Allerlei.

BIJ HET RIJZEN DER ZONNE.

Bij het aanbreken van den dag stapte ik op de fiets, om, na een dag buiten in de wonderschoone natuur verkeerd te hebben, weer naar de groote stad, vol van drukte en gewoel, terug te keeren. Langzamerhand verdween de duisternis, plaats makend voor het licht van den komenden dag. Met volle teugen ademde ik de buitenlucht in, genietende van de bloeiende velden, die mij de grootheid van den Schepper deden zien, Die niet ophoudt telkens opnieuw weer wasdom en groei te geven.

Een eind voor mij uit kruiste de weg, waarop ik mij bevond, de spoorbaan, en op het daar staande baanwachtershuisje richtte zich mijn oog, wat mij opeens vol schrik daarop deed staren. Wat mij zoo opeens verschrok, was een vurige gloed, welken ik in de ramen van het huisje ontwaarde, alsof daarbinnen 'n hevige brand woedde. Meer en meer naderde ik het huisje, om ech. ter, dicht bij gekomen zijnde, te ontdekken dat de vuurgloed, welken ik door de ruiten zag, slechts een weerkaatsing was. Achter mij blikkende, zag ik de zon, als een bloedroode vuurbol aan den horizon verrezen, haar stralen werpen over de velden ; haar schijnsel in de ramen van het baanwachters. huisje, gaf dit een aanblik als of het door vlammen werd verteerd.

Een oogenblik stond ik stil, blikkende ' naar de wondere pracht der rijzende zon, : om dan mijn tocht voort te zetten, beden­kende welk een schoon beeld van het leven daar gegeven werd.

De weg toch, was het levenspad des menschen ; dat huisje de plaats waar de Heere den zondaar ontdekt aan zijn zware schuld, hem toeroepende stil te staan op het pad der zonde, evenals daar het bordje „halt" was geplaatst. Dan, voor zich uitblikkende, ziet de mensch in die zelfontdekking, hoe aan het eind van den bewandelden weg de vuurgloed heerscht van het eeuwig verderf, waarin hij vreest om te komen. Maar achter hem is de Zon der Gerechtigheid verrezen ; Christus Jezus kwam als Borg en Middelaar de zware schuld van een zondig volk voldoen. Hij gaf Zijn bloed om zondaren van het eeuwig verderf te redden, waarop zij mogen pleiten, verwachten en vertrouwen, om straks te ontwaren dat die stralen van de Zonne der Gerechtigheid, welke nu nog bloedrood zijn, overgaan in den gouden glans der eeuwige welgelukzaligheid.

Hebt gij, lezer of lezeres, het „halt" u reeds hooren toeroepen op uw levenspad ? Hebt gij reeds ontdekt dat vóór u den gloed van het eeuwig verderf heerscht, doch dat achter u de Zonne der Gerechtigheid is verrezen ?

Zullen die nu nog bloedroode stralen straks ook voor u overgaan in den gouden glans van het eeuwigtieidslicht ?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen