Kerk, School, Vereeniging.

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.

Beroepen te Krabbendijke H. P. Stegenga te Langweer — te Bergambacht A. H. J. G. van Voorthuijzen te Doornspijk — te Benningbroek J. Eikema, cand. te Smilde — te lerseke W. A. Dekker te Nieuw-Beierland — te Borne D. Kuijlman te Huizinge — te Jaarsveld J. Bus te Ouddorp — te Leiderdorp J. Vermeulen te Mijnsheer'enland — te Varik E. A. Lazonder te Tricht — te Nieuwveen R. Brink, cand. te Oosterlittens — te Muiden H. J. van Schuppen te Groot-Ammers — te Giessen-Nieuwkerk, te Bleiswijk en te IJmuiden W. A. Hoek te Laren — te Barneveld D. J. van de Graaf te Raamsdonk.

Aangenomen naar Nijmegen W. C. Posthumus Meyes te Groesbeek — naar Delft T. Lekkerkerker te IJselmuiden — naar Valkenburg (bij Leiden) S. R. Hermanides te Kerk-Avezaath — naar Ameide en Tienhoven L. G. Bruijn, cand. te Zeist.

Bedankt voor Delft H. Japchen te Den Bommel — voor Goudriaan en Ottoland L. G. Bruijn, cand. te Zeist - voor Oude Tonge J. H. Th. Rappard te Brakel — voor Benschop D.J. van de Graaf te Raamsdonk.

GEREFORMEERDE KERKEN.

Tweetal te Apeldoorn : M. Gravendijk te Hoogeveen en IJ. van der Zee te Nieuw-Vennep. ,

Beroepen te Zoutkamp B. J. Lambers te Rouveen — te Giessen Oud-en Nieuwkerk J. R. Goris te Schoondiike — te Hellevoetsluis J. J. Wielenga te Waddingsveen — te Stedum Joh. Jansen te Den Boer — te Emmer Compascuum B. J. Lambers te Rouveen

Aangenomen naar Kielwindeweer J. H. Binnema te Arum — naar Wildervank G. Kerssies te Smilde — naar Amsterdam B. C. Knoppers te Almelo — naar Zuilen E. D. Kraan, cand. te Den Haag.

Bedankt voor Andel R. de Jager te Ooltgensplaat — voor Woudsend J. Voerman te Warns — voor Voorschoten J. Hoek te Noordscharwoude — voor Driebergen J. Schoonhoven te Delfshaven — voor Hengelo J. Wijmenga te Dronrijp — voor Drachster-Compagnie, IJlst, Schipluiden, Oostkapelle, IJsselmonde en Purmerend E. D. Kraan, cand. te Den Haag.

CHRISTELIJK GEREFORMEERDE KERK.

Beroepen te IJmuiden en te Hoogeveen S. van der Molen, cand. te Broek op Langendijk — te Teuge J. D. Barth te Werkendam.

Confessioneele Vereeniging. Mr. dr. J. Sohokking te Leiden, heett als voorzitter en ds. H. Bakker te Amsterdam, als lid van het Hoofdbestuur der Confessioneele Vereeniging bedankt. Dr. P. J. Kromsigt is als tijdelijk voorzitter opgetreden.

De heer Schokking was, zoo meldt hij in een schrijven aan het Hoofdbestuur, reeds vroeger voornemens geweest te bedanken, toen het bekende concept-voorstel inzake reorganisatie, door de daartoe benoemde commissie aan de Jaarvergadering van 1919 aangeboden en waaraan hij een werkzaam aandeel had gehad, de instemming van de Vereeniging niet kon verwerven. Alleen door vriendelijken en krachtigen aandrang bracht hij zijn voornemen toen niet ten uitvoer. Nu echter blijkens het schrijven van de afdeeling Amsterdam, dat ter Jaarvergadering ter tafel kwam, hem geen onverdeeld vertrouwen geschonken wordt en hij persoonlijk zeer gekrenkt werd, achtte hij het niet langer mogelijk voorzitter te blijven.

Kandschriïten van het Vaticaan. Kardinaal Gosquet, wien in 1918 de taak was opgedragen om met behulp van 'n heelen staf medewerkers de handschriften van het Vaticaan te ordenen, is thans met deze zaak gereed gekomen. Aan een correspondent van »The Times« deelde hij van dezen arbeid o.m. het volgende mede :

Het aantal boeken en handschriften te bepalen, die aan mijn zorg in het Vaticaan zijn toevertrouwd, is moeilijk. Daar zijn duizenden gebonden exemplaren en honderdduizenden losse handschriften die wij moeten verzamelen en inbinden. De verzameling leed door de vele plunderingen in de midden-eeuwen en de tegenwoordige archieven dagteekenen uit de dagen van Paus Innocentius III. Ook deze werden geplunderd. Napoleon bracht de heele verzameling naar Parijs over. Dit was wel het record van plundering.

Bij het terugbrengen is heel wat zoek geraakt. Het grootste gedeelte echter is terecht gekomen, maar in een onbeschrijfelijk chaotischen toestand. Zoo bleven zij, totdat vier jaar geleden een systematische poging gedaan werd de archieven chronologisch en historisch te rangschikken. Elk van ons nam een land voor zijn rekening. Ik nam de Engelsche manuscripten voor mijn rekening. Alles is nu gesorteerd en van index voorzien en tegen het einde van dit jaar zal het pubüek ze kunnen raadplegen. Ook voor de critische vaststelling van den Vulgatatekst is zijn arbeid van groot belang en vruchtdragend. De kardinaal betreurt zeer, dat er voor de archieven geen behoorlijke bewaarplaats is. Zij zijn nu afgescheiden van de welbekende groote bibliotheek en er is geen voldoende ruimte om hen tot hun recht te doen komen.

Vergulde pillen. Op de te Alkmaar gehouden vergadering van de Noord-Hollandsche Predikantenvereeniging heeft de moderne predikant de. D. Mulder, van Westwoud, gesproken over den Vrijheidsbond en den godsdienst. Hij bracht hulde aan de mannen van den Vrijheidsbond, die in hun program gezegd hebben, dat de godsdienst belang heeft voor Staat en Maatschappij. Maar ook wees hij er op, dat de liberale partij maar al te veel het belang van den godsdienst miskend heeft. De vrijzinnige protestanten zijn kortzichtig geweest. Er zijn z.i. prachtstudies te maken van de liberale mentaliteit te dezen opzichte. Vele liberalen zijn niet alleen kerkeloos, maar ook godsdienstloos geworden. Helaas, er zijn vele liberalen, die alle godsdienstigen óf dom óf oneerlijk noemen. Er zijn er velen onder hen, die het orgaan hebben verioren te begrijpen dat de godsdienst een bron kan zijn van troost en kracht en geluk. Bij vele liberalen is de onkunde in dit opzicht verschrikkelijk.

Hoeveel onkunde en misverstand er nu bij vele liberalen is, bewijst wel het misbaar, dat gemaakt is over de onschuldige verklaring in het program van den Vrijheids bond. Zoolang er zieleleven in de menschen wezen zal, zal de godsdienst niet van het publieke terrein geweerd kunnen worden. Het onverschillige liberalendom zal met de vrijzinnig-godsdienstigen rekening moeten gaan houden, of wij zullen op scheiding moeten aansturen.

Aldus sprak een vrijzinnig predikant. Voor de liberalen zijn zulke pilletjes, al werden ze wat verguld, niet aangenaam te slikken.

De heer mr. Dresselhuis lichtte de godsdienst-paragraaf in het beginselprogram van den Vrijheidsbond toe. Onder heel mooie woorden trachtte hij de houding der liberalen te verdedigen. O.m. als volgt :

»De liberalen van tegenwoordig willen 't belang van den godsdienst erkennen. Zeer velen onder hen hebben niet alleen eerbied voor den godsdienst, maar zijn zelf godsdienstig, in Christelijken zin. De liberalen zijn niet apathisch op het gebied van den godsdienst. Er was eenige moed noodig om par. 4 in ons beginselprogram op te nemen. We hebben het gedaan, omdat het noodzakelijk was uit een beginselvan liberale ethiek. De basis van het liberalisme is altoos geweest óf philosophisch óf religieus. Van liberaal-ethisohe zijde is het op het oogenblik meer dan ooit noodig, het belang van den godsdienst te erkennen. De liberalen zijn voor het vrije onderzoek. Elke geestelijke strooming heeft haar recht van bestaan. Liberaliteit is waardeering van de rechten van anderen.« 

De heeren waren het aan 't eind natuurlijk volkomen eens met elkander.

Op één uitdrukking vestigen .we nog de aandacht. Mr. Dresselhuis betoogde, dat, waar er vervreemding ingetreden is tusschen politieke leidslieden en de voorgangers van het godsdienstig leven, dit ook te verklaren is uit de „sohuchtenheid in het heilige", waarvan prof. Van der Vlugt eens zoo goed gesproken heeft.

Schuchterheid in het heilige ! ! Zijn er daarom zooveel Vrijzinnigen, die nooit meer in de kerk komen, ja, zelfs heelemaal niet meer „aan godsdienst doen" ?

De moderne ds. Mulder was oprechter dan de verdediger van de nieuwste politieke liberale concentratie. Het zijn en blijven pillen die hij bood, al waren ze dan ook verguld. („Rott")

Calvijn's graf. Onlangs hebben wij meegedeeld, dat de laatste afstammeling van Calvijn, een bewoner van Avignon, aan het consistorie van de Nationale Protestantsche Kerk van Geneve het geheim onthuld had van de plek waar Calvijn's stoffelijk overschot werd bijgezet en dat het consistorie thans onderzoekingen deed in het kerkhof van Plainpalais.

Op het bericht in dezen vorm is wel het een en ander aan te merken, deelt de Hbld.cotrespondent te Geneve mede. In de eerste plaats was er geen sprake van den laatsten afstammeling van Calvijn, doch van den laat sten afstammeling van een Baselsche familie Speyr, thans te Avignon woonachtig. En de onderzoekingen in het kerkhof zijn juist afgelast.

Men heeft nooit precies de plaats geweten waar Calvijn begraven is. De groote hervormer wilde niet dat zijn graf zich in iets van dat zijner eenvoudigste medeburgers zou onderscheiden. Men heeft dien wensch geëerbiedigd en Calvijn's graf werd door geen enkel teeken aangeduid. Naar gezegd wordt, bestond er ook nog een andere reden voor ; men zou gevreesd hebben dat tegenstanders zijn graf ontheiligen zouden.

Niettemin heeft men altijd zoo ongeveer gegist waar de plek zich bevond. En in 1830 heeft een Hollandsch Calvijn-vereerder daar een grafsteen doen plaatsen met de initialen J. C. Die steen is in 1834 vervangen door .een anderen, dergelijkén.

Nu is de oude heer Speyr gekomen en heeft gezegd, dat hij uit overlevering van vader op zoon de juiste plek van Calvijn's graf kon aanwijzen. Als laatste afstammeling zijner familie wilde hij het geheim aan het Consistorie meedeelen. Hij is met de leden van het consistorie en den archivaris naar het kerkhof van Plainpalais getogen en heeft daar, afgaande op zijn gegevens, een plek aangewezen op enkele meters afstand van den vermelden grafsteen.

Het consistorie heeft toen beraadslaagd of het ter plaatse een onderzoek zou instellen ; misschien zou bij opgraving een ring of kerkboek eindelijk de juiste plek van Calvijn's graf nauwkeurig kunnen doen vaststellen. Na eenige discussie heeft het consistorie echter met algemeene stemmen besloten Calvijn's laatsten wil, om zijn graf aan de vergetelheid prijs te geven, te eerbiedigen en dus van verdere nasporingen af te zien.

De vraag is nu gedaan, wie de Hollander was die in 1830 op het kerkhof den steen deed plaatsen en onder welke omstandigheden of uit welke motieven zulks geschiedde. Zou er in Holland misschien iemand zijn, die hieromtrent licht kan verschaffen ?

Roomsch-Katholieken in Europa. Volgens de jongste statistieken wonen, naar de „Croix" meldt, in de verschillende landen van Europa 188.767.158 Roomsch-Katholieken. In Frankrijk zijn de meeste, namelijk 38.467.000, in Noorwegen de minste n1. 2000. In Nederland zijn 2.045.000 Roomsch-Katholieken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen