Prins Willem van Oranje.

II.

Graaf Willem van Nassau, de vader van Prins Willem, stamde uit het oude 'huis van Nassau, dat dagteekent van het midden der 11e eeuw en behoorde tot den jongeren tal van dat roemrijk geslacht. In 1517 had hij zich reeds openlijk tegen den aflaathandel verklaard en vooral na zijn bezoek te Worms, waar hij den Rijksdag in 1521 had bijgewoond, gaf hij bij verschillende gelegen heden niet onduidelijk te kennen, hoezeer hij met de hervorming in den godsdienst en in de Kerk ingenomen was. Wel was hij niet openlijk nog tot de Protestantsche belijdenis overgegaan en de Keizer en de Roomsche Vorsten hoopten nog wel , hem daarvan te kunnen terughouden, maar méér nog helde hij naar de beginselen van ; het Protestantisme over, toen hij, weduwnaar zijnde, den 20sten Septeimber 1531 in het huwelijk trad met Juliana van Stolberg, die ook nog wel tot de Roomsche Kerk behoorde, maar van harte instemde met haar broeders, die een ijverig aandeel namen in de godsdienstige bewegingen van die dagen. En niet lang daarna verklaren zij openlijk in te stemmen met de leeringen der Reformatie, terwijl door toedoen van den Graaf evangelische predikanten worden aangesteld en in zijn gebied de mis wordt afgeschaft.

In dat gezin is de jonge Willem, die den 25sten April 1533 geboren werd, opgegroeid ; waarbij vooral de godvreezende moeder de zaden van Gods Woord uitzaaide in het jeugdige harte van haar kind.

In zijn eerste jeugd gaf Willem reeds blijken van een wakker verstand en een zeldzaam geheugen ; en zijn aangeboren gaven werden door een goede opvoeding van ver standige ouders aangekweekt en opgewekt. Men kan hem gerust iets toevertrouwen, nooit zal hij misbruik maken van het geheim van een ander. Daarbij heeft hij een gevoel van rechtvaardigheid, dat hem reeds als kind kenmerkte. Veel neemt hij daarbij over van zijn moeder, waarbij hij, wanneer het te pas komt, moedig is als een leeuw.

Als oudste zoon zullen straks na den dood zijns vaders al de waardigheden op hem overgaan en hij zal 't hoofd der familie worden dan. Waarbij nog komt, dat zijn neef René van Ohalons, wiens vrouw Anna van Lotharingen 'hem geen kinderen had geschonken, in 1544 den jeugdigen Willem al zijne goederen naliet, waardoor het Prins dom van Oranje aan hem kwam. Zoo was hij in eens, op elfjarigen leeftijd, een persoon van groote beteekenis geworden.

Keizer Karel V was er niet over verheugd, dat de uitgestrekte goederen van René van Chalons, nadat deze in den oorlog was gevallen, aan Willem van Nassau waren ten deel gevallen eri hij heeft, veel moeite gedaan, om de uitvoering van het testament in andere richting te leiden ; en wel hierom, daar hij er over bezorgd was dat een Protestantsche Prins, in de belijdenis der Hervorming opgevoed, heer en meester zou worden in het Prinsdom Oranje en over de uitgestrekte goederen in de Nederlanden.

Maar vooral door het krachtig optreden van Willems vader heeft de Keizer eindelijk den jongen Prins in het onbetwist bezit van zijn erfenis gesteld.

Aan deze erkenning was echter een voorwaarde verbonden. Graaf Willem had moeten beloven zijn zoon ter opvoeding aan den Keizer over te geven. Immers, Karel V begreep dat een Vorst, die eenmaal zulke uitgestrekte en rijke bezittingen in de Nederlanden zou krijgen, wanneer deze Protestant was, hem een struikelblok zou zijn in zijn plannen ter uitroeiing van den Hervormden godsdienst in de Nederlandsche gewesten en stond er dus op, dat jonker Willem aan het hof te Brussel in de Roomsch Katholieke religie zou worden grootgebracht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen