Kerk, School, Vereeniging.

NEDERLANDSCHE HERVORMDE KERK.

Beroepen te Stavenisse J. Ronge te Hoog Blokland — te Ellekom B. de Jong te Heem-— te Vlissingen W. A. B. ten Kate te Horsten — te Almkerk G. A. den Hertog Kethel — te Zetten-Andelst (toez.) J. J. Timmer te Montfoort — te Wageningen L. . Poot te Amsterdam — te Dreischor W. . Dekkers te Nieuw--Beierland — te Barneveld D. J. van de Graaf te Raamsdonk — Zoutelande D. Louwerse, cand. te Arnhem — te Monnikendam J. G. W. Goedhart Windesheim — te Loon op Zand A. J. W. an Ingen te Hattem.

Aangenomen naar Breskens H. M. E. Bremer te Brielle — naar Zeist B. Batelaan te  Amersfoort.

Bedankt voor Longerhouw en Schettens . Elzenga te Nijega — voor Roozendaal J.  Wissing te Vught — voor Delfshaven G.. Venema te Koudum — voor Feijenoord J. Nauta te Workum — voor Kampen L. van Mastrigt te Harderwijk.

GEREFORMEERDE KERKEN.

Beroepen te Leimuiden A. G Wolf te Loenen-Vreeland — te Britsum J. van der Meun te Schoonoord — te Oostburg G. J. Poner te Heerlen —-te Emmer Compascuum n te Zoutkamp B. J. Lambers te Rouveen - te Molenaarsgraaf-Brandwijk M. M. Horjus te Hendrik-Ido-Ambacht.

Aangenomen naar Hoofddorp J. D. Wieinga te Anna Jacoba Polder.

Bedankt voor Zegwaard en voor 't Zandt Middelveld te Hoogkerk — voor Hasselt • D. Wielenga te Anna Jacoba Polder — voor Haastrecht H. Veldkamp te Onderdenam — voor Paesens S. van Leeuwen te Houwerzijl.

CHR. GEREFORMEERDE KERK.

Beroepen te Maassluis W. Bijleveld, cand. te Leeuwarden — te Haarlem H. Biesma te Groningen — te Deventer C. van der Zaal, cand. te Lisse.

Afscheid, bevestiging, intrede. Ds. A. F. Pop te Ameide nam Zondag j.l. afscheid van de Ned. Herv. Kerk aldaar, sprekende naar aanleiding van Hebr. 13 vers 20 en 21. Het was een hoogst ernstig en waarschuwend woord, hetwelk door een groote schare werd aangehoord. De kerk was stampvol, ook uit omliggende dorpen waren velen opgekomen om den begaafden spreker nog ens te hooren. In het einde werd Z.Eerw. hartelijk toegesproken door ouderling Nic. Streefkerk en door den consulent ds. Magendans, van Lexmond. Mede aanwezig waren met den consulent : dr. Woldendorp, van Hagestein ; ds. Lammerink, van Delft ; en de heer L. G. Bruin, cand. tot den H. dienst te Zeist ; de opvolger in deze geneente van ds. Pop.

Ds. N. L u ij e n d ij k, komende van Scherpenisse werd Zondag bij de Ned. Herv. gemeente te Nieuwerkerk a.d. IJssel, bevestigd door ds. G. Timmer, van Hellevoetsluis, naar aanleiding van Jeremia 21 vers 8. Toegezongen werd Psalm 134 vers 3. Des midags verbond de nieuwe predikant zich aan de Gemeente met een leerrede over Hebr.13 vers 17a, wijzende op de roeping van den voorganger en op de roeping der Gemeente, de consulent, ds. B. G. C. Steenbeek, van Waddinxveen, sprak hem hartelijk toe uit naam van den kerkeraad en liet de Gemeente zingen Psalm 20 vers 1. Aanwezig was ook een studievriend, ds. A. H. de Wit, van Uitwijk. Stelle de Heere ds. Luijendijk tot een rijken zegen voor zijn nieuwe Gemeente. *

PURMEREND. De Ned. Herv. Gemeente te Purmerend heeft een vrijzinnig en een rechtzinnig predikant. De vrijzinnige, ds. Hugenholtz, legt het ambt neer en gaat met 1 September de gemeente verlaten. In verband hiermede heeft de kerkeraad besloten om voorloopig voor den tijd van 1 jaar in de komende vacature niet te voorzien. De gemeente zal dan tijdelijk één rechtzinnig predikant hebben, wiens tractement dan zal worden verhoogd.

Mr. dr. j. Schokking. Naar het Handelsblad meldt zal mr. dr. J. Schokking ontslag nemen als eind-redacteur van het orgaan der Confessioneelen : „de Gereformeerde Kerk."

Prof. dr. J. A. Cramer. Bij kon. besluit is tot hoogleeraar in de Godgeleerdheid, ter opvolging van prof. dr. S. D. van Veen, die op zijn verzoek eervol ontslag verkreeg, benoemd dr. J. A. Cramer, predikant der Ned. Herv. Gemeente te Den Haag. Prof. Cramer zal hebben te doceeren : Geschiedenis van het Christendom, Christelijke Archeologie, Geschiedenis der leerstellingen van den Christelijken Godsdienst.

Het Haagsche „Vaderland" schrijft van den benoemden hoogleeraar het volgende : „Dr. Cramer heeft in de geschiedenis van het Christendom zijn sporen verdiend. Toen hij in 1883 student te Groningen werd, was zijn vader, dr. J. Cramer, de gewezen predikant te Amsterdam, daar sedert 1876 hoog ieeraar in de Kerkgeschiedenis. In 1884 gingen beiden naar Utrecht, waar de vader als opvolger van Beets de vakken kreeg die nu aan zijn zoon zijn toevertrouwd. Later, na den dood van prof. Doedes, nam. prof. Cramer Sr. diens vakken, de inleiding op en de exegese van het Nieuwe Testament, over. Maar de zoon bleef-het oorspronkelijke vak van zijn vader, de geschiedenis van het Christendom, getrouw.

Zijn dissertatie (1889) handelde over , , Abraham Heidanus en zijn Cartesianisme." In de volgende jaren hield dr. J. A. Cramer zich in hoofdzaak met Justinus op. Hij schreef er ettelijke opstellen over in dë „Theologische Studiën" (1891—1893) en in het „Zeitschrift für die neutestamentliche Wissenschaft und Kunde des Urchristentums" 1901—1906. Intusschen behandelde hij in de „Theologische Studiën" nog andere personen uit de Kerkgeschiedenis, Witsius ; Abelard, e.a.

Het blad noemt zijn werk „Kerkgeschiedenis der eerste zes eeuwen" (vrij bewerkt naar de Kirchengeschichte van dr. Car. Mül Ier) ; zijn lezingen over „Pascal en zijne Gedachten" ; in boekvorm verschenen ; „Het leven uit God", waarvan in 1919 een tweede druk is verschenen ; zijn vele bijdragen in Internationaal Christendom, het tijdschrift, dat hij samen met prof. Pont uitgeeft ; een studie over Luther's geestelijke ontwikkeling in „Maarten Luther in 'zijn Leven en Werken", in 1917 uitgekomen'; twee artikelen ; in 1909 in het „Theologisch Tijdschrift" verschenen ; over „het historische getuigenis aangaande de opstanding van Jezus Christus" ; en over „de zekerheid des geloofs." En zoo schreef hij in verschillende tijdschriften en 'brochures over allerlei vraagstukken, ook van practisch Christelijken aard.

Nadat hij in 1889 cum laude was gepromoveerd — hij studeerde er nog een half jaar voor te Leiden onder Acquoy — werd hij in dat jaar beroepen bij de Ned. Herv. Gemeente te Nederhemert, 'in 1892 te Alkmaar en in October 1896 te Den Haag. Vijf en twintig jaar heeft 'hij in de Residentie dus gewerkt. Vijf jaren heeft hij ook les gegeven aan de Volksuniversiteit, ' het laatst in een dubbelen cursus ; zooveel toehoorders waren er. Eenige jaren geleden heeft dr. Cramer in Zwitserland maanden aaneen rust moeten nemen. Maar daarna is de arbeid met nieuwen moed hervat.

In den laatsten tijd heeft hij o.m. zich zeer bekend gemaakt door zijn bemoeienis met den internationalen band tusschen de Kerken der wereld."

Dr. Cramer is 8 April 1864 geboren en is dus 57 jaar, een leeftijd waarop iemand doorgaans voor een benoeming als professor als „te oud" gerekend wordt.

Het is bekend, dat dr. Cramer tot de critische school behoort en tot de linkschethischen hier te lande, waarbij het gerucht gaat, dat hij, buiten de voordracht van de faculteit om, door Minister De Visser ter benoeming is voorgedragen.

Kerkelijke fïnanciën. Kerkvoogden der Ned. Herv. Gemeente te Goes zullen, te beginnen 1922, een kerkelijken hoofdelijken omslag invoeren, waardoor het alleen nog mogelijk zal zijn de dreigende financiëele zorg af te wenden.

Predikantstractementen. Te Rijnsaterwoude is bij de Ned. Herv. Gemeente het tractement van den predikant gebracht op ƒ 2500.— (vereischt minimum) en hoopt men nu spoedig tot beroepen van een predikant over te gaan.

Zendingsdag. De 14de Zendingsdag van den Gereformeerden Zendingsbond zal op Donderdag 4 Augustus 1921 in het Bosch van H.M. de Koningin-Moeder te Soestdijk gehouden worden. Sprekers zijn dr. J. D. de Lind van Wijngaarden, van De Bildt : „Openingsrede" ; ds. H. A. Leenmans, van Bodegraven : „Het geheim der kracht" ; A. Prins, Zendeling-leeraar : „Kennen doet liefhebben" ; ds. M. B. Verkerk, van Gouderak : „Jeruzalem tot een lof op aarde" ; ds. S. C. Groeneveld, van Zuilichem : „Een licht der Heidenen" ; ds. L. van Mastrigt, van Harderwijk : „De Groote Schare" ; ds. B. N. B. Bouthoorn, van Wapenveld : „Christus en de einden der aarde" ; ds. A. J. W. van Ingen, van Hattem : „De nood ons opgelegd" ; ds. G. Benes, van Monster : „Niet door kracht, noch door geweld" ; ds. M. van Grieken, van Rotterdam : „Slotrede."

De Echternacher springprocessie. In »De Ster« levert ds. J. H. Landwehr de volgende beschouwing over de springprocessies te Echternach in Luxemburg. Het propageeren van de springprocessie staat in nauw verband met den arbeid van het ultramontanisme. Het ultramontanisme is die richting in de Roomsch Katholieke Kerk, (voornamelijk in Frankrijk, Duitschland, België en Nederland), die vóór alle dingen het belang van den Roomschen stoel en de glorie van de alleen-zaligmakende Kerk op het oog heeft. Voornamelijk in het begin van de 19de eeuw zocht deze richting propaganda te maken. Rome's stoel moest verheven worden boven alle machten op aarde. De Jezuïeten zitten achter deze beweging en laten niets onbeproefd, om Rome's Kerk tot steeds meerdere glorie te brengen. 

Daartoe moeten nu allerhande middelen medewerken ; en in 't bijzonder tracht men de heerlijkheid van Rome's Kerk te doen blijken uit de wondergenezingen, die in die kerk plaats vinden.

De wondergenezingen vinden plaats te Trier, waar, zooals men beweert, de heilige rok van Jezus bewaard wordt. Duizenden stroomen naar die oude bisschopsstad, om den heiligen rok te zien. In 1891 werd die rok-zes weken lang ten toon gesteld. Ongeveer 20.000 kranken, werden naar Trier gevoerd en mochten den rok aanraken. Acht en dertig vonden óf geheele óf tijdelijke genezing. Deze genezingen vonden het meest plaats bij vrouwen en kinderen. Het is daar nog erger dan in Echternach, want de bedevaartgangers zingen en bidden daar soms „heilige rok, bid voor ons." Dat gaat ongetwijfeld alle perken, zelfs die van het gezonde verstand, te buiten.

Nog interessanter dan de wondergenezingen te Trier zijn die te Lourdes in de Pyreneeën. Daar zeggen de Roomschen, dat de moeder Gods verschenen is aan een 14-jarig meisje, Benadette Soubirous. De moeder Gods heeft aan dit meisje haar verlangen bekend gemaakt, dat een kapel voor haar opgericht zou worden en tegelijk ontsprong daar een geneeskrachtige bron. De bedevaarten naar Lourdes zijn wel de meest; indrukwekkende. Duizenden gaan er genezing zoeken, en velen keerden inderdaad genezen terug. 

Onder die middelen welke hef Ultramontanisme gebruikt, behoort ook de bedevaart naar Willebrord's graf, al is die processie veel ouder dan het ontstaan van het Ultramontanisme. En, dat ook in Echternach genezingen plaats vinden, is buiten kijf. Het ware de waarheid in het aangezicht slaan, als men dit ontkende.

Maar wat zijn die genezingen ? Zijn het gebedsverhooringen ? Zijn het Vonderen ? Wij gelooven van ganscher harte, dat God machtig is op het gebed wonderen te doen. Wij zingen er immers van. in Psalm 81 vers 7 : Op uw" inoodgeschrei Deed Ik groote wond'ren.

Maar dan moet men naderen in het gebed tot dien God, van Wien geschreven staat : „Geloofd zij de Heere God, de God Israels, die alleen wonderen doet." (Ps. 72 vers 18).

Wie roept tot Willebrord of tot een heiligen rok, moet geen verhooring verwachten en die moet niet spreken van gebedsverhooring.

De Roomschen doen hun uiterste best om, wat in Trier, in Lourdes, in Echternach plaais vindt, te verklaren uit het wonder. Wij kunnen er geen andere meening voor vinden dan een natuurlijke.

Bij al deze genezingen of schijn-genezingen speelt de suggestie een hoofdrol. Het is bekend, hoe het geheele zieléleven van den mensch door suggestie een ongekende verandering kan ondergaan.

Vandaar dat al de z.g.n. wondergenezingen betrekking hebben niet op organische krankheden, 'maar op zielekrankheden. Zenuwachtige aandoeningen, hysterische aanvallen, die een ontzettenden invloed op den mensch kunnen uitoefenen, - worden door de suggestie, dle van de gedachte aan wondergenezingen uitgaat, of gematigd óf weggenomen.

Rome fulmineert tegen de moderne wetenschap. Dat hoorden wij nog in een predikatie van den welsprekenden pastoor van Echternach. Maar Rome wint daardoor weinig. Het verzwakt zichzelve. Zeker, wij staan ook tegenover de wetenschap, als zij ons Gods Woord rooven wil ; maar, anders nemen wij dankbaar nota van haar resultaten en als dan de psychiatrie met name ons doet zien, hoe de mensch door suggestie ontzaglijk veel kan ondervinden, dan roepen wij Rome toe : onderzoek eens en geef niet voor wonderen uit, wat langs natuurlijken weg verklaard kan worden. Daardoor ondermijnt Rome zichzelve. Velen wenden zich nu al van haar af.

Wie de processie te Echternach gezien heeft, heeft veel ernst, toewijding en devotie kunnen opmerken. Al is dat alles eene betere zaak waardig, wij kunnen niet ontkennen, dat die ernst en devotie iets heeft dat bekoort. Een protestant voelt de begeerte bij zich opkomen, dat onder de Protestanten in het gemeen en onder de Gereformeerden in het bijzonder wat meer van die toewijding openbaar mocht worden, die de ware godsdienst vereischt. Wij zijn dikwerf zoo koel, zoo 'beredeneerd, zoo gevoelloos. Wij hebben geen processies. Die begeeren wij niet. Reclame voor den godsdienst vinden wij zeer ongewenscht ; maar er mocht in onze samenkomsten binnen de muren van onze kerkgebouwen we! wat meer eenbied en ernst zijn.

Imposant zijn onze samenkomsten niet. De preek is alles ; maar is de preek dan alles, waarin de dienst van God bestaat ? Dat weet ieder, die een. weinig onderzoekt, beter.

Wij komen samen om God te ontmoeten in gebed en dankzegging, met offers aan Hem toegezegd, en God wil ons ontmoeten met Zijn genade en vrede.

Moest die waarheid niet meer stemmen tot eerbied, tot ernst, maar ook tot zieleblijdschap ?

Waarlijk er is van anderen nog wel wat te leeren. Als we maar opmerken mogen.

(Roti)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen