ZIELEKLANKEN.

ZIELESTRIJD.

Vaak wordt de donk're duist're nacht, De stille eenzaamheid ; Door mijne ziele doorgebracht; In zwaren, bangen strijd.

Dan roept zij telkenmale toch, Terwijl zij zuchtend schreit : Was alles dan slechts zelfbedrog ; En enkel ijdelheid ?

Al wat ik dacht of ondervond, Al wat ik sprak of bad, Al waar ik dagelijks naar stond. Alleenlijk oog voor had ?

Heb 'k ooit oprecht op God betrouwd ? Wild' ik ooiit bij Hem zijn ? Was 't slechts voor eigen zelfbehoud ? Was 't altijd maar in schijn ?

Die twijfel brengt zoo'n zwaren strijd, Maakt 't mijne ziel zoo bang, In stilte van de eenzaamheid, Ii> nachten eind'loos lang.

Die doet haar roepen telkens nog : Bewaar Gij Heere mij. Opdat 'k mij niet met zelfbedrog, Met ijd'le hope vlei.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen