Zieleklanken.

Zieletwijfel.

't Kan zoo bang, zoo donker wezen, Op mijn weg door 't leven heen ; 't Is zoo vaak vol angst en vreezen, Vol van droefheid en geween.

Want een vraag klimt alle dagen, In mijn ziele naar omhoog ; Die gedurig mij komt vragen, Of 'k mijzelven niet bedroog.

Of aan 't einde van mijn leven, 'k Hen, die rond mijn sterfbed staan, De verzek'ring niet zal geven : Alles was een ijdle waan.

Alles wat ik heb gesproken. Heb ik nimmermeer beleefd, 'k Ben voor eeuwig nu verstoken. Van wat God den Zijnen geeft.

Dat toch drukt mijn ziel terneder, Maakt haar levensweg zoo bang ; Doet haar telkens, telkens weder, Twijf'len, vreezen, dagen lang.

Dat toch doet haar daag'lijks spreken : Ben ik op verkeerde paan ; Wil die, Heere, dan verbreken, Leer mij 't rechte spoor te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen