligheden lastig gevallen of van zijn werk gehouden worden. Dat kan, want het kost niets. Daarom zullen zij, die meenen beslag te mogen leggen op een deel van den arbeid van den predikant, zeer zeker, aldus ds. Sch., bovengenoemde opvatting waardeeren, daar, als vanzelf spreekt, spreekuur en catechisaties voor niet-betalenden geopend blijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen